Court dismissed request to place mentally ill man in care home without consent as family now provides adequate care.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Brodnicy dismissed the Prosecutor's request to involuntarily place a mentally ill man in a social care facility. Although the man suffered from depression and required assistance with daily tasks, his son had assumed full-time care, which the court found sufficient. The court ruled that the statutory prerequisite for involuntary placement—the lack of available family care—had ceased to exist, thereby negating the need for judicial intervention.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r.; Art. 38 ust. 1; Art. 39 ust. 1: Involuntary admission to a social care home without the patient's consent is permitted only when the patient lacks capacity to meet basic needs and no other suitable care exists; if a family member now provides adequate care, the legal ground for compulsory placement disappears.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III RNs 25/21 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Marzena Sirokos Protokolant: stażysta Karolina Zielińska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2021r. w Brodnicy na rozprawie sprawy z wniosku Prokuratora Rejonowego w Brodnicy z uczestnictwem J. G. o potrzebie przyjęcia J. G. do placówki opiekuńczej bez zgody uczestnika p o s t a n a w i a:
1. oddalić wniosek, 2. zasądzić ze Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Brodnicy na rzecz adw. A. N. kwotę 480 zł ( czterysta osiemdziesiąt ) powiększoną o stawkę Vat tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestnikowi, 3. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność Kierownik sekretariatu III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich mgr K. J. Sąd Rejonowy w Brodnicy stwierdza, że niniejsze orzeczenie uprawomocniło się i jest wykonalne dnia 22 lutego 2022r. Dnia 24 lutego 2022r. Sędzia M. S. Sygn. akt III RNs 25/21
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 9 marca 2021r. Prokurator Rejonowy w Brodnicy wystąpił do Sądu Rejonowego w Brodnicy III Wydział Rodzinny i Nieletnich o przyjęcia do domu pomocy społecznej uczestnika J. G. bez jego zgody. W uzasadnieniu swojego stanowiska Prokurator wskazał, że uczestnik postępowania J. G. w skutek choroby psychicznej oraz stanu zdrowia fizycznego nie jest zdolny do zaspakajania samodzielnie podstawowych potrzeb życiowych, nie ma możliwości korzystania całodobowej z opieki, a wymaga jej 7 dni w tygodniu, potrzebuje stałej opieki i pielęgnacji, nie wymaga leczenia szpitalnego, ale brak opieki zagraża jego zdrowia i życiu.
W piśmie procesowym z dnia 19 sierpnia 2021r. pełnomocnik uczestnika wniósł o oddalenie wniosku. Uzasadniając zajęte stanowisko podał m.in., że od marca 2021r. opiekę nad uczestnikiem przejął jego syn D. G., który dotychczas pracował w Holandii. W związku z zaistniałą sytuacją rodzinną przyjechał do ojca i zajął się nim. Zdaniem pełnomocnika syn uczestnika jest w stanie zapewnić ojcu całodobową opiekę i jest to lepsze dla uczestnika niż umieszczenie go w placówce. Sąd ustalił, co następuje: Prokurator w toku prowadzonego postępowania karnego w sprawie PR Ds. (...).2020 w sprawie o czyn z art. 207 § 1 kk. ustalił w oparciu o zeznania siostry uczestnika postepowania J.
L., że J. G. ma depresję i inne choroby wieku starczego, a także ma zdiagnozowaną „jednobiegunówkę”. Potrzebuje pomocy w codziennych czynnościach takich jak zakupy, gotowanie, mycie się. J. G. mieszkał do tej pory z żoną B. G., która jest oskarżoną w prowadzonym postępowaniu przez Prokuratora o znęcanie nad małżonkiem J. G.. Kobieta nadużywa alkoholu, jest uzależniona, pod jego wpływem jest agresywna. Uczestnik postępowania, z uwagi na zachowanie żony nie może korzystać z pomocy MOPS w B. ani z pomocy siostry. Jest on nienależycie zaopiekowany, nie bierze lekarstw, ulega pogorszeniu jego stan psychiczny.
J. G. nie jest w stanie zaspakajać samodzielnie podstawowych potrzeb życiowych. Żona B. G. nie jest w stanie mu tego zapewnić. Uczestnik nie może liczyć na pomoc ze strony siostry, ponieważ sama jest schorowana. Następnie wobec żony uczestnika został skierowany akt oskarżenia. Prokurator w trakcie toczącego postępowania zastosował środek w postaci nakazu opuszczenia lokalu, w którym mieszkała z uczestnikiem i zakazu zbliżania się do uczestnika. Następnie została tymczasowo aresztowana. (dowód: protokoły wysłuchania świadków A.
B. i J. L. z akt PR Pc 106.2020. k. 8 – 10, kserokopia dokumentacji medycznej J. G. k. 11 – 15, k.41 pisma z policji do sprawy PR Pc 106.2020 k. 34 - 40) Uczestnik wychowywał się w pełnej rodzinie. Opiniowany ma dwie siostry i brata. Ukończył szkołę podstawową. Pracował w Zakładach (...) w (...) lat. Jest żonaty. Ma ze związku dwóch synów. O. nie leczył się. Zdaniem biegłych psychologa W. P. i psychiatry E. K., którzy na zlecenie sądu zbadali uczestnika i sporządzili opinię sądowo psychiatryczną - psychologiczną stan psychiczny uczestnika przedstawia się następująco:
„Podaje imię i nazwisko. Zdezorientowany, co czasu, niedokładna orientacja, co do miejsca. Bez ostrej psychopatologii. Afekt tępawy. Kontakt utrudniony. Na część pytań nie potrafi odpowiedzieć. Masywne zaburzenia pamięci szczególnie świeżej.” We wnioskach opinii biegli stwierdzili: - U opiniowanego rozpoznajemy otępienie o etiologii mieszanej. Zaburzenia depresyjne na podłożu organicznym w wywiadzie i szkodliwe używanie alkoholu. - Opiniowany prezentuje objawy zespołu otępiennego. Kontakt trudny, nie odpowiada na część pytań.
