Legislator Case Law & Legislation
XI Ka 1090/13 AI generated

Court allows prosecutor's appeal, correcting probation period to match defendant's agreement rather than prosecutor's request.

Case Number XI Ka 1090/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance judgment to extend the probation period for defendant A.C. from three to four years. The lower court had incorrectly applied the prosecutor's requested term without verifying the defendant's actual consent, despite the defendant agreeing to only three years. The court ruled that the first-instance judge erred by failing to distinguish between the prosecutor's proposal and the defendant's agreement, necessitating a correction to align with the parties' true intentions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 335 k.p.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.; When a court considers a prosecutor's request under Art. 335 k.p.k. without holding a trial, it must ensure the request reflects the defendant's consent; if the court applies a term different from the defendant's agreement without their explicit consent, the judgment is flawed and must be corrected to match the agreed terms.

Keywords

AI generated
conditional suspension of sentence probation period modification prosecutor's request defendant's consent appellate correction Art. 335 k.p.k. Art. 437 § 2 k.p.k.

Cited Legislation

AI generated
Art. 335 k.p.k.
na jego korzyść zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 335 k.p.k. poprzez wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy na skutek uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art.
Art. 437 § 2 k.p.k.
440 k.p.k., które należałoby uwzględnić z urzędu, Sąd odwoławczy na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. orzekł jak w wyroku.
Art. 439 k.p.k.
Mając na uwadze zaprezentowaną motywację, nie dostrzegając uchybień wymienionych w art. 439 i art.
Art. 440 k.p.k.
439 i art. 440 k.p.k., które należałoby uwzględnić z urzędu, Sąd odwoławczy na podstawie art.
Art. 624 § 1 in fine k.p.k.
Rozstrzygnięcie o wydatkach za postępowanie odwoławcze na zasadzie słuszności oparto na art. 624 § 1 in fine k.p.k.
art. 278 § 1 k.k
oskarżonego z art. 278 § 1 k.k.
art. 279 § 1 k.k
orzekł wobec każdego z nich po 30 (trzydzieści) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda; po uznaniu, iż czyny opisane w punktach II i III aktu oskarżenia, wyczerpujące dyspozycję art. 279 § 1 k.k.
art. 91 § 1 k.k
stanowią ciąg przestępstw opisany w art. 91 § 1 k.k., na mocy art.
art. 85 k.k
orzekł wobec każdego z nich po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda; na mocy art. 85 k.k., art.
art. 70 § 2 k.k
69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 2 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XI Ka 1090/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Arkadiusz Śmiech – spr. Sędziowie: SO Ewa Bogusz - Patyra SO Elżbieta Daniluk Protokolant: prot. Katarzyna Zabielska przy udziale Prokuratora Marty Kowalskiej po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku sprawy A. C. oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. i art. 279 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 22 sierpnia 2013 r. sygn. akt VII K 405/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności ustala na 3 (trzy) lata; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od wydatków postępowania odwoławczego, którymi obciąża Skarb Państwa. XI Ka 1090/ 13

UZASADNIENIE

A. C. i M. D. oskarżeni zostali o to, że I. w okresie od 13 lipca 2012 roku do 16 lipca 2012 roku w J. P., pow. (...), woj. (...) działając wspólnie, ze zbiorników paliwa pojazdów i maszyn budowlanych dokonali kradzieży 140 litrów oleju napędowego o wartości 800 złotych na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. w B., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.; II. w okresie od 7 sierpnia 2012 roku do 8 sierpnia 2012 roku w J. P., pow. (...), woj. (...) działając wspólnie, po pokonaniu zabezpieczeń zbiorników paliwa pojazdów i maszyn budowlanych dokonali kradzieży 80 litrów oleju napędowego o wartości 450 złotych na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. w B., tj. o czyn z art.. 279 § 1 k.k.;

III. w okresie od 12 września 2012 roku do 13 września 2012 roku w J. P., pow. (...), woj. (...) działając wspólnie, po pokonaniu zabezpieczeń zbiorników paliwa pojazdów i maszyn budowlanych dokonali kradzieży 130 litrów oleju napędowego o wartości 750 złotych na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. w B., tj. o czyn z art.. 279 § 1 k.k.; IV. w okresie od 20 marca 2013 roku do 21 marca 2013 roku w J. P., pow. (...), woj. (...) działając wspólnie, ze zbiornika koparko ładowarki marki (...) dokonali kradzieży 100 litrów oleju napędowego o wartości 560 złotych na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. w B., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2013 r. oskarżonych A.

