Court extends probation period to three years for juvenile intentional offender and mandates curator supervision.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal modified the first-instance judgment by extending the probation period to three years and ordering curator supervision for the juvenile defendant. The prosecution argued that the lower court erred in applying general probation rules instead of the specific provisions for juvenile intentional offenders. The court agreed, ruling that the shorter probation period and lack of mandatory supervision violated the specific statutory requirements for minors committing intentional crimes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 69 § 1, 2 kk; Art. 70 § 2 kk; Art. 73 § 2 kk: For juvenile offenders committing intentional crimes, the specific probation provisions apply, mandating a minimum probation period of three years and obligatory curator supervision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 1209/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Marcin Mierz Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski (spr.) SSR del. Małgorzata Peteja-Żak Protokolant Agata Lipke przy udziale Elżbiety Ziębińskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. sprawy S. A. ur. (...) w G., syna M. i G. oskarżonego z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 26 września 2013 r. sygnatura akt III K 759/13 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - wydłuża okres próby z punktu 2 do 3 (trzech) lat, a za podstawę tego orzeczenia przyjmuje art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 2 kk; - na podstawie art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 1209/13
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna i w wyniku jej wniesienia Sąd Okręgowy dokonał określonych zmian w zaskarżonym wyroku. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił fakty. Nikt tych faktów nie kwestionował. Nie dopuścił się także Sąd I instancji uchybień prawa procesowego, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze. Nie budzi wątpliwości przyjęta przez Sąd kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu. Natomiast trafnie wskazuje prokurator na uchybienie przepisom prawa materialnego w punkcie 2 zaskarżonego wyroku.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że Sąd I instancji, orzekał wobec sprawcy młodocianego, który dopuścił się przestępstwa umyślnego a więc nie mógł powołać się na przepis art. 70 § 1 pkt 1 kk zawieszając warunkowo wykonanie kary pozbawienia wolności, gdyż jest to przepis ogólny, w sytuacji gdy istnieje w tym zakresie przepis szczególny a to przepis art. 70 § 2 kk. W związku z tym błędne było wskazanie także okresu próby, gdyż najkrótszy okres próby na podstawie art. 70 § 2 kk wynosi 3 lata. Z tego samego błędu (nie dostrzeżenia przed wyrokiem, że orzeka w sprawie młodocianego sprawcy, który dopuścił się przestępstwa umyślnego wynika następne uchybienie polegające na braku orzeczenia środka probacyjnego w postaci dozoru kuratora, choć jego orzeczenie w świetle art. 73 § 2 kk jest obligatoryjne.
Podnieść też trzeba, że uchybienia wskazane przez oskarżyciela publicznego w apelacji zostały przez Sąd I instancji dostrzeżone na etapie uzasadniania wyroku. Stąd korekty w wyroku których domagał się prokurator są niezbędne. Nie dostrzegając innych uchybień to Sąd Okręgowy ich nie dostrzegł i dlatego w pozostałym zakresie wyrok tren utrzymał w mocy. Co do kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, Sąd doszedł do przekonania, że konieczność postępowania odwoławczego wynikała z uchybienia Sądu I instancji i dlatego, mając na uwadze względy słuszności, Sąd zwolnił oskarżonych z obowiązku uiszczenia tychże kosztów.