Court finds defendant guilty of alimentary evasion but grants exemption from penalty due to lack of malice.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of evading alimentary obligations but exempted him from criminal punishment. The prosecution alleged the defendant failed to pay over 400 PLN monthly for three months, causing significant arrears and hardship to the children. The court determined the defendant acted without malice, as the arrears were not intentional and did not reach the threshold for severe penalty under the relevant criminal code provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 209 § 1a k.k.; Art. 61 § 1 k.k. in conjunction with Art. 209 § 5 k.k.: A conviction for alimentary evasion is valid even without malice if the statutory threshold for penalty is not met due to the circumstances of the offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 735/21
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2022 r. Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Piotr Nowak Protokolant: st. sekr. sąd. Jadwiga Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2022 r. sprawy P. D. (D.) ur. (...) w K., s. W. i C. z domu P., oskarżonego o to, że: w okresie od 11 lutego 2021 roku do końca czerwca 2021 roku w miejscowości B., woj. (...) uchylał się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku łożenia alimentów na rzecz małoletnich dzieci T. i Z. rodzeństwa D. w kwocie po 400 zł miesięcznie na rzecz każdego z uprawnionych, których wysokość określono i potwierdzono wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, I Wydział Cywilny z dnia 16 lutego 2012 r., wydanym w sprawie I C 3/12, płatnych do dnia 15-go każdego miesiąca do rąk przedstawicielki ustawowej małoletnich J.
D. z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia płatności którejkolwiek z rat, gdzie łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, a ponadto naraził osobę uprawniona na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1a kk 1. uznaje oskarżonego P. D. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 209 § 1a kk i na podstawie art. 61 § 1 kk w zw. z art. 209 § 5 kk odstępuje od wymierzenia kary;
2. zwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych, które w całości przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.