Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1806/20 AI generated

Appeal dismissed; notary court lacks jurisdiction to review substantive validity of enforcement titles in land registry entries.

Case Number III Ca 1806/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal against a notary's decision to record enforcement actions in the land registry. The appellant argued that the enforcement proceedings were based on a title issued to a different entity, rendering the entries legally flawed. The court ruled that notary courts are limited to verifying the formal and documentary basis of requests, not the substantive validity of the underlying enforcement titles.

Legislator headnote

AI generated

Art. 626 § 8 k.p.c.; Art. 924 § 1 k.p.c.; Art. 927 § 2 k.p.c.: Notary courts lack jurisdiction to examine the substantive validity or formal correctness of enforcement titles; they may only verify the formal and documentary basis of requests for land registry entries.

Keywords

AI generated
notary court jurisdiction land registry entries enforcement title validity civil procedure code substantive review limitation

Cited Legislation

AI generated
Art. 626 § 8 k.p.c.
W postępowaniu wieczystoksięgowym art. 626 8 § 2 k.p.c.
Art. 924 § 1 k.p.c.
jako egzekwowanej dłużniczki w toku poszczególnych prowadzonych przeciwko niej postępowań egzekucyjnych – które to dokumenty, w myśl art. 924 § 1 k.p.c. i art.
Art. 927 § 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając to na względzie, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd II instancji oddalił wniesioną apelację.
art. 924 § 1 k.p.c
jako egzekwowanej dłużniczki w toku poszczególnych prowadzonych przeciwko niej postępowań egzekucyjnych – które to dokumenty, w myśl art. 924 § 1 k.p.c.
art. 927 § 2 k.p.c
art. 924 § 2 k.p.c
jako egzekwowanej dłużniczki w toku poszczególnych prowadzonych przeciwko niej postępowań egzekucyjnych – które to dokumenty, w myśl art. 924 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając to na względzie, na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd II instancji oddalił wniesioną apelację.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III Ca 1806/20

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Skierniewicach rozpoznał skargi uczestniczki postępowania na wpisy referendarza sądowego dokonane w sprawie z wniosków Instytutu (...) w S. z udziałem J. O. o wpis do działu III księgi wieczystej (...) wzmianek o wszczęciu egzekucji z nieruchomości w sprawie GKm 94/19 Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Skierniewicach A. L. oraz o przyłączeniu się do toczącej się egzekucji w sprawach GKm 93/19, GKm 92/19, GKm 91/19, Km 1236/19 i GKm 90/19 Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Skierniewicach A. L. i postanowieniem z dnia 9 czerwca 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżone wpisy.

Apelację od tego orzeczenia złożyła uczestniczka postępowania, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie – przez co zapewne należy rozumieć zmianę tego postanowienia poprzez uchylenie zaskarżonych wpisów i oddalenie złożonych wniosków – wraz z zasądzeniem kosztów postępowania. W ramach zarzutów apelacyjnych skarżąca podniosła, że prowadzona przeciwko niej egzekucja, której dotyczą zaskarżone wpisy, wszczęta została na wniosek Instytutu (...) w S., podczas gdy podstawą prowadzenia egzekucji jest tytuł wykonawczy zawierający klauzulę wykonalności wydaną na rzecz innego podmiotu, a mianowicie Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa im.

S. P. w S.. W ocenie apelującej fakt ten powoduje, że dokonane wpisy są obarczone wadą prawną, a przez to nieskuteczne. Pismem z dnia 19 stycznia 2021 r. wnioskodawca zawiadomił, że na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2020 r. w sprawie nadania Instytutowi Ogrodnictwa w Skierniewicach statusu państwowego instytutu badawczego (Dz. U. z 2020 r., poz. 2342) doszło do zmiany jego nazwy na Instytut (...) w S.. W odpowiedzi na apelację wnioskodawca domagał się jej oddalenia, podnosząc, że jest następcą prawnym pierwotnego wierzyciela uczestniczki i z mocy przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 września 2010 r. w sprawie połączenia Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa im.

Szczepana Pieniążka oraz Instytutu Warzywnictwa im. Emila Chroboczka (Dz. U. Nr 172 z 2010 r., poz. 1166) oraz art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 498) wstąpił we wszystkie jego prawa i obowiązki.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest oczywiście bezzasadna, a Sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W postępowaniu wieczystoksięgowym art. 626 8 § 2 k.p.c. zakreśla granice kognicji Sądu rozpoznającego wniosek o wpis do księgi wieczystej, stanowiąc, że sąd ten bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Wynika stąd, że zakres działań Sądu wieczystoksięgowego ogranicza się do sprawdzenia, czy wniosek o wpis odpowiada wymogom formalnym, zbadania i oceny pełnej treści wniosku, w tym zwłaszcza ustalenia treści żądania, do skontrolowania legitymacji czynnej wnioskodawcy oraz zbadania treści i formy dokumentów przedstawionych przez wnioskodawcę jako podstawa żądanego wpisu, jak również dotychczasowej treści księgi wieczystej.

W sprawie niniejszej Sąd zanalizował załączone do wniosku wezwania do zapłaty skierowane do J. O. jako egzekwowanej dłużniczki w toku poszczególnych prowadzonych przeciwko niej postępowań egzekucyjnych – które to dokumenty, w myśl art. 924 § 1 k.p.c. i art. 927 § 2 k.p.c., stanowią podstawę dokonania w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji z nieruchomości lub o przyłączeniu się do niej – oraz aktualną treść księgi, gdzie uczestniczka postępowania została ujawniona jako współużytkownik wieczysty nieruchomości w udziale wynoszącym 2/3 części, zaś pozostały udział należy do osoby, z której majątku komornik, z mocy prawomocnego orzeczenia sądowego, może prowadzić egzekucję przeciwko J.

O.. Skutkowało to trafną konkluzją, że przedmiotowe dokumenty w zestawieniu z treścią księgi wieczystej, uzasadniają uwzględnienie żądań zawartych we wnioskach, jakie złożył komornik działający w imieniu prowadzących egzekucję wierzycieli i dokonanie wpisów o wszczęciu egzekucji z tego udziału oraz o przyłączeniu się do tej egzekucji przez dalszych wierzycieli. Poza kognicją Sądu pozostają natomiast kwestie związane z istnieniem czy wymagalnością egzekwowanej wierzytelności, jak również formalną prawidłowością tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę prowadzenia egzekucji, a w konsekwencji Sąd ten nie mógł badać w toku niniejszego postępowania, czy egzekucja ta została wszczęta i prowadzona zgodnie z przepisami prawa, a tym bardziej – jak wydaje się tego domagać skarżąca – czy tytuł wykonawczy stanowiący podstawę jej prowadzenia stwierdza istniejący rzeczywiście i wymagalny obowiązek obciążający dłużniczki wobec wierzyciela prowadzącego egzekucję.

Jeśli skarżąca tę właśnie okoliczność kwestionuje, winna podjąć kroki prawne na innej drodze i dopiero jeśli ich podjęcie skutkować będzie ewentualnym umorzeniem postępowania egzekucyjnego, to konsekwencją takiego umorzenia będzie, stosownie do art. 924 § 2 k.p.c., wykreślenie zaskarżonych wpisów na wniosek organu egzekucyjnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy przedmiotowe wnioski o wpis oraz załączone do nich dokumenty okazały się poprawne zarówno pod względem formalnym, jak i treściowym, Sąd Rejonowy nie miał prawa odmówić uwzględnienia wniosków złożonych przez komornika w imieniu wierzycieli w trybie art. 924 § 1 k.p.c. i art. 927 § 2 k.p.c., stwierdziwszy, że wraz z wnioskami złożono wymagane ustawą dokumenty stanowiące podstawę dokonania żądanych wpisów, jak również nie stoi temu na przeszkodzie treść przedmiotowej księgi wieczystej; okoliczności, w jakich zostały wydane tytuły wykonawcze stanowiące podstawę prowadzenia egzekucji oraz kwestia zgodności stwierdzonego w nich obowiązku skarżącej z rzeczywistym stanem rzeczy pozostawały poza zakresem kognicji Sądu meriti.

Mając to na względzie, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd II instancji oddalił wniesioną apelację.