C. i M. D. uznał za winnych dokonania zarzucanych im czynów i po uznaniu, iż czyny opisane w punktach I i IV aktu oskarżenia, wyczerpujące dyspozycję art. 278 § 1 k.k. stanowią ciąg przestępstw opisany w art. 91 § 1 k.k., na mocy art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. skazał na kary: A. C. na 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, zaś M. D. na 1 (jeden) rok pozbawienia wolności i na mocy art. 33 § 1-3 k.k. orzekł wobec każdego z nich po 30 (trzydzieści) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda; po uznaniu, iż czyny opisane w punktach II i III aktu oskarżenia, wyczerpujące dyspozycję art. 279 § 1 k.k. stanowiły ciąg przestępstw opisany w art. 91 § 1 k.k., na mocy art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. skazał na kary:

A. C. na 1 (jeden) rok pozbawienia wolności, zaś M. D. na 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i na mocy art. 33 § 1-3 k.k. orzekł wobec każdego z nich po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda; na mocy art. 85 k.k., art. 86 § 1 i 2 k.k. orzeczone wobec A. C. i M. D. kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny połączył i jako łączne wymierzył im kary: A. C. 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, zaś M. D. 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i orzekł wobec każdego z nich po 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda; na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonych wobec A.

C. i M. D. kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 4 (czterech) wobec każdego z nich na mocy art. 73 § 2 k.k. oddał ich w tym okresie pod dozór kuratora; na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych kar grzywny zaliczył okresy zatrzymania oskarżonych od 4 do 5 kwietnia 2013 roku; zwolnił oskarżonych z opłaty i zasądził od każdego z nich na rzecz Skarbu Państwa po 65 złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Od wyroku tego apelację złożył prokurator. Zaskarżając rozstrzygnięcie w części dotyczącej orzeczenia o karze wymierzonej oskarżonemu A.

C. na jego korzyść zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 335 k.p.k. poprzez wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy na skutek uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 335 k.p.k. i wymierzenie przez Sąd oskarżonemu A. C. łącznej kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie której warunkowo zawieszono na okres próby w rozmiarze 4 lat, oddanie w okresie próby pod dozór kuratora oraz wymierzenie łącznej kary grzywny w rozmiarze 60 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych w sytuacji, gdy uzgodniony z oskarżonym okres zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności tytułem próby to 3 lata i w takim wymiarze powinien być przez Sąd orzeczony.

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec A. C. kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby w rozmiarze 3 lat oddając go w tymże okresie pod dozór kuratora oraz łączną karę grzywny w rozmiarze 60 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje; Apelacja jest zasadna i stąd zasługuje na uwzględnienie. Podniesione w środku odwoławczym uchybienie jakiego dopuścił się Sąd pierwszej instancji jest oczywiste, dlatego uwzględnienie apelacji nie wymaga szerszej argumentacji.

Wydając wyrok na posiedzeniu, w trybie art. 335 k.p.k., sąd może uwzględnić wniosek w całości, albo jeśli uzna, że nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia, skierować sprawę na rozprawę. Dopuszczalna jest również modyfikacja wniosku prokuratora ale tylko i wyłącznie za zgodą stron obecnych na posiedzeniu. Orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy, bez modyfikacji stanowiska stron, które nie były obecne na posiedzeniu (vide protokół posiedzenia k. 147 akt) orzekł, co prawda zgodnie z wnioskiem prokuratora (vide k.134 akt), ale inny okres próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, niż uzgodniony między stronami (vide k. 91v. akt).

Jak czytamy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy przez przeoczenie nie dostrzegł błędu prokuratora tj. różnicy pomiędzy określonym we wniosku, okresem próby warunkowego zawieszenia, a tym, na jaki wyraził zgodę oskarżony (vide k. 91v. akt). Oznacza to, że intencją Sądu pierwszej instancji było uwzględnienie wniosku prokuratora w całości, ale odzwierciedlającego uzgodnienia między stronami. Stąd zmiana zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskiem skarżącego. Mając na uwadze zaprezentowaną motywację, nie dostrzegając uchybień wymienionych w art. 439 i art. 440 k.p.k., które należałoby uwzględnić z urzędu, Sąd odwoławczy na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. orzekł jak w wyroku.

Rozstrzygnięcie o wydatkach za postępowanie odwoławcze na zasadzie słuszności oparto na art. 624 § 1 in fine k.p.k.