Social Security Court dismisses disability pension appeal due to medical opinion showing no work incapacity.

Sygn. akt IV U 1642/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2014 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący:SSO Natalia Lipińska Protokolant: stażysta Sylwia Dymańska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołania T. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 14 sierpnia 2013 roku nr (...) w sprawie T. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 1642/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 11 marca 2014 r. Decyzją z dnia 14 sierpnia 2013 r., nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówił T. M. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 9 sierpnia 2013 r. stwierdziła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy. Odwołanie od tej decyzji wniosła T.

M., domagając się jej zmiany i przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że występują u niej silne bóle w łokciu prawym ramienia podczas wykonywania ruchów manualnych dłoni. Dolegliwość ta, nazywana potocznie „łokciem tenisisty” uniemożliwia jej wykonywanie pracy w wyuczonym zawodzie, jak też innej pracy wymagającej zdolności manualnych. W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniósł, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołująca T. M., urodzona (...)r., z zawodu jest technikiem analityki medycznej. Pracowała jako laborant, ostatnio zaś jako analityk medyczny- starszy technik. Od 14 marca 2013 r. do 11 lipca 2013 r. ubezpieczona pobierała świadczenie rehabilitacyjne. W dniu 28 maja 2013 r. odwołująca wystąpiła do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zaskarżoną decyzją z dnia 14 sierpnia 2013 r. ZUS Oddział w T. odmówił T. M. przyznania prawa do tego świadczenia, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 9 sierpnia 2013 r. stwierdziła, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy.

W dacie złożenia wniosku odwołująca pozostawała w zatrudnieniu w (...)w B., ostatnio na stanowisku analityka medycznego- starszego technika, w niepełnym wymiarze czasu pracy. (okoliczności bezsporne) Sąd Okręgowy ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy: Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 8 lipca 2013 r. stwierdził u wnioskodawczyni: - chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa bez dysfunkcji, - prawostronny łokieć tenisisty, - stan po operacji cieśni nadgarstka, - stan po artroskopii kolana z usunięciem łąkotki przyśrodkowej, - nadciśnienie tętnicze wyrównane w okresie wydolności krążenia, - zaburzenia rytmu serca bez zaburzeń hemodynamicznych, - łagodną niedomykalność zastawki aortalnej, - stan po resekcji macicy i przydatków z przyczyn nienowotworowych.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy. Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, która w opinii lekarskiej z dnia 9 sierpnia 2013 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez Lekarza Orzecznika, rozpoznając u wnioskodawczyni: - zespół bólowy szyjno- barkowy w wywiadzie, - fibromyalgię, - zaburzenia nerwicowe w wywiadzie, - zespół podwójnego ucisku, - stan po operacji cieśni nadgarstka bez zaników mięśni, - prawostronny łokieć tenisisty, - nadciśnienie tętnicze w okresie wydolności krążenia, - stan po histerektomii z przydatkami.

Orzeczenie Komisji Lekarskiej legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. dowód: - orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 08.07.2013 r.- k. 20v cz. II akt ZUS, - orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 09.08.2013 r.- k. akt ZUS, W celu stwierdzenia, czy i w jakim stopniu odwołująca jest niezdolna do pracy oraz kiedy powstała u niej ewentualna niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: lek. med. J. S. (1)specjalisty chirurga ortopedy- traumatologa, lek. med. J. S. (2) specjalisty neurologa, lek. med. P. M.- specjalisty kardiologa i lek. med. E. Z.specjalisty chorób wewnętrznych.

W pisemnej opinii z dnia 12 stycznia 2014 r. biegli chirurg ortopeda- traumatolog, neurolog, kardiolog i specjalista chorób wewnętrznych zdiagnozowali u odwołującej: - zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z przewlekłym zespołem bólowym szyjno- barkowym i lędźwiowym, - zespół cieśni lewego nadgarstka leczony operacyjnie, - zespół łokcia tenisisty prawostronny, - stan po leczeniu zespołu kciuka trzaskającego lewego, - stan po usunięciu łąkotki przyśrodkowej prawego kolana, - początkowe zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych, - zaburzenia rytmu serca w wywiadzie, - nadciśnienie tętnicze w wywiadzie, - stan po usunięciu macicy z przydatkami.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznali, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy. W uzasadnieniu opinii podali, że przeszłość chorobowa badanej obejmuje szereg schorzeń ruchowych i krążeniowych, ale żadne z nich nie upośledza stanu zdrowia wnioskodawczyni w stopniu znacznym. W badaniu przedmiotowym nie obserwuje się utrwalonych oraz istotnych z punktu widzenia ogólnej sprawności fizycznej deficytów. Pomimo rozpoznanego nadciśnienia tętniczego i okresowych zaburzeń rytmu serca, układ krążenia jest wydolny. dowód: - opinia sądowo- lekarska z dnia 12.01.2014 r.- k. 16-19, Sąd w całości podzielił opinię chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych uznając, że zawiera ona kompleksową i wyczerpującą ocenę stanu organizmu odwołującej, a nadto uwzględnia wpływ rozpoznanych u niej schorzeń na zdolność do pracy.

Sąd uznał, iż charakterystyka schorzeń została przez biegłych oceniona prawidłowo z punktu widzenia zasad logiki, przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej popartej doświadczeniem osób sporządzających opinię. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski biegłych sądowych odnośnie braku u odwołującej niezdolności do pracy. Zauważyć przy tym trzeba, że opinia wydana została przez biegłych sądowych o specjalnościach adekwatnych do schorzeń zdiagnozowanych u wnioskodawczyni. Ponadto, podkreślić należy, iż opiniujący w sprawie biegli swoje ustalenia i wnioski wywiedli po szczegółowej analizie całości dokumentacji medycznej oraz badaniu ubezpieczonej.

Żadna ze stron opinii tej nie kwestionowała. Uwzględniając powyższe, na podstawie tej właśnie opinii, ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Mając na uwadze, że okoliczności sporne zostały w sprawie dostatecznie wyjaśnione w oparciu o wydaną opinię, która w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy ma zasadnicze znaczenie, a dowód z zeznań świadków czy stron co najwyżej charakter pomocniczy, Sąd oddalił wniosek dowodowy pełnomocnika odwołującej o przesłuchanie wnioskodawczyni w charakterze strony na okoliczność jej sytuacji zawodowej i zdrowotnej- uznając, że nie wniosłoby to niczego nowego do sprawy, zmierzając jedynie do przewłoki postępowania.

Wydana w sprawie opinia jest wyczerpująca i wyjaśnia wszystkie kwestie sporne w sposób pełny, powołując się na rzeczowe, konkretne i przekonujące argumenty. Wynikające z przepisu art. 278 § 1 k.p.c. ograniczenie samodzielności sądu w zakresie dokonywania ustaleń wymagających wiadomości specjalnych obejmuje w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy ocenę etiologii, momentu powstania, aktualnego stopnia nasilenia diagnozowanych u wnioskodawcy schorzeń, ich wzajemnych powiązań i wpływu na możliwość świadczenia pracy zarobkowej.

Dlatego też w takiej sprawie ocena niezdolności do pracy wymaga wiadomości specjalnych i musi znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłego (biegłych) posiadającego odpowiednią wiedzę medyczną adekwatną do rodzaju schorzeń wnioskodawcy (por. postanowienie SN z dnia 8 stycznia 2013 r., I UK 524/12, Legalis nr 710360; wyrok SA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r., III AUa 847/12, Legalis nr 733941; postanowienie SA w Szczecinie z dnia 12 lutego 2013 r., III AUa 351/12, Legalis nr 740451). Niezasięgnięcie takiej opinii i oddalenie zgłaszanych przez stronę wniosków dowodowych w tym zakresie (jako zmierzających do przedłużania procesu) może oznaczać naruszenia przez sądy orzekające w sprawie przepisów art. 278 § 1 k.p.c. i art. 217 § 2 k.p.c., mającego wpływ na wynik sporu.

Skutku takiego, tj. naruszenia przepisów procedury mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie o prawo do renty, nie rodzi natomiast oddalenie wniosku o przesłuchanie w charakterze strony samego wnioskodawcy, w sytuacji, gdy okoliczności dotyczące jego sytuacji zawodowej i zdrowotnej nie były w sprawie sporne, jak w niniejszym postępowaniu. W tym miejscu należy jedynie zauważyć, że pełnomocnik odwołującej wnioskował jedynie o przesłuchanie swojej klientki i nie wnosił o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków. Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.

Sąd rozważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołująca T. M. jest niezdolna do pracy oraz kiedy powstała u niej ewentualna niezdolność do pracy. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1) jest niezdolny do pracy;

2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3) ma niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy (art. 57 ust. 2).

Zgodnie z art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy. Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych, odwołująca, pomimo rozpoznanych u niego schorzeń w postaci zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa z przewlekłym zespołem bólowym szyjno- barkowym i lędźwiowym; zespołu cieśni lewego nadgarstka leczonego operacyjnie; zespołu łokcia tenisisty prawostronnego; stanu po leczeniu zespołu kciuka trzaskającego lewego; stanu po usunięciu łąkotki przyśrodkowej prawego kolana; początkowych zmian zwyrodnieniowych stawów kolanowych; zaburzeń rytmu serca w wywiadzie; nadciśnienia tętniczego w wywiadzie oraz stanu po usunięciu macicy z przydatkami, nie jest osobą niezdolną do pracy.

Skoro więc zaskarżona przez odwołującą decyzja ZUS Oddział w T. z dnia 14 sierpnia 2013 r. była zasadna, jej odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia powołane wyżej przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS oraz art. 477 14 § 1 k.p.c.