Legislator Case Law & Legislation
VIII U 385/19 AI generated

Social Security Court dismisses appeal regarding unpaid contributions by self-employed person lacking other insurance status.

Case Number VIII U 385/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Institution declared the insured person G. M. liable for unpaid social insurance contributions and late fees for the period between January 2015 and January 2015. G. M. appealed, arguing that a separate labor dispute regarding her reinstatement at her former employer would resolve the issue. The court rejected this argument, noting that the labor dispute was already dismissed and that G. M. had no other mandatory insurance status during the relevant period. Consequently, the court ruled that the obligation to pay contributions and penalties remained valid based on her self-employed activity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 18 ust. 8 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.: A person engaged in non-agricultural business activity without other mandatory insurance status remains liable for social insurance contributions and late fees.

Keywords

AI generated
social insurance contributions self-employed activity late payment penalties mandatory insurance status appeal dismissal Social Security Institution non-agricultural business

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Zgodnie z treścią art. 6 ust 1 pkt 5 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art.
Art. 18 ust. 8 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Na podstawie art. 18 ust.
Art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Natomiast zgodnie z art. 20 ust.
Art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Ordynacja podatkowa
- Ordynacja podatkowa (Dz.
Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, odwołanie na mocy art. 477 14§1 kpc zostało oddalone.

Cited Case Law

AI generated
Sygn. akt VII P 879/14
Sygn. akt IV Pa 111/16
Postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 14.02.2018
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 02.07.2019
AI generated
VII U 936/23
Social security court dismissed appeal, ruling contributions based on actual income received, not just entitlement.
III USKP 80/21
Social security coverage determined by employment contract wage exceeding minimum, not by additional income components.
II USKP 158/23
Supreme Court quashes social security court ruling on sick pay base calculation due to procedural defect in cassation appeal. The court found the appeal lacked specific grounds for substantive review, violating procedural requirements. Consequently, the case is remanded for a new decision on the correct sick pay base. The court clarified that sick pay must compensate lost current income, not past earnings, and the appeal must specify the exact scope of the requested change. The Supreme Court ruled that the cassation appeal failed to define the scope of the requested change, violating procedural requirements under the Code of Civil Procedure. Consequently, the appealed judgment was quashed and the case remanded to the district court for a new decision on the correct sick pay base. The court emphasized that sick pay must compensate lost current income, not past earnings, and the appeal must specify the exact scope of the requested change. The Supreme Court ruled that the cassation appeal failed to define the scope of the requested change, violating procedural requirements under the Code of Civil Procedure. Consequently, the appealed judgment was quashed and the case remanded to the district court for a new decision on the correct sick pay base. The court emphasized that sick pay must compensate lost current income, not past earnings, and the appeal must specify the exact scope of the requested change.
II USK 639/21
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of material law violation claim under social security law.
II USK 358/24
Supreme Court dismisses appeal on mandatory social insurance for business operators who declare higher contributions but lack actual profit intent.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 385/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia (del.) Magdalena Kimel Protokolant Korneliusz Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. w Gliwicach sprawy G. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o składki na skutek odwołania G. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 11 stycznia 2019 r. nr (...) oddala odwołanie. (-) sędzia del. Magdalena Kimel Sygn. akt VIII U 385/19

UZASADNIENIE

Decyzją z 11 stycznia 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., działając na podstawie art. 83 ust. 1 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że ubezpieczona G. M. jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 10.2014 do 01.2015 r. w kwocie 2.076,03 zł odsetek za zwłokę 678,00 zł. Z powyższą decyzją nie zgodziła się ubezpieczona, wniosła odwołanie w którym domagała się „ uchylenia decyzji i wydania nowej po wyroku Sądu Pracy w C., gdzie toczy się psotowanie dotyczące wypowiedzenia stosunku pracy”.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wskazując ponadto, że zaskarżona decyzja może ulec zmianie, jeżeli Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie rozstrzygnie w sprawie wypowiedzenia stosunku pracy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Odwołująca G. M. z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej zgłosiła się do ubezpieczeń: - od 25.01.2005 r. do 04.01.2015 r. – do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z kodem tytułu ubezpieczenia 05 10 00 (osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych niemająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60 % kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, oraz osoba prowadząca niepubliczną szkołę, placówkę lub ich zespół na podstawie przepisów o systemie oświaty), - od 01.07.2016 r. do nadal – do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z kodem tytułu ubezpieczenia 05 12 21 (osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych mająca ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60 % kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia) Odwołująca zgłoszona była do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego od dnia 31.12.1998 r. do 30.09.2014 r. jako pracownik u płatnika składek Akademia im. (...).

G. M. od 01.12.1999 r. do 31.01.2002 r. uprawniona była do renty rodzinnej, a od 29.04.2016 r. do 30.09.2017 r. pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, od 01.10.2017 r. uprawniona jest do emerytury. Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2017 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację powódki G. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie oddalającego powództwo o przywrócenie do pracy u pozwanego Akademii im. (...) w C. (akta sprawy VII P 879/14, IV Pa 111/16). Odwołująca złożyła skargę o wznowienie postępowania.

Postanowieniem z dnia 14.02.2018 Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 2.07.2019 r. oddalił zażalenie. Powyższy stan faktyczny był bezsporny i wynikał z dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego, aktach sprawy VII P879/14.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonej jest nieuzasadnione. Przepis art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 205, poz.1585 z późn. zm.) powierza organom rentowym obowiązek wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenia zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zgodnie z art. 46 ust.1 ustawy: płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy.

Zgodnie z treścią art. 6 ust 1 pkt 5 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi. Na podstawie art. 18 ust. 8 omawianej ustawy podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5, stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 60 % prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek, ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 na dany rok kalendarzowy.

Składka w nowej wysokości obowiązuje od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku. Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz ubezpieczenie wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenia rentowe, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust.

3. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy systemowej od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2013r., poz. 613 z późn. zm.). Zaskarżoną decyzją organ rentowy stwierdził, że ubezpieczona G. M. jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne: za okres od 10.2014 do 01.2015 r. w kwocie 2.076,03 zł odsetek za zwłokę 678,00 zł.

Odwołująca w toku postępowania powołała się na toczące postępowanie w przedmiocie przywrócenia do pracy u płatnika składek Akademia im. (...) w C.. Jak ustalono wyrokiem z dnia 12 stycznia 2017 roku Sąd Okręgowy w C. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację powódki G. M. od wyroku Sądu Rejonowego w C. oddalającego powództwo o przywrócenie do pracy u pozwanego Akademii im. (...) w C. (akta sprawy VII P 879/14, IV Pa 111/16). Skarga o wznowienie postępowania została postanowieniem Sądu Okręgowego w C. z dnia 14.02.2018 odrzucona.

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 2.07.2019 r. oddalił zażalenie powódki. Odwołująca zatem podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o prace u płatnika składek Akademia im. (...) do dnia 30 września 2014 roku. W okresie objętym zaskarżoną decyzją odwołującą zgłosiła się do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponieważ nie posiadała innego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym, niż prowadzona pozarolnicza działalność gospodarcza, na odwołującej ciąży obowiązek uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu.

Mając na uwadze powyższe, odwołanie na mocy art. 477 14§1 kpc zostało oddalone. (-) Sędzia del. Magdalena Kimel