Social court dismisses appeal against pension recalculation due to missing evidence of new contribution periods.
Legislator summary
AI generatedThe social court dismissed the appellant's appeal against a Social Insurance Office decision to recalculate his pension. The appellant argued that his pension was underpaid due to errors in calculating contribution years and initial capital, while the Social Insurance Office contended the recalculation was based on corrected contribution records. The court ruled that since the appellant failed to provide new evidence of additional contribution periods after the original decision became final, the pension calculation based on existing records remained valid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 k.p.c. – An appeal against a pension recalculation decision is inadmissible if the appellant fails to submit new evidence proving circumstances that could affect the established contribution periods after the original decision has become final.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 1562/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2014 roku Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant: Magdalena Pańków po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 roku w Legnicy sprawy z wniosku R. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o ponowne przeliczenie emerytury na skutek odwołania R. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL. z dnia 30 września 2013 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 1562/13
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 30 września 2013 r. przeliczył emeryturę R. B. od 27 sierpnia 2010 r. Obliczywszy wysokość świadczenia zgodnie z zasadami określonymi w przepisach art. 53, art. 26 i art. 183 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych organ rentowy stwierdził, iż jako korzystniejsza będzie wypłacana emerytura wyliczona na podstawie art.
26. W odwołaniu od powyższej decyzji R. B. stwierdził, iż nie zgadza się z dokonanym wyliczeniem, albowiem jego emerytura jest zaniżona o kwotę 1.075,13 zł. Organ rentowy przez 3 lata przeliczał świadczenie, zaniżono lata pracy, „… miesięcy przy obliczaniu emerytury i kapitału początkowego, oraz składkę na koncie z uwzględnieniem waloryzacji z kwoty 30909,09 zł na kwotę 28717,99 zł.” W piśmie z dnia 22 stycznia 2014 r. wnioskodawca zawnioskował o obliczenie emerytury na podstawie zarobków z 20 lat wybranych z całego okresu, obejmujących lata 1975 - 2005 i 2007.
„Korzystny (…) będzie kapitał początkowy licząc z 10 lat kolejnych od 1978 do 1987 r.” Zakład Ubezpieczeń społecznych Oddział w Legnicy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy: W postępowaniu przed organem rentowym wnioskodawca wykazał zarobki za: - 1971 r. - 4.278 zł - 1972 r. – 5.040 zł - 1974 r. - 6.327 zł - 1975 r. - brak dokumentów - 1976 r. – brak dokumentów - 1977 r. – brak dokumentów - 1978 r. - 53.179,19 zł - 1979 r. - 14.135 zł, 29.175 zł - 1980 r. - 59.877 zł - 1981 r. - 77.679 zł - 1982 r. - 88.451 zł - 1983 r. - 98.770 zł - 1984 r. - 130.522 zł - 1985 r. - 213.778 zł - 1986 r. - 300.281 zł - 1987 r. - 300.194 zł - 1988 r. - 504.516 zł - 1989 r. - 2.128.447 zł - 1990 r. - 9.705.398 zł - 1991 r.
– 4.085.041 zł, 9.087.340 zł - 1992 r. – 19.535.700 zł - 1993 r. - 27.898.800 zł - 1994 r. - 30.223.300 zł - 1995 r. - 806,02 zł, 146,40 zł - 1996 r. - 2.321,10 - 1997 r. - 2.194,97 zł - 1998 r. - 3.339,07 zł, 500,00 zł - 1999 r. - 9.074,63 zł 3.669,65 zł , 2.242,17 zł, 145,43 zł, 2.366.70 zł - 2000 r. - 283,82 zł - 2003 r. - 2.772,76 zł - 2004 r. - 6.754,27 zł , 1.270,80 zł - 2005 r. - 2.003,93 zł , 1.252,03 zł, 578,86 zł, 2.480,91 zł, 2.484,40 zł - 2006 r. - 11.296,32 zł - 2007 r. - 11.919,75 zł , 1.987,70 zł - 2008 r. - 1.378,16 zł, 911,98 zł, 2.235,80 zł, 7.009,76 zł - 2009 r. - 12.473,80 zł. dowód: w aktach rentowych: zaświadczenia ZUS Rp-7, k.: 71, 75-81, 93-95, 99-109, 191-195, 257-259, 307, 311, pismo (...) z 03 października 2007 r., k. 73, indywidualna karta wypłat zasiłków, k. 83-91, pismo PUP w L., k. 97, potwierdzenie ubezpieczenia, k. 149-151.
Decyzją z dnia 30 września 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. przeliczył emeryturę R. B. od 27 sierpnia 2010 r. Do obliczenia wysokości tego świadczenia zgodnie z zasadami określonymi w art. 53 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych organ rentowy przyjął wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony decyzją z dnia 22 marca 2011 r. na podstawie zarobków stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych z lat 1978 – 1994, 1999, 2006 i 2007, tj. 69,19 %.
Podstawę wymiaru obliczył mnożąc ten wskaźnik przez kwotę bazową 2.716,71 zł na kwotę 1.879,69 zł. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy uwzględnił ustalone w decyzji z dnia 23 marca 2011 r. 32 lata, 10 miesięcy i 26 dni (394 miesiące) okresów składkowych oraz 11 miesięcy i 23 dni (11 miesięcy) okresów nieskładkowych. Na podstawie tych parametrów Oddział ZUS obliczył zgodnie z art. 53 emeryturę na kwotę 1.466,29 zł. Obliczając wysokość świadczenia zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej na kwotę 1.488,92 zł organ rentowy wskazał, iż po korekcie składek na koncie ubezpieczonego, kwota skorygowanej składki zaewidencjonowanej na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 28.717,99 zł.
