Court dismisses aliment increase appeal and allows settlement agreement to terminate proceedings.

Sygn. akt VI RCa 58/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie VI Wydział Cywilny Rodzinny w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Biernat-Kalinowska (spr.) Sędziowie: SO Lech Dłuski SR del. do SO Wiktor Sienicki Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Niedzielska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 roku w Olsztynie na rozprawie sprawy z powództwa małoletniej D. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K. Z. przeciwko R. K. o podwyższenie alimentów na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 12 grudnia 2013 roku sygn. akt III RC 688/13 postanawia:

1. postępowanie w sprawie umorzyć;

2. odstąpić od obciążenia pozwanego kosztami sądowymi. Sygn. akt VI RCa 58/14

UZASADNIENIE

Małoletnia D. C. reprezentowana przez matkę K. Z. wniosła o podwyższenie alimentów od ojca R. K. (dawniej C.) z dotychczasowej kwoty 300 złotych miesięcznie do kwoty po 600 złotych miesięcznie. Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie III RC 688/13 zasądził od pozwanego R. K. tytułem podwyższonych alimentów na rzecz małoletniej D. C. kwotę 500 złotych miesięcznie, płatne do rąk matki K. Z. do 10 dnia każdego miesiąca z góry, poczynając od dnia 5 lipca 2013 r., w miejsce alimentów w kwocie 300 złotych miesięcznie zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 25 maja 2007 r. w sprawie III RC 299/07, utrzymanych wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 12 września 2007 r., w sprawie VI RCa 152/07; oddalił powództwo w pozostałej części; odstąpił od obciążenia stron kosztami sądowymi; wyrokowi w punkcie zasądzającym podwyższone alimenty nadał rygor natychmiastowej wykonalności i klauzulę wykonalności.

Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany R. K.. Zaskarżył orzeczenie w całości. Wniósł o jego zamianę poprzez oddalenie powództwa w całości jako oczywiście bezzasadnego. Orzeczeniu zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na tym, że Sąd I instancji błędnie ustalił sytuację materialną pozwanego nie uwzględniając okoliczności jednoznacznie przemawiających za tym, że w ostatnim okresie czasu jego sytuacja materialna uległa znacznemu pogorszeniu; naruszenie prawa procesowego poprzez naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w związku z tym, że Sąd dokonał błędnej oceny zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego co miało istotny wpływ na wydanie orzeczenia w przedmiotowej sprawie; rażące naruszenie prawa procesowego poprzez naruszenie art. 6 k.c. w związku z tym, że pomimo tego, iż ciężar dowodu spoczywał na stronie powodowej w żaden sposób nie wykazała ona, że sytuacja materialna pozwanego jest na tyle dobra, że mógł on ponieść obowiązek alimentacyjny w kwocie wyższej niż dotychczas.

W uzasadnieniu podał, że roszczenia skierowane do niego przewyższają jego możliwości majątkowe. Wydając zaskarżony wyrok Sąd faktycznie doprowadził do sytuacji, w której pozbawił pozwanego środków do życia i jednocześnie nie uwzględnił w żaden sposób sytuacji materialnej matki małoletnie powódki, która po wyjściu za mąż znajduje się w bardzo dobrej sytuacji materialnej i jest wstanie zaspokoić potrzeby małoletniej córki. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 16 kwietnia 2014 r. pozwany oraz matka małoletniej powódki zgodnie oświadczyli, że doszli do porozumienia i ustalili, że pozwany będzie płacił alimenty na córkę w wysokości po 400 złotych miesięcznie.

Na rozprawie tej strony zawarły ugodę, zgodnie z którą pozwany R. K. zobowiązał się płacić na rzecz małoletniej D. C. tytułem alimentów kwotę 400 złotych miesięcznie, od dnia 5 lipca 2013 r. podwyższając tym samym alimenty ustalone wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 25 maja 2007 r. w sprawie III RC 299/07, płatną do rąk matki małoletniej K. Z., na warunkach tam ustalonych. Zgodnie z art. 223 § 1 k.p.c. przewodniczący powinien we właściwej chwili skłaniać strony do pojednania, zwłaszcza na pierwszym posiedzeniu, po wstępnym wyjaśnieniu stanowiska stron.

Osnowa ugody zawartej przed sądem powinna być wciągnięta do protokołu rozprawy i stwierdzona podpisami stron. Niemożność podpisania sąd stwierdzi w protokole. Zawarcie ugody sądowej może nastąpić w każdym stadium postępowania aż do chwili prawomocnego jego zakończenia. Może zatem mieć miejsce w toku postępowania zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji. W ocenie Sądu Okręgowego zawarcie ugody w przedmiotowej sprawie było dopuszczalne. Sąd wyraził zgodę na zawarcie tej ugody, albowiem niezależnie od wspólnego stanowiska stron, jej treść jest również zgodna z prawem, nie zmierzała do obejścia prawa, nie była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Zawarciu ugody nie sprzeciwiało się również dobro małoletniej powódki. Ustalone ugodą alimenty odpowiadają zarówno usprawiedliwionym potrzebom małoletniej jak też możliwościom zarobkowym i majątkowym pozwanego. Konsekwencją zawarcia ugody było umorzenie postępowania. (art. 355 § 1 k.p.c.) Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 167, poz. 1398) odstąpiono o obciążania pozwanego kosztami sądowymi.