Social Security Court dismissed appeal against health insurance debt ruling due to lack of payment proof. The court upheld the agency's decision based on statutory burden of proof rules.

Sygn. akt VIII U 203/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2019r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Grzegorz Tyrka Protokolant Dominika Smyrak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019r. w Gliwicach na rozprawie sprawy B. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o składki na ubezpieczenie zdrowotne na skutek odwołania B. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 30 listopada 2018r. nr (...) 1. oddala odwołanie, 2. zasądza od B. B. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. kwotę 1 800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach na rzecz adwokata A. S. (S.) kwotę 1 200 zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonej w postępowaniu sądowym oraz kwotę 276 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych) stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług. (-) Sędzia Grzegorz Tyrka Sygn. akt VIII U 203/19

UZASADNIENIE

Decyzją z 30 listopada 2018r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. określił zadłużenie B. B. z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2015r. do maja 2018r. na kwotę 9 472,69 zł oraz należne odsetki w kwocie 1 310 zł. W odwołaniu od decyzji sprecyzowanym w piśmie procesowym z 19 sierpnia 2019r. odwołująca B. B. domagała się jej zmiany przez stwierdzenie, że nie posiada zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne wobec niewykazania przez organ rentowy, że płatnik nie uiszczał należności z tytułu składek.

Odwołująca wskazała, że zaskarżona decyzja nie podaje przyczyn jakie legły u podstaw rozstrzygnięcia organu rentowego i w zasadzie sprowadza się tylko do przywołania obowiązujących przepisów prawa, bez podania okoliczności faktycznych. Nadto samo stwierdzenie, że na koncie płatnika składek istnieje zaległość nie jest wystarczające do uznania, że płatnik w rzeczywistości nie uiszczał należności z tego tytułu. Odwołująca kwestionowała, że jest zobowiązana do opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie 4 kwietnia 2019r. organ rentowy złożył także wniosek o zasądzenie od odwołującej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ rentowy wskazał, że wartość przedmiotu sporu wynosi 9 473 zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: odwołująca B. B. w okresie objętym sporem była osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Jest zgłoszona do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Równocześnie odwołująca jest uprawniona do emerytury. Z tytułu działalności gospodarczej na koncie odwołującej powstały zaległości.

Organ rentowy wszczął postępowanie wyjaśniające o czym poinformował odwołującą pismem z 2 lipca 2018r., jednocześnie wzywając ją do złożenia wyjaśnień w sprawie przyczyny nieopłacania składek, pod rygorem wydania decyzji w sprawie należności. Do pisma załączono szczegółowe zestawienie określające zadłużenie na poszczególne miesiące wraz z odsetkami. Pismo to zostało odwołującej doręczone 24 lipca 2018r. i pozostało bez odpowiedzi. Następnie pismem doręczonym odwołującej 22 października 2018r. organ rentowy zawiadomił odwołującą o zakończeniu postępowania i zawiadomił o możliwości czynnego udziału i wypowiedzenia się w sprawie.

Również na to pismo odwołująca nie zareagowała. W konsekwencji powyższego organ rentowy wydał decyzję zaskarżoną omówioną na wstępie. / dowód z: akt ZUS – okoliczności bezsporne /

Sąd zważył, co następuje:

odwołanie B. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.46 ust.1 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( tj. Dz.U. z 2019r., poz.300 ze zm. ) płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. W myśl art.81 ust.1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz.U. z 2018r., poz.1510 ) do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w art.66 ust.1 pkt 1 lit.a, d-i i pkt 3 i 35 stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe tych osób, z zastrzeżeniem ust.5, 6 i 10.

Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w art.66 ust.1 pkt 1 lit.c i pkt 1a stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami z zysku, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „ Monitor Polski ”. Składka w nowej wysokości obowiązuje od 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku. Zgodnie z art.82 ww. ustawy składka na ubezpieczenie zdrowotne nie jest opłacana przez osobę, której świadczenie emerytalne lub rentowe nie przekracza miesięczne kwoty minimalnego wynagrodzenia, od tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art.66 ust.1 pkt 1 lit.c lub tytułu, o którym mowa w art.66 ust.1 pkt 1a, w przypadku gdy osoba ta:

1) uzyskuje dodatkowe przychody z tego tytułu w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 50% kwoty najniższej emerytury lub 2) opłaca podatek dochodowy w formie karty podatkowej. Mając na względzie wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego w sprawie oraz cytowane powyżej uregulowania prawne, zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja organu rentowego z 30 listopada 2018r. odpowiada prawu. Odwołująca zarzuciła tej decyzji brak wykazania przez organ rentowy objętych tą decyzją zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, a także kwestionowała sam fakt, że jest zobowiązana do uiszczania składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Tymczasem organ rentowy w zaskarżonej decyzji przytoczył wyraźnie przepisy, na których się oparł, załączył do niej szczegółowe zestawienie należności składkowych, decyzję wydał po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w oparciu o dane, którymi dysponował, w tym na podstawie będących w jego posiadaniu zgłoszeń odwołującej do ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Odwołująca żadnych innych dokumentów nie dostarczyła zarówno w toku postępowania przed organem rentowym, mimo że o prowadzeniu postępowania wyjaśniającego była skutecznie zawiadamiana, jak również w toku postępowania sądowego.

Wbrew temu co twierdzi odwołująca, to na niej, zgodnie z art.232 k.p.c. i art.6 k.c., a nie na organie rentowym spoczywał ciężar wykazania, że składki zostały opłacone, że nie posiada zaległości bądź są one w innej wysokości niż przyjął to organ rentowy. Miarodajne w tym zakresie są konkretne dowody w postaci dowodów wpłat składek, na podstawie których rzetelnie można byłoby określić wysokość zadłużenia. Dowodów takich odwołująca jednak nie przedstawiła. Domagała się jedynie dopuszczenia dowodu z jej zeznań na okoliczność ustalenia, że nie zalega z płatnościami z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, lecz dowód taki nie jest przydatny w sprawie o zapłatę składek i stąd wniosek odwołującej w tym przedmiocie Sąd oddalił.

W konsekwencji powyższego Sąd na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. w pkt 1 wyroku oddalił odwołanie jako bezzasadne. O kosztach zastępstwa procesowego na rzecz organu rentowego Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c. i art.99 k.p.c. w związku z §2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 11 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. z 2018r., poz.265 ) wyliczając je od wartości przedmiotu sporu. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie §8 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed adwokata z urzędu ( Dz.U. z 2017r., poz.1714 ze zm. ) powiększając je o kwotę podatku VAT - §4 ust.3 rozporządzenia. (-) sędzia Grzegorz Tyrka