Legislator Case Law & Legislation
VIII Cz 10/22 AI generated

Appeal court quiesced a lower court's suspension order due to insufficient reasoning under Polish Civil Procedure Code.

Case Number VIII Cz 10/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appeal court quashed the lower court's decision to suspend proceedings, ordering the case to be remanded for reconsideration. The lower court had suspended the action based on a pending administrative dispute involving the plaintiff's management board decisions, citing Article 177 of the Civil Procedure Code. The appellate court found the lower court's reasoning insufficient because it failed to explain the specific legal connection between the two proceedings or justify the positive assessment of the suspension's necessity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 397 § 3 k.p.c.: A lower court decision suspending proceedings based on a prejudicial question must provide specific reasoning explaining the legal connection between the proceedings; a failure to articulate these motives constitutes a ground for quashing the decision and remanding the case.

Keywords

AI generated
suspension of proceedings prejudicial question insufficient reasoning remand for reconsideration Civil Procedure Code judicial motivation appeal court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd Rejonowy powołał się na przepis art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. Wskazał, że przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu toczy się szereg spraw o uchylenie uchwał podjętych przez powoda, w części postępowań zapadły wyroki uchylające uchwały.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie jak w sentencji i przekazał sprawę w przedmiocie wniosku strony pozwanej o zawieszenie postępowania, do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu (art. 386 § 4 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
V CSK 115/07
orzeczenie Sądu najwyższego z dnia 26 lipca 2007 r., V CSK 115/07, M.
II CZ 203/10
II CZ 203/10, Lex nr 738399).
art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd Rejonowy powołał się na przepis art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 177 § 1 k.p.c
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód zaskarżając je w całości i zarzucając mu nieprawidłowe zastosowanie przepisu art. 177 § 1 k.p.c.
art. 6 § 1 k.p.c
art. 361 k.p.c
art. 386 § 4 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie jak w sentencji i przekazał sprawę w przedmiocie wniosku strony pozwanej o zawieszenie postępowania, do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu (art. 386 § 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Cz 10/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia Małgorzata Kończal po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2022 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) we W. przeciwko M. S., K. Ł. o zapłatę na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 20 października 2021 r. sygn. akt X C 2603/19 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać wniosek pozwanych o zawieszenie postępowania do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 października 2021 r. Sąd Rejonowy w Toruniu zawiesił w niniejszej sprawie postępowanie, do czasu prawomocnego zakończenia sprawy oznaