Legislator Case Law & Legislation
II Ca 945/12 AI generated

Court dismissed appeal against district court's rejection of plaintiff's claim for intermediary fees against sister, not defendant. Appeal failed due to lack of standing and procedural non-appearance. Defendant sister was the actual contract party, not the plaintiff's client.

Case Number II Ca 945/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the district court's judgment rejecting her claim for intermediary fees. The district court correctly identified that the defendant's sister, not the defendant, was the actual party to the property sale agreement, meaning the defendant lacked standing to be sued. Furthermore, the plaintiff failed to appear at the hearing, rendering her defense inadmissible and confirming the lower court's procedural handling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 734 k.c.; Art. 180 ust. 3 u.g.n.; The court must determine the actual contractual parties to establish standing; a claim against a representative is inadmissible if the principal was not the intended counterparty, and failure to appear at a hearing precludes the defense of the absent party.

Keywords

AI generated
standing in civil proceedings intermediary fees claim property sale contract failure to appear hearing contractual privity rule

Cited Legislation

AI generated
Art. 734 k.c.
Art. 180 ust. 3 u.g.n.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

.......I.Sygn. akt II Ca 945/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2012r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Nowicka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. O. przeciwko J. K. o zapłatę 2.706zł na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 2 października 2012r., sygn. akt I C 248/12 oddala apelację. Sygn. akt II Ca 945/12

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2 października 2012 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił powództwo E. O. przeciwko J. K. o zapłatę kwoty 2.706 zł tytułem wynagrodzenia za pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości zgodnie z umową z 28 lutego 2011 r. wskazując, że stroną tej umowy nie była pozwana lecz jej siostra K. F., a przedmiotem umowy lokal stanowiący jej własność, co wynika wprost z treści umowy. Pozwana zawarła umowę w imieniu siostry i na jej rzecz, a powódka miała tego świadomość od samego początku. Jeśli dzięki staraniom powódki doszło do skojarzenia stron umowy, to prowizja od tej transakcji mogła przysługiwać powódce, co najwyżej od właściciela mieszkania, a nie od pozwanej.

Ponadto, zdaniem Sądu, żądanie pozwu należy uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego m.in. dlatego, że szereg postanowień umowy z 28 lutego 2011 r. zawiera klauzule niedozwolone wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych przez Urząd Ochrony Konsumentów i Konkurencji, w tym klauzulę wyłączności, doliczanie do wynagrodzenia należnego pośrednikowi (cena brutto) podatku VAT. W apelacji od powyższego wyroku powódka zarzuciła mu: naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i błędne zastosowanie, naruszenie prawa procesowego i nierozpoznanie istoty sprawy, co miało zasadniczy wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Wniosła o uchylenie wyroku w całości, przesłuchanie w charakterze świadka nabywcę mieszkania M. R. na okoliczność uchylenia się pozwanej od zapłaty za pośrednictwo w skojarzeniu sprzedającego z kupującym i zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kwoty 2.706 zł z odsetkami ustawowymi od 23 września 2011 r. tj. od dnia sprzedaży mieszkania i wymagalności zapłaty za wykonaną usługę. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego, które podzielił jako uzasadnione zebranym w sprawie materiałem dowodowym, jak również podzielił i przyjął za własne rozważania prawne tego Sądu i zważył, co następuje:

Apelacja podlegała oddaleniu, a jej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Jak wynika z niewadliwych ustaleń Sądu Rejonowego, których apelacja nie podważyła, stroną umowy pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości zawartej 28 lutego 2011 r. przez powódkę jako pośrednika była K. F. reprezentowana przez pozwaną, będącą jej pełnomocnikiem. Pozwana nie jest legitymowana biernie do występowania w tej sprawie w charakterze pozwanej, powódka bowiem swoje roszczenie, wywodzi z umowy, której stroną J. K. nie była. Sąd Rejonowy, wbrew zarzutom skarżącej, nie naruszył przepisów prawa materialnego – art.734 kc i następnych oraz art.180 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj.

Dz.U. nr 102 poz.651 z 2010 r. ze zm.) poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie w sprawie, gdyż ustalił, że powódka zawarła umowę pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości – lokalu mieszkalnego w Ś. przy ul. (...), lecz nie z pozwaną. Nietrafny jest również zarzut nierozpoznania istoty sprawy, ponieważ Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę merytorycznie w oparciu o podstawę faktyczną wskazaną w pozwie przez powódkę. Nie dopuścił się także naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd dopuścił na wniosek powódki dowód z zeznań świadka M.

R., a dowód ten przeprowadził na rozprawie 2 października 2012 r. Na tę rozprawę zostały wezwane strony pod rygorem pominięcia dowodu z ich przesłuchania. Powódka mimo prawidłowego wezwania bez usprawiedliwienia nie stawiła się na rozprawę. Zatem nie można przyjąć, że Sąd Rejonowy pozbawił ją możności obrony swych praw zamykając rozprawę i wydając wyrok pod jej nieobecność. Tym samym zarzuty apelacji nie zdołały podważyć słuszności zaskarżonego wyroku i Sąd Okręgowy oddalił ją z mocy art.385 kpc w zw. z art.505 12 § 3 kpc.