Court dismissed appeal against ZUS decision ordering return of parking allowance overpaid due to incorrect income verification date.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's (ZUS) decision to order the return of overpaid parking allowances. The appellant argued that the relevant income date for eligibility should be the submission date to the contractor rather than the date submitted to ZUS. The court rejected this, ruling that the statutory conditions for the allowance were met based on the actual income declared in the initial application, which was zero, thus justifying the three payments.
Legislator headnote
AI generatedArt. 15zq ust. 1, art. 15zr ust. 1 i 2, art. 15zs ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19: The right to parking allowance is determined based on income declared in the initial application submitted to the Social Insurance Institution, not the date of submission to the civil law contractor.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 57/21
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Sławomir Górny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2021 roku w Sieradzu odwołania W. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z dnia 21.01.2021 r. Nr (...), Nr (...), Nr (...) w sprawie W. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o zwrot świadczenia postojowego oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 57/21
UZASADNIENIE
Decyzją z 21.01.2021r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. na podstawie art. 15zx ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 1842 ze zm.) w związku z art. 83 ust. 1 i 2 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020r., poz. 266 ze zm.), zobowiązał W. M. do zwrotu części nienależnie pobranego świadczenia postojowego w terminie miesiąca od otrzymania decyzji za następujące okresy:
1) od 01.06.2020 - 30.06.2020 wypłaconego 1 lipca 2020r. w kwocie 713,75zł., wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, liczonymi od 1.08.2020r. do dnia zwrotu, 2) od 01.08.2020 - 31.08.2020 wypłaconego 5 sierpnia 2020r. w kwocie 713,75zł., wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, liczonymi od 1.09.2020r. do dnia zwrotu, 3) od 01.09.2020 - 30.09.2020 wypłaconego 3 września 2020r. w kwocie 713,75zł., wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, liczonymi od 1.10.2020r. do dnia zwrotu.
Nie podzielając powyższej decyzji w/w złożył odwołanie wnosząc o zmianę decyzji bi zwolnienie z obowiązku zwrotu świadczenia postojowego wypłaconego w dniach 1.07.2020r., 5.08.2020r., 3.09.2020r. w kwocie 713,75zł. wraz odsetkami. Wskazywał, że dla oceny, czy zostały spełnione przesłanki do przyznania prawa do świadczenia postojowego, miarodajna jest data złożenia wniosku do zleceniodawcy, a nie data złożenia wniosku w ZUS przez płatnika. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 22.06.2020r. do ZUS wpłynął wniosek o świadczenie postojowe dla W. M., złożony przez (...) Sp. z o. o., nadany 16.06.2020r., w którym wskazano przychód uzyskany przez w/w z tytułu umowy zlecenie w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku w wysokości: 1366,25zł. W pisemnych wyjaśnieniach złożonych do ZUS 7.12.2020r. wnioskodawca wykazał, że przychód w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wyniósł: 0,00zł. Po ponownej analizie wniosków RSP-C i RSP-CK przeprowadzonej w oparciu o złożone przez wnioskodawcę pismo ustalono, że kwota przysługującego świadczenia postojowego to 1366,25zł. miesięcznie zamiast 2080,00zł.
Trzykrotna wypłata świadczenia spowodowała nadpłatę w wysokości: 2141,25zł. (akta ZUS). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w postępowaniu przez organem rentowym. Sąd Okręgowy zważył: Stosownie do art. 15zzs pkt 2 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567, 568 i 695), w brzmieniu, określonym ustawą z dnia 14 maja 2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U.2020.875), z uwagi na okoliczność, że postępowanie dowodowe w całości zostało przeprowadzone w oparciu o dokumenty zawarte w aktach organu rentowego, aktach sprawy, zaistniały przesłanki do wydania w sprawie wyroku na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 15zq ust. 5 oraz art. 15zr ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 374 z późn. zm.) osobie wykonującej umowę cywilnoprawną świadczenie postojowe przysługuje jeżeli:
1) umowa cywilnoprawna została zawarta przed dniem 1 kwietnia 2020r.;
2) przychód z umowy cywilnoprawnej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe, nie był wyższy od 300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku;
3) nie podlega ubezpieczeniom społecznym z innego tytułu. Świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 80% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w 2020 r. nie więcej niż trzykrotnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4. W przypadku gdy suma przychodów z umów cywilnoprawnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskana w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe wynosi mniej niż 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w 2020r.
świadczenie postojowe przysługuje w wysokości sumy wynagrodzeń z tytułu wykonywania tych umów cywilnoprawnych. Pierwsze świadczenie jest wypłacane na podstawie złożonego wniosku (RSP-C). Ponowne świadczenie postojowe (RSP-CK) może zostać przyznane, na podstawie oświadczenia osoby uprawnionej, której wypłacono świadczenie postojowe pierwszorazowe. Warunkiem przyznania kolejnego świadczenia jest wykazanie w przekazanym do ZUS oświadczeniu, że sytuacja materialna wykazana, we wniosku nie uległa poprawie. Wypłata świadczenia postojowego przysługuje nie więcej niż trzykrotnie.
Jak stanowi przepis art. 15zs ust. 1 i 2 cyt. ustawy, ustalenie prawa do świadczenia postojowego następuje na wniosek osoby, o której mowa w art. 15zq ust. 1, zwanej dalej "osobą uprawnioną", składany do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W przypadku osoby wykonującej umowę cywilnoprawną wniosek, o którym mowa w ust. 1, składany jest za pośrednictwem odpowiednio zleceniodawcy lub zamawiającego. Biorąc pod uwagę okoliczność, że wniosek o świadczenie postojowe płatnik – zleceniodawca złożył w ZUS w czerwcu 2020r., a przychód wnioskodawcy w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wyniósł 0zł., to trzykrotna wypłata świadczenia postojowego spowodowała nadpłatę w wysokości 2141,25zł.
Mając na uwadze, na podstawie art. 477 14 §1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.