Appeal dismissed; land registry court lacks jurisdiction to verify title validity without supporting documents.
Legislator summary
AI generatedThe applicant requested an entry warning about discrepancies between the land registry and actual legal status, but the appeal court rejected her request. The first-instance court correctly determined that the land registry judge has limited jurisdiction based solely on submitted documents and cannot verify the validity of underlying administrative decisions. Consequently, the appeal court upheld the dismissal because the applicant failed to provide evidence proving the contested decision was void.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o księgach wieczystych i hipotece art. 16 ust. 1, 2; Kodeks postępowania cywilnego art. 626 § 8, 9: The land registry court lacks jurisdiction to verify the validity of underlying title documents and must dismiss requests for entries warning of discrepancies absent specific statutory grounds and supporting evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 1966/20 Z A S A D N I E N I E We wniosku z 5.12.2019 roku A. J. wniosła o wpisanie w księdze wieczystej (...) ostrzeżenia o niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w tej księdze a rzeczywistym stanem prawnym. Do wniosku załączyła orzeczenie o zamianie nieruchomości oraz pismo o przekazaniu według właściwości Ministrowi Spraw Wewnętrznych jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody (...) z 14.05.2014 roku dotyczącego stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa z dniem 27.05.1990 roku przez Gminę Ł. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w Ł. przy ul. (...).
Postanowieniem z 29 maja 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi — Ś. w Ł. w osobie referendarza sądowego oddalił wniosek. Skargę na powyższe orzeczenie złożyła wnioskodawczyni, załączając odpis postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po T. J. oraz odpis postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po S. J. i E. J.. Postanowieniem z dnia 9 października 2020r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oddalił wniosek. Powyższe rozstrzygnięcie oparte zostało następujących ustaleniach stanu faktycznego i rozważaniach poczynionych przez Sąd I instancji:
Księga wieczysta nr KW (...) jest urządzona dla zabudowanej nieruchomości położonej w Ł., przy ul. (...), obejmującej działkę (...) o powierzchni 0,0882 ha. W dziale II jako właściciel wpisana jest Gmina Ł.. Z treści załączonego do wniosku orzeczenia o zamianie nieruchomości wynika, że w zamian za nieruchomość oznaczoną w punkcie 1. orzeczenia, S. i E. małż. J. otrzymują na własność nieruchomość stanowiącą własność Skarbu Państwa, uregulowaną w księdze pod nazwą „Osada w M. Nr 65”rep. H. Nr 85 % przepisaną na podstawie postanowienia Sądu z 05.06.1957r.
Nr. Ns I -54/57, położoną w Ł. przy ul. (...) o pow. 894 m 2. Sąd I instancji podniósł, że postępowanie wieczystoksięgowe jest swoistym postępowaniem rejestrowym, mającym na celu ujawnianie stanu faktycznego i prawnego nieruchomości w oparciu o przedstawione dokumenty. W ocenie Sadu I instancji, skarżąca nie złożyła żadnych dokumentów, które pozwalałyby na dokonanie wpisu zgodnego z wnioskiem. Sąd wieczystoksięgowy ma ograniczoną kognicję i opiera ją wyłącznie o dokumenty. Wpis jest dokonywany w granicach wniosku to znaczy, że wnioskodawca musi precyzyjne określić treść swego żądania, a Sąd jest tym żądaniem związany, nie mogąc orzekać ponad jego granice, ani prowadzić postępowania dowodowego poza granicami kognicji sądu wieczystoksięgowego jest rozstrzyganie jakichkolwiek sporów, w tym sporów własnościowych.
Skarżąca nie złożyła żadnych dokumentów, które mogłyby stanowić podstawę, wpisu o żądanej przez nią treści. Wobec tego, sąd na podstawie art.626 9 k.p.c. oddalił wniosek. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniosła A. J.. Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu błędną i niedokładną ocenę dokumentów, polegającą na niewłaściwej interpretacji treści zawartej w w/w postanowieniu sądu gdyż: - z załączonego przez wnioskodawczynię wcześniej dokumentu z dnia 28 marca 1961r. wydanego przez Prezydium Rady Narodowej wynika, że nieruchomość położona w Ł. przy ulicy (...) stanowi własność małżonków E. i S. J. nabytą na skutek zamiany nieruchomości, - w przytoczonym dokumencie jest stwierdzenie cytuję:
„ orzeczenie niniejsze jest ostateczne i zgodnie z art. 32 ust.3 powołanego dekretu z dnia 26 kwietnia 1949r. stanowi podstawę do wpisu prawa własności do ksiąg wieczystych:, - w przedmiotowym orzeczeniu Prezydium Rady Narodowej z dnia 28 marca 1961r. na stronie 3 jest wpis, że o decyzji zawartej w tym orzeczeniu został powiadomiony Sąd Powiatowy dla Miasta Ł. Wydział VI Ksiąg Publicznych zgodnie z ustawą z dnia 17 listopada 1964r. rozdz. 6 – Postępowanie Wieczystoksięgowe oraz S. R. „Przepisy i postępowanie w sprawach wieczystoksięgowych” powiadomiony sąd powinien niejako z urzędu dokonać wpisu własności w księdze wieczystej na rzecz małżonków E. i S. J.;
2. Sąd I instancji nie uwzględnił dokumentów: - postanowienia sadu o stwierdzenie nabycia spadku przez T. J. po S. i E. małżonkach J. sygn.. akt V Ns II 195/90, -postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po T. J. sygn. akt II Ns 3329/15. W ocenie skarżącej dokumenty te świadczą o kontynuacji i następstwie prawnym po zmarłych krewnych. W konkluzji skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku o dokonanie wpisu ostrzeżenia o niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skarżącej podniesionym w apelacji, Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny dokumentów dołączonych do wniosku o wpis jak i do skargi na orzeczenia referendarza oraz uwzględnił treść księgi wieczystej. Tym samym Sąd I instancji dokonał oceny wniosku w ramach kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym, wyznaczonej dyspozycją art. 626 8 § 1 i 2 k.p.c. zgodnie, z którym przy rozpatrywaniu wniosku sąd bada jego treść i formę, treść i formę dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej.
Wbrew stanowisku skarżącej podniesionym w apelacji, do wniosku o wpis ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nie zostały załączone dokumenty, które mogłyby stanowić podstawę takiego wpisu. Wpisy w dziale III księgi wieczystej nie mogą być dokonywane w sposób dowolny, wpisy tego rodzaju mogą być dokonywane jedynie w sytuacjach przewidzianych przez prawo i w oparciu o dokumenty w przepisach określone. Przepis art. 16 ust. i 2 ustawy z dnia 6liupca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece ( tekst jedn.
Dz.U. z 2019r. poz.2204) stanowi, że w wypadkach przewidzianych w przepisach ustawowych w księdze wieczystej, poza prawami rzeczowymi mogą być ujawnione prawa osobiste i roszczenia, w szczególności prawo najmu lub dzierżawy, prawo odkupu lub pierwokupu, prawo dożywocia, roszczenie o przeniesienie własności nieruchomości lub użytkowania wieczystego albo o ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego, roszczenie wynikające z określenia zarządu lub sposobu korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli lub wieczystych użytkowników, roszczenie współwłaścicieli wyłączające uprawnienie do zniesienia współwłasności, wierzytelności banku hipotecznego zabezpieczone hipoteką oraz prawo z umowy timeshare.
Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że wpis w dziale III księgi wieczystej ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym może nastąpić nastąpić w oparciu o postanowienie sądu wydane na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, w tym wypadku ostrzeżenie należy traktować jako zabezpieczenie w toku postępowania o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Dopuszczalny jest również wpis ostrzeżenia na podstawie postanowienia sądu wydanego w oparciu o art. 755 § 1 pkt 5 k.p.c. jako zabezpieczenia innych roszczeń niepieniężnych.
Na marginesie należy jedynie zauważyć, że księga wieczysta (...) została założona w 2014r., w dziale II tej księgi ujawnione zostało prawo własności Gminy Ł. na podstawie decyzji Wojewody (...) z dnia 14 maja 2014r. znak GN-IV. (...).424.2013 HC. Skarżąca nie załączyła do wniosku o wpis ostrzeżenia dokumentu, który świadczyłby, że decyzja ta została wyłączona z obrotu prawnego. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie załączyła do wniosku o wpis dokumentu opisanego dyspozycją art. 10 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece jak również postanowieni wydanego przez sąd w trybie zabezpieczenia roszczenia.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną nam podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.