Civil court dismissed case for lack of subject-matter jurisdiction due to value under 75,000 PLN.
Legislator summary
AI generatedThe court declared itself incompetent and transferred the case to the District Court in Złotów. The plaintiffs sued for a monetary claim of 59,977.89 PLN, while the defendant argued for a transfer based on jurisdictional rules. The court ruled that the main monetary claim determines the case value, placing it below the 75,000 PLN threshold for district court jurisdiction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 19 § 1 k.p.c.; Art. 17 k.p.c.: The monetary value of the main claim determines subject-matter jurisdiction and court fees; if the main claim is monetary, the value of the incidental claim does not alter the court's jurisdiction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
XIV C 27/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu XIV Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Pile w składzie: Przewodniczący: sędzia Marcin Garcia Fernandez po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2022 r. w Pile na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. F. i W. F. przeciwko Bankowi (...) SA w G. o zapłatę 59.977,89 zł postanawia stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Złotowie jako właściwemu. Marcin Garcia Fernandez
UZASADNIENIE
postanowienia z 10 lutego 2022 r. Powodowie w pozwie z 14.01.2021 r. złożonym w Sądzie Rejonowym w Złotowie wnieśli o zasądzenie od pozwanego na ich rzecz 59.977,98 zł z odsetkami. Jednocześnie, na wypadek nieuwzględnienia tego żądania, zgłosili żądanie ewentualne ustalenia, że łącząca ich z pozwanym umowa kredytu jest nieważna. Jako wartość przedmiotu sporu podali 59.977,98 zł. W odpowiedzi na pozew pozwany w pierwszym rzędzie wniósł o zobowiązanie powodów do podania wartości przedmiotu sporu w zakresie żądania ewentualnego oraz o sprawdzenie wartości przedmiotu sporu, stwierdzenie swej niewłaściwości rzeczowej i przekazanie sprawy sądowi okręgowemu.
Na wezwanie Sądu Rejonowego, pismem z 23 kwietnia 2021 r. powodowie oznaczyli wartość przedmiotu sporu w zakresie żądania ewentualnego na 242.654,22 zł. Jednocześnie podnieśli, że dla oceny właściwości rzeczowej decydujące znaczenie ma żądanie główne (k. 541). Sąd Rejonowy postanowieniem z 22 listopada 2021 r. stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazał tut. Sądowi według właściwości (k. 602). W razie zgłoszenia żądania ewentualnego, podlega ono rozpoznaniu tylko w razie nieuwzględnienia żądania głównego (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 7.09.1960 r., 2 CR 366/59, LEX nr 1634676).
Zgodnie z art. 19 § 1 k.p.c. w sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu. Z uwagi na taką treść art. 19 § 1 k.p.c., żądanie ewentualne stanowi podstawę wymiaru opłaty tylko, jeśli ma ono postać kwoty pieniężnej a jednocześnie żądanie główne nie ma takiej postaci (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 20.05.1987 r., I CZ 55/87, OSNC 1988, nr 11, poz. 160, z 6.12.2006 r., IV CZ 96/06, LEX nr 607281 i z 2.08.2007 r., V CZ 68/07, LEX nr 465614).
Wymóg zachowania spójności wykładni przepisów k.p.c. nakazuje uznać, że też tylko w powyższej sytuacji żądanie ewentualne może przesądzać o właściwości rzeczowej sądu. Nie sposób zaakceptować sytuacji, w której w tej samej sprawie wartość przedmiotu sporu ustalona na podstawie art. 19 § 1 k.p.c. decydowałaby o wysokości opłat stosunkowych a jednocześnie nie decydowałby o właściwości rzeczowej. Takiego rozwiązania nie można zaaprobować także dlatego, że rodziłoby ono problem, która wartość (żądania głównego w postaci niepieniężnej czy ewentualnego w postaci pieniężnej) ma decydować o wysokości wynagrodzenia pełnomocnika.
Trudności takie nie występują w razie uznania, że ta sama wartość przedmiotu sporu decyduje o wysokości opłaty stosunkowej, właściwości rzeczowej sądu i wszystkich innych kwestiach procesowych od niej uzależnionych. W tej sprawie żądanie główne ma postać sumy pieniężnej a ewentualne jest niepieniężne. Zatem na mocy art. 19 § 1 k.p.c. o wartości przedmiotu sporu w niej decyduje żądanie główne zasądzenia 59.977,98 zł. Ta wartość stanowi więc podstawę określania wysokości należnych w niej opłat stosunkowych (do których uiszczania zobowiązany jest pozwany, gdyż powodowie objęci są wyjątkiem z art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), jak też ustalenia właściwości rzeczowej.
W myśl art. 16 § 1 k.p.c., sądy rejonowe rozpoznają wszystkie sprawy z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów okręgowych. Właściwość sądów okręgowych określa art. 17 k.p.c. Zgodnie z pkt 4 art. 17 k.p.c., do właściwości sądów okręgowych należą sprawy o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa 75.000zł oprócz spraw o alimenty, o naruszenie posiadania i o zniesienie wspólności majątkowej między małżonkami oraz spraw o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Ponieważ niniejsza sprawa jest sprawą o prawa majątkowe, a wartość przedmiotu sporu nie przewyższa w niej 75.000zł, należy ona do właściwości sądu rejonowego. Przy czym właściwym do jej prowadzenia jest Sąd Rejonowy w Złotowie. Wobec powyższego na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. należało orzec jak w sentencji. SSO Marcin Garcia Fernandez