Masywne zaburzenia pamięci, szczególnie pamięci świeżej. - Zdolność opiniowanego do spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń obecnych jak i tych, które miały miejsce w przeszłości jest znacznie ograniczona. - Aktualny stan zdrowia, brak możliwości zapewnienia stałej opieki nad opiniowanym przez najbliższą rodzinę jest okolicznością uzasadniającą potrzebę umieszczenia J. G. bez jego zgody w placówce opiekuńczej typu dom opieki społecznej ( (...)). (dowód: opinia sądowo psychiatryczna – psychologiczna k. 64 – 66) Na dzień dzisiejszy Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B. regularnie wizytuje środowisko J.
G.. J. G. jest zewidencjowany w MOPS i otrzymuje wsparcie w postaci asystenta osobistego osoby niepełnosprawnej w ramach programu „Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej” – edycja 2021r. finansowany ze środków Funduszu Solidarnościowego w ramach resortowego programu Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, otrzymuje także pomoc w formie żywności. Mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo z synem D. G.. D. G. zapewnia ojcu należytą opiekę ponadto podejmuje wszelkie działania mające na celu poprawę sytuacji, między innymi J.
G. został zdiagnozowany, uzyskał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – zasiłek pielęgnacyjny. W ocenie MOPS w B. J. G. ma zapewnioną właściwą opiekę. Syn uczestnika D. G. aktualnie nie pracuje zawodowo zarejestrowany jest w Powiatowym Urzędzie Pracy. Regularnie uczęszcza z ojcem do poradni N. i konsultuje ojca z neurologiem i psychiatrą. (dowód: pismo Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej A. B. z dnia 29 października 2021r. k. 96, wywiad środowiskowy k.
95) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów w szczególności: - protokołów wysłuchania świadków A. B. i J. L. z akt PR Pc 106.2020. k. 8 – 10, - kserokopii dokumentacji medycznej J. G. k. 11 – 15, - pisma z policji do sprawy PR Pc 106.2020 k. 34 - 40) - pisma Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej A. B. z dnia 29 października 2021r. k. 96, - wywiadu środowiskowego k. 95, opinii sądowo psychiatryczno – psychologicznej k. 64 – 66. Wszystkim dokumentom zgromadzonym w sprawie Sąd dał wiarę. Zarówno wnioskodawca jak i pełnomocnik uczestnika nie kwestionowali ich prawdziwości. Strony nie kwestionowały również opinii S. – psychiatrycznej, Sąd również w pełni podzielił opinię a jej ustalenia uczynił swoimi. Opinia była rzetelna i wyczerpująca.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 39 ust. Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994r. ze zmianami:, Jeżeli osoba, o której mowa w art. 38, lub jej przedstawiciel ustawowy nie wyrażają zgody na przyjęcie jej do domu pomocy społecznej, a brak opieki zagraża życiu tej osoby, organ do spraw pomocy społecznej może wystąpić do sądu opiekuńczego miejsca zamieszkania tej osoby z wnioskiem o przyjęcie do domu pomocy społecznej bez jej zgody. Art 38 ust 1 cyt. Ustawy stanowi: Osoba, która wskutek choroby psychicznej lub upośledzenia umysłowego nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i nie ma możliwości korzystania z opieki innych osób oraz potrzebuje stałej opieki i pielęgnacji, lecz nie wymaga leczenia szpitalnego, może być za jej zgodą lub zgodą jej przedstawiciela ustawowego przyjęta do domu pomocy społecznej.
2. Przyjęcie do domu pomocy społecznej osoby, o której mowa w ust. 1, bez jej zgody a za zgodą jej przedstawiciela ustawowego wymaga orzeczenia sądu opiekuńczego o przyjęciu do domu pomocy społecznej. Na dzień wydawania orzeczenia zmienił się stan faktyczny odnośnie warunków, w których mieszkał uczestnik. Zdaniem biegłych - stan zdrowia, brak możliwości zapewnienia stałej opieki nad opiniowanym przez najbliższą rodzinę jest okolicznością uzasadniającą potrzebę umieszczenia J. G. bez jego zgody w placówce opiekuńczej typu dom opieki społecznej ( (...)).
Przesłanka - brak możliwości zapewnienia stałej opieki nad opiniowanym przez najbliższą rodzinę – odpadła albowiem opiekę nad uczestnikiem przejął jego syn i jak to ustalił Sąd opieka ta jest sprawowana w sposób prawidłowy. Syn uczestnika jest też wspierany w opiece i pielęgnacji nad ojcem przez asystenta osobistego osoby niepełnosprawnej, – co stanowi w ocenie sądu fachową i profesjonalną pomoc dla opieki nad chorym uczestnikiem. Mając powyższe na uwadze na mocy cytowanych przepisów a contrario Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność Kierownik sekretariatu III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich mgr K. J.