Court dismissed appeal on negligence charge, ruling defendant liable for costs despite limited capacity.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against a first-instance verdict finding him guilty of negligence in animal care. The defendant argued that cows eating apples did not constitute a breach of duty and that his limited mental capacity warranted a suspended sentence, while the prosecution contended the penalty should be enforced. The court upheld the conviction and ordered the defendant to pay court costs and legal fees, noting he had sufficient income to bear them.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks wykroczeń; Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego: W sprawach o wykroczenia sąd odwoławczy utrzymuje wyrok pierwszej instancji, gdy dowody jednoznacznie wskazują na winę, a ograniczona zdolność rozpoznania czynu nie stanowi wystarczającej przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 179/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2022r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. sprawy B. M. obwinionego z art.77 kw na skutek apelacji, wniesionych przez obrońcę obwinionego i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 17 stycznia 2022 r. sygn. akt II W 1104/20 I. wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. H. S. w Ł. 516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem obrony z urzędu obwinionego w postępowaniu odwoławczym; III. zasądza od B. M. na rzecz Skarbu Państwa 30 złotych tytułem opłaty oraz 566,60 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego; IV. zwalnia oskarżycielkę posiłkową H. K. od kosztów sądowych za II instancję stwierdzając, że wydatki w części jej przypadającej ponosi Skarb Państwa. Sygn.akt II Ka 179/22
UZASADNIENIE
B. M. obwiniony był o to, że w okresie od dnia 15 października 2020 r. godz. 22:00 do dnia 16 października 2020 r. godz. 7:00 w miejscowości R., gm. K. (...), pow. (...), woj. (...) będąc właścicielem nie zachował zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu zwierząt, w wyniku czego zwierzęta – dwie krowy zjadły jabłka z pryzmy na szkodę H. K., to jest o wykroczenie z art. 77 § 1 kw. Sąd Rejonowy w Łukowie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2022r. obwinionego B. M. uznał za winnego tego, że w nocy z 15 na 16 października 2020 roku, pomiędzy godzinami 22:00 a 7:00 w R., w gminie K., w powiecie (...), w województwie (...) nie zachował zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu zwierząt, w wyniku czego należące do jego syna M.
M. dwie krowy zjadły jabłka z pryzmy na szkodę H. K., przy czym zdolność rozpoznania znaczenia tego czynu i pokierowania swoim postępowaniem miał ograniczoną w stopniu znacznym, to jest wykroczenia wyczerpującego znamiona art. 77 § 1 kw w zw. z art. 17 § 2 kw i na podstawie drugiego z wymienionych przepisów odstąpił od wymierzenia kary; na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity- Dz. U. z 2020 r., poz. 1651) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. S. kwotę 354,24 złotych, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obwinionemu B.
M.; na podstawie art. 121 § 1 kpw w zw. z art. 624 § 1 kpk zwolnił obwinionego B. M. od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości, wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońca obwinionego i pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej. Obrońca obwinionego zaskarżył wyrok w całości na korzyść obwinionego. Wyrokowi temu zarzucił:
1) obrazę art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 kpw poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów, polegającej na ocenie materiału dowodowego jednoznacznie na niekorzyść obwinionego wyrażającej się w:
a) wysnuciu błędnych wniosków z zeznań świadków M. M. i Z. M., iż w nocy w z 15 na 16 października 2020 roku w R., obwiniony nie zachował zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu krów, w sytuacji, gdy brak jest jednoznacznych dowodów, że w tym okresie to obwiniony opiekował się krowami należącymi do jego syna M. M., 2) obrazę art. 77 S 1 kw poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyznaniu, iż nawet gdyby z materiału dowodowego wynikało, iż krowy, którymi opiekował się obwiniony zjadły jabłka należące do H. K. to z uwagi na właściwość fizyczną i psychiczną krów jako zwierząt roślinożernych i niegroźnych, fakt spożycia jabłek nie stanowił naruszenia nawet zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosił o:
1) zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie obwinionego, 2) przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu za postępowanie przed Sądem II instancji. Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zaskarżył wyrok na niekorzyść obwinionego B. M. w części (co do kary), tj. w zakresie rozstrzygnięcia o odstąpieniu od wymierzenia kary. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na jego treść przejawiający się w dowolnym uznaniu, że okoliczności sprawy, a to znaczne ograniczenie zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem przez B.
M. stanowi wystarczającą przesłankę do odstąpienia od wymierzenia kary obwinionemu podczas, gdy Sąd, biorąc przede wszystkim pod uwagę prewencyjny i wychowawczy charakter kary, winien wziąć pod uwagę całość okoliczności sprawy, w tym postawę obwinionego i jego zachowanie zarówno przed, jak i po popełnieniu wykroczenia, które to okoliczności w realiach niniejszej sprawy nie dawały podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary, czyniąc przedmiotowe orzeczenie z punktu widzenia stron postępowania de facto przyzwoleniem na naganne zachowania B.
M. względem H. K., czyniąc zaskarżone orzeczenie rażąco łagodnym. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie obwinionemu B. M. adekwatnej kary w związku z popełnionym wykroczeniem. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył obrońca w części dotyczącej wyroku w pkt. III.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Pkt. III wyroku dotyczy obciążenia obwinionego należnościami na rzecz Skarbu Państwa, bowiem Sąd Okręgowy w Siedlcach uznał, przeciwnie do Sądu I instancji, że B. M. może je ponieść bez uszczerbku dla utrzymania siebie, skoro posiada emeryturę i gospodarstwo rolne. Z art.119 §1 kpw wynika, że w razie skazania obwinionego, a skazanie nastąpiło, sąd zasądza opłatę na rzecz Skarbu Państwa, zryczałtowane wydatki i należności , o których mowa w przepisie art. 118§ 1 i 2 kpw. Na obciążenie B. M. składa się kwota 30 złotych tytułem opłaty za II instancję zgodnie z art. 5 Ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973 roku ( Dz.U.
Nr 27, poz.152 z późn. zm.), 50 złotych zryczałtowanych wydatków postępowania odwoławczego i wynagrodzenie obrońcy w wysokości 516,60 zł. Zauważyć należy, że obrońca został ustanowiony w związku z badaniem sądowo-psychiatrycznym obwinionego, a nie z niedostatku. Regułą postępowania karnego i postępowania w sprawach o wykroczenia jest obciążenie strony przegrywającej kosztami, które ona spowodowała, wyjątkiem natomiast jest zwolnienie jej od ponoszenia tych kosztów. Sąd odwoławczy uznał, że skoro obwiniony przegrał apelację wniesioną przez obrońcę i ma dochody pozwalające na uiszczenie kosztów, które tymczasowo wyłożył Skarb Państwa, to winien je ponieść.
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.