Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 5/14 AI generated

Court dismissed appeal for restoration of deadline due to failure to prove timely filing and lack of valid excuse.

Case Number VIII Gz 5/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court rejected the defendant's request to restore the deadline for filing an objection and subsequently dismissed the objection against the payment order. The defendant failed to substantiate that they filed the request within the statutory week following the discovery of the delay or to provide a valid reason for the missed deadline. Consequently, the Court of Appeal upheld the lower court's decision, ruling that the defendant's active participation in the proceedings negated any prejudice caused by the alleged clerical error in their name.

Legislator headnote

AI generated

Art. 169 § 1 k.p.c.; Art. 171 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 504 § 1 k.p.c.: A party requesting restoration of a procedural deadline must substantiate both the timely filing of the request and the existence of a valid excuse for the delay; failure to do so results in the rejection of the request and the underlying objection.

Keywords

AI generated
restoration of deadline procedural delay objection to payment order substantiation of excuse clerical error defense active participation court appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 169 § 1 k.p.c.
i odpisał na nie, natomiast nie wie jak ma uprawdopodobnić, że zachował termin przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Art. 171 k.p.c.
169 § 1 k.p.c, w oparciu o art. 171 k.p.c wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu należało odrzucić , a w konsekwencji stosownie do art.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Art. 504 § 1 k.p.c.
oraz na podstawie art. 504 § 1 k.p.c odrzucił sprzeciw pozwanej od tegoż orzeczenia.
art. 169 § 1 k.p
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy na podstawie art. 169 § 1 k.p.c odrzucił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dn.13.08.2012 r.
art. 504 § 1 k.p
oraz na podstawie art. 504 § 1 k.p.c odrzucił sprzeciw pozwanej od tegoż orzeczenia.
art. 171 k.p
169 § 1 k.p.c, w oparciu o art. 171 k.p.c wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu należało odrzucić , a w konsekwencji stosownie do art.
art. 169 § 1 k.p.c
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy na podstawie art. 169 § 1 k.p.c odrzucił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dn.13.08.2012 r.
art. 385 k.p
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c w zw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 5/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2014r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Elżbieta Kala po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...)W W. przeciwko K. S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt. VIII GNc 4738/12 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt VIII Gz 5/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy na podstawie art. 169 § 1 k.p.c odrzucił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dn.13.08.2012 r. oraz na podstawie art. 504 § 1 k.p.c odrzucił sprzeciw pozwanej od tegoż orzeczenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, iż odpis w/w nakazu zapłaty został pozwanej doręczony pozwanemu. Pozwany wniósł sprzeciw zawierający braki formalne. Następnie zarządzeniem z dn. 14.09.2012 r. pozwany został wezwany do uzupełnienie braków formalnych sprzeciwu poprzez sporządzenie sprzeciwu oraz odpisu sprzeciwu na formularzu SP oraz do przedłożenia załączników sprzeciwu przeznaczonych dla strony przeciwnej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.

Pozwany nie wykonał zarządzenia sądu w zakreślonym terminie, dlatego postanowieniem z dn. 24.10.2012 r. sprzeciw pozwanego został odrzucony. Pozwany pismem z dn. 28.11.2012 r. zatytułowanym „zażalenie” wniósł o przywrócenie terminu i ponowne rozpatrzenie sprawy, w piśmie z dn. 4.02.2013 r. pozwany doprecyzował, iż pismo z dn. 28.11.2012 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu. Zarządzeniem z dn. 13.02.2013 r. Sąd wezwał pozwanego do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu. Wykonując zarządzenie pozwany przedłożył sprzeciw na formularzu wraz z odpisem, odpis pism z dn. 28.11.2012 r. i 4.12.2012 r. , natomiast nie uprawdopodobnił, że zachował termin przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c oraz nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających wniosek.

Sąd Rejonowy dodał na marginesie, że pozwany brał czynnie udział w sprawie, bowiem odbierał korespondencję oraz składał pisma procesowe. Sąd Rejonowy wskazał, że zgodnie z art. 169 § 1 k.p.c pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustalenia przyczyny uchybienia terminu. Wobec niewykazania przez pozwanego zachowania terminu przewidzianego w art. 169 § 1 k.p.c, w oparciu o art. 171 k.p.c wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu należało odrzucić , a w konsekwencji stosownie do art. 504 §1 k.p.c odrzuceniu podlegał tez sprzeciw od nakazu zapłaty.

Zażalenie na powyższe postanowienia Sądu Rejonowego złożył pozwany podnosząc, iż z powodu omyłki pisarskiej błędnie były podawane jego dane osobowe i nie dano mu możliwości wykazania jego niewinności. Dodał, że zarządzenie z dn. 13.02.2013 r. otrzymał w dn. 5.03.2013 r. i odpisał na nie, natomiast nie wie jak ma uprawdopodobnić, że zachował termin przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie pozwanego jest bezzasadne. Zauważyć należy, że pozwany nie zakwestionował faktu, iż rzeczywiście uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu i co więcej nie podał przyczyn, dla których nie uzupełnił tych braków w terminie zakreślonym przez sąd.

Pozwany nie wskazał też, kiedy ustały przyczyny uniemożliwiającemu uzupełnienie braków sprzeciwu. Tym samym pozwany pozbawił sąd możliwości oceny, czy jego wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 169 § 1 k.p.c. We wniosku z dn. 28.11.2012 r. pozwany poddawał natomiast w wątpliwość zasadność żądania przez sąd uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. W związku z powyższym sąd wezwał pozwanego tym razem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, a także do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek i uprawdopodobnienia, że zachował on 7-dniowy termin o którym mowa w art. 169 § 1 k.p.c – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia tego wniosku.

Pozwany w dalszym ciągu nie uprawdopodobnił, że zachował termin do złożenia wniosku. Zasadnie więc Sąd Rejonowy powołał się na treść art. 169 §1 k.p.c, zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustalenia przyczyny uchybienia terminu. Ponadto, ponieważ pozwany nie podał też przyczyny niedochowania terminu, trudno ocenić, czy i kiedy przyczyna ta ustała. We wszystkich natomiast pismach złożonych po wniesieniu sprzeciwu pozwany podnosił okoliczność, błędnego podawania przez sąd jego danych osobowych, choć nie precyzował jaki błąd ma na myśli.

Można się domyślać, że chodziło mu o fakt, iż w pismach kierowanych do pozwanego sąd używał pisowni jego nazwiska (...) zamiast (...). Niemniej jednak, jak wynika z akt sprawy, a w szczególności ze zwrotnych potwierdzeń znajdujących się w aktach, nawet takie oznaczenie nazwiska pozwanego, nie przeszkodziło w prawidłowym doręczeniu mu przesyłek sądowych. Przesyłki te pozwany odbierał osobiście, a zatem nawet błędna pisownia jego nazwiska nie pociągała dla niego żadnych ujemnych skutków. Jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, pozwany, tym samym brał czynny udział w sprawie i na wezwania sądu reagował, tyle że nie uzupełnił braków, do których został wezwany zarządzeniem z dn. 13.02.2013 r.

Zasadnym więc było odrzucenie przez Sąd Rejonowy jego wniosku o przywrócenie terminu i tym samym odrzucenie sprzeciwu od nakazu zapłaty. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. .