Court allows annual supplement to pension for recipient who held pension right on Oct 31, 2021, despite later termination.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Sieradz overturned the Social Insurance Institution's refusal to grant an annual pension supplement to the applicant. The applicant argued she met the eligibility criteria as she held a disability pension right on October 31, 2021, even though her pension entitlement officially ended on November 1, 2021. The court ruled in her favor, determining that the law does not require the main pension to be actively paid on the cutoff date, only that the right to it existed at that specific moment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 6 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o kolejnym w roku 2021 dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów; Art. 3 ust. 2 tej ustawy; The right to the annual supplement is granted to persons who had the right to a pension on October 31, 2021, regardless of whether the main pension was subsequently suspended or terminated.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 20/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2022 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Sławomir Matusiak Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Krysiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2022 roku w Sieradzu odwołania B. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z dnia 08.12.2021 r. Nr (...) w sprawie B. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o dodatkowe świadczenie roczne zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje B. J. prawo do dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego. Sygn.akt IV U 20/22
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 grudnia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II oddział w Ł. odmówił B. J. prawa do przyznania dodatkowego rocznego świadczenia. Powołując się na przepis art. 3 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o kolejnym w roku 2021r. dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów organ wskazał, że dodatkowe roczne świadczenie przysługuje osobom, które na dzień 31 października 2021 r. miały prawo do świadczenia a zatem dodatkowe roczne świadczenie nie przysługuje osobom, których prawo do świadczenia ustało z dnem 31 października 2021r.
Organ odmówił prawa do przyznania dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego, ponieważ z dniem 31 października 2021r. ustało prawo B. J. do renty z tytułu niezdolności do pracy. Odwołanie od decyzji organu rentowego złożyła B. J. . W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie z argumentacją jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 18 sierpnia 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. przyznał B. J. prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres do 31 lipca 2021 r.
W dniu 1 lipca 2021 r. B. J. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Decyzją z dnia 25.11.2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł., powołując się na orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z dnia 18.11.2021r. odmówił B. J. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 01.11.2021 r. Na podstawie art. 15 zc ust.1 i 3 z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095 t.j.), prawo B.
J. do renty z tytułu niezdolności do pracy zostało wydłużone do dnia 31 października 2021 r. W dniu 2 grudnia 2021r. B. J. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. wniosek o wypłatę dodatkowego świadczenia rocznego podnosząc, że prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy miała do 31 października 2021 r. a mimo to nie wypłacono jej należnego świadczenia. Zaskarżoną decyzja z 8 grudnia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił B. J. prawa do przyznania dodatkowego rocznego świadczenia. (wnioski, decyzje w aktach ZUS).
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Odwołanie B. J. jest uzasadnione. Art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o kolejnym w 2021 r. dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów ( Dz.U.2021.432 – dalej „ustawa”) stanowi, że dodatkowe świadczenie przysługuje osobom, które w dniu 31 października 2021 r. mają prawo do emerytur i rent, o których mowa w art. 3 pkt 1-3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 291 i 353). W niniejszej sprawie jest poza sporem, że B.
J. w dniu 31 października 2021r. była uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy. Prawo do tego świadczenia ustało od 1 listopada 2021 r. a tym samym wnioskodawczyni spełniła warunek opisany w treści art. 2 pkt 6 ustawy. W art. 3 ust. 2 ustawa stanowi, że dodatkowe roczne świadczenie pieniężne nie przysługuje osobom, którym prawo do świadczeń określonych w art.2 zostało zawieszone na dzień 31 października 2021r. W przypadku wnioskodawczyni świadczenie to nie było w tym dniu zawieszone. W świetle zasad regulujących nabycie kolejnego w 2021 r. prawa do dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego w 2021 r. brak jest podstaw do uzależniania tego świadczenia od dalszego wypłacania świadczenia głównego (por. wyrok SA w Lublinie z dnia 31 marca 2021 r.
III AUa 11/21 LEX nr 3165845) . W treści art. 6 ust. 1 ustawy wskazano, że dodatkowe roczne świadczenie pieniężne wypłaca się z urzędu osobie uprawnionej wraz ze świadczeniem głównym (w niniejszej sprawie z rentą z tytułu niezdolności do pracy). Przepis ten nie dotyczy jednak określenia warunków uprawnienia do dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego, a jedynie sposobu jego wypłaty. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, w oparciu o powołane przepisy, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., orzekł jak w wyroku.