Po obliczeniu wysokości emerytury zgodnie z art. 183 na kwotę 1.470,81 zł, Oddział ZUS stwierdził, iż emerytura wyliczona według art. 183 jest mniej korzystne od emerytury obliczonej według art. 26 i wobec tego będzie wypłacać świadczenie korzystniejsze, po waloryzacji w kwotach: - od 01 marca 2011 r. – 1.535,08 zł, - od 01 marca 2012 r. – 1.606,08 zł, - od 01 marca 2013 r. – 1.670,32 zł. dowód: w aktach rentowych: decyzja z 30 września 2013 r., k. 473-474, decyzja z 22 marca 2013 r., k. 317-319, obliczenie wwpw., k. 315 Obliczona zgodnie z art. 53, w sposób określony przez wnioskodawcę z jego piśmie z dnia 22 stycznia 2014 r., tj. w oparciu o przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia od 1978 r. do 2007 r., z wyłączeniem roku 2006, emerytura wyniosłaby 1.462,06 zł.
Nie uległaby zmianie wysokość tego świadczenia obliczona zgodnie z art.
26. Emerytura obliczona zaś na podstawie art. 183 byłaby nieco niższa od obliczonej na analogicznych zasadach w zaskarżonej decyzji, odpowiednio 1.467.43 zł wobec 1.470,81 zł. Zmiany w wysokości składek na koncie wnioskodawcy wynikają z podwójnego uwzględnienia składek za okresy 6 - 12/2008 oraz 01 – 03/2009 od płatnika składek PUP (składki nadmiarowe zostały wyzerowane). Kwota składek przyjęta w decyzji z dnia 30 września 2013 r. uwzględnia zmniejszoną składkę za 06 – 08/2008 oraz nie uwzględnia składek za 12/2008 i 01 – 04 2009 od płatnika PUP, który wyzerował składki po otrzymaniu informacji z Oddziału ZUS L. o fakcie zaistnienia dwóch tytułów ubezpieczenia jako bezrobotnego oraz w firmie (...) z siedzibą w G. oraz (...) z siedzibą w W.
– wnioskodawca nie powiadomił PUP o tym, iż podjął pracę. Dodatkowo została uwzględniona rozliczona składka 8,12 za 10/2012 z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej rozliczona wypłatą z 2009 r. Bieżąca waloryzacja nie uwzględnia składek za -7 -11/2008 od PUP; płatnik wyzerował składki emerytalne w tych okresach. dowód: pismo organu rentowego z 20 lutego 2014 r., k. 22-23, portal użytkownika(...) ZUS, k. 375 akt rentowych. Sąd zważył co następuje. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Ze względu na treść odwołania, wymagającą wyjaśnienia istotę sprawy stanowiło ustalenie zasadności i przyczyn skorygowania składki zaewidencjonowanej na koncie R.
B. z kwoty 30.909,09 zł do określonej w zaskarżonej decyzji kwoty 28.717,99 zł. Z zebranego w sprawie materiału wynika, iż R. B. nie zgłosił płatnikowi składek PUP o podjęciu pracy i w związku z tym, z chwilą nawiązania stosunku pracy utracił status osoby bezrobotnej. Skutkiem tego zaniechania było zaistnienie dwóch tytułów ubezpieczenia – jako bezrobotnego oraz pracownika z (...) z siedzibą w G. i (...) z siedzibą w W.. Zasadnie więc na podstawie poczynionych z płatnikiem składek PUP ustaleń organ rentowy skorygował mające bezpośredni wpływ na wysokość emerytury zaewidencjonowane na koncie wnioskodawcy składki i na skutek takiej korekty przeliczył świadczenie, uwzględniając skorygowane składki.
Obliczona zgodnie z art. 53, w sposób określony przez wnioskodawcę z jego piśmie z dnia 22 stycznia 2014 r., tj. w oparciu o przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia od 1978 r. do 2007 r., z wyłączeniem roku 2006, emerytura byłaby jak wynika z ustaleń faktycznych niższa od ustalonej w zaskarżonej decyzji. Nie uległaby zmianie wysokość tego świadczenia obliczona zgodnie z art.
26. Emerytura obliczona zaś na podstawie art. 183 byłaby również nieco niższa od obliczonej na analogicznych zasadach w zaskarżonej decyzji, odpowiednio 1.467.43 zł wobec 1.470,81 zł. W chwili wydania zaskarżonej decyzji, wydanymi wcześniej decyzjami organ rentowy prawomocnie ustalił okres składkowy i nieskładkowy ubezpieczonego. Po uprawomocnieniu się tych decyzji R. B. nie przedłożył żadnych dowodów na okoliczność innych poza już uwzględnionymi, okresów składkowych i nieskładkowych ani też nie ujawniono żadnych okoliczności istniejących przed wydaniem zaskarżonej decyzji, mogących mieć wpływ na wymiar ustalonych okresów składkowych i nieskładkowych, mających wpływ na wysokość emerytury.
W tej sytuacji nie jest aktualnie możliwe ponowne ustalenie wysokości świadczenia, szczególnie w części dotyczącej wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych (art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych). Odnosząc się do podnoszonych przez ubezpieczonego argumentów należy wskazać, że wykonywanie pracy w szczególnych warunkach nie ma wpływu na wysokość świadczeń emerytalno-rentowych. Z tytułu wykonywania takiej pracy, na warunkach określonych w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przysługuje jedynie emerytura wcześniejsza.
Z przywileju wcześniejszego przejścia na emeryturę, właśnie z tytułu wykonywania takiej pracy R. B. skorzystał. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.