Court convicts defendant of fraud and misappropriation, merging charges into a continuous crime for aggravated sentencing.

Sygn. akt IV K 232/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Aleksandra Kaczmarek Protokolant: Karolina Siedlecka pod nieobecność Prokuratora po rozpoznaniu w dniach 29 czerwca 2020 roku, 10 września 2020 roku, 15 października 2020 roku, 14 grudnia 2020 roku, 12 marca 2021 roku sprawy I. T. , urodzonego (...) w S., syna A. i H. z domu N. oskarżonego o to, że:

1. w dniu 19 lutego 2015 roku w S. doprowadził (...) D., (...) s.c. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 372 000 zł poprzez zawarcie umowy pożyczki na udzielenie w/w kwoty i wprowadzenie A. D. i S. S. co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę AS D., (...) s.c., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk;

2. w dniu 29 lipca 2015 roku w G. dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na mocy umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie zawartej dnia 19 lutego 2015 roku mienia w postaci samochodu m-ki (...), nr rej. (...), nr VIN (...), wartości ok. 90 000 zł, poprzez jego sprzedaż J. P., czym działał na szkodę AS D., (...) s.c., tj. o przestępstwo z art. 284 § 2 kk;

3. w dniach od 27-28 października 2015 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 108 000 zł, poprzez zawarcie przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży pojazdu m-ki (...).0d, nr VIN (...), stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 10 marca 2014 r. zawartej z (...) Sp. z o.o., zobowiązanie się do nabycia pojazdu przez leasingobiorcę od leasingodawcy a następnie jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2017 r. M. C., przyjęcie zaliczki na poczet zakupu tego pojazdu w kwotach: 76 000 zł, 24 000 zł, 8000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk ;

4. w dniu 25 stycznia 2016 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 100 000 zł poprzez zawarcie przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży pojazdu m-ki (...) (...), nr VIN (...), stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 25 stycznia 2015 r. zawartej z (...) Sp. z o.o., zobowiązanie się do nabycia pojazdu przez leasingobiorcę od leasingodawcy a następnie jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2016 r. M. C., przyjęcie zaliczki na poczet zakupu tego pojazdu w kwocie 100 000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk;

5. w dniu 25 stycznia 2016 r. w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 108 000 zł poprzez zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży udziału ½ w nieruchomości położonej w B. przy ul. (...), dla której SR w B.prowadzi księgę wieczystą nr (...), przyjęcie kwoty 108 000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk; orzeka I. oskarżonego I. T., w ramach czynu zarzucanego mu powyżej w punkcie 1 uznaje za winnego tego, że w dniu 19 lutego 2015 roku w S. doprowadził A.

D. i S. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 372 000 zł poprzez zawarcie umowy pożyczki na w/w kwotę i wprowadzenie w/w. w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania poprzez zapewnienie ich o dobrej sytuacji finansowej prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, czym działał na ich szkodę, czyn ten kwalifikuje z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i za to, na podstawie art. 294 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1, § 2, § 3 kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda stawka;

II. oskarżonego I. T., w ramach czynu zarzucanego mu powyżej w punkcie 2, uznaje za winnego tego, że w dniu 29 lipca 2015 roku w G. dokonał przywłaszczenia mienia w postaci samochodu m-ki (...), nr rej. (...), nr VIN (...), wartości ok. 90 000 zł, poprzez jego sprzedaż J. P., czym działał na szkodę (...) Bank (...) SA, czyn ten kwalifikuje z art. 284 § 2 kk i za to na podstawie art. 284 § 2 kk w zw. z art. 33 § 1, § 2 i § 3 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) zł każda stawka;

III. oskarżonego I. T., w ramach czynów zarzucanych mu powyżej w punktach 3, 4 i 5 uznaje za winnego tego, że w dniach 27 i 28 października 2015 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 108 000 zł, poprzez zawarcie „umowy przedwstępnej sprzedaży pod warunkiem” pojazdu m-ki (...).0d, nr VIN (...), stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 10 marca 2014 r. zawartej z (...) Sp. z o.o., zmienionej „umową zmieniającą umowę przedwstępną sprzedaży zawartą pod warunkiem” w dniu 25 stycznia 2016 roku w zakresie terminu zawarcia umowy przyrzeczonej oraz zapłaty ceny i zobowiązanie się do nabycia pojazdu przez leasingobiorcę od leasingodawcy a następnie do jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2016 r.

M. C., przyjęcie zaliczki na poczet zakupu tego pojazdu w kwotach: 76 000 zł, 24 000 zł, 8000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C.; tego, że w dniu 25 stycznia 2016 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 100.000 złotych, w ten sposób, że zawarł z M. C. „przedwstępną warunkową umowę sprzedaży” pojazdu m-ki (...) (...), nr VIN (...), stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 25 stycznia 2015 r. zawartej z (...) Sp. z o.o., zobowiązał się do nabycia pojazdu od leasingodawcy a następnie jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2016 r.

M. C., przyjął zaliczkę na poczet zakupu tego pojazdu w kwocie 100 000 zł, czym wprowadził w/w osobę w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania i działał na jego szkodę oraz tego, że w dniu 25 stycznia 2016 r. w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 108 000 zł poprzez zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży udziału ½ w nieruchomości położonej w B. przy ul. (...), dla której SR w Braniewie prowadzi księgę wieczystą nr (...), przyjęcie kwoty 108 000 zł, którymi to działaniami wprowadził M.

C. w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, poprzez niepoinformowanie go o stanie prawnym przedmiotowej nieruchomości, czym działał na jego szkodę, czyny te kwalifikuje z art. 286 § 1 kk, z tym ustaleniem, że w/w. czyny stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk, i za to, na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1, § 2, § 3 kk skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda stawka;

IV. na podstawie art. 86 § 1, 2 kk i art. 91 § 2 kk w zw. z art. 33 § 3 kk łączy wymierzone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierza wobec niego karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda stawka; V. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. Nr 123 z 2002 r. poz. 1058 z późn. zm.) oraz § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. K. kwotę 1.328,40,- zł (jeden tysiąc trzysta dwadzieścia osiem złotych czterdzieści groszy) tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu; VI. na podstawie art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 627 kpk oraz art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 4, art. 3 ust. 1, art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe oraz wymierza mu opłatę w kwocie 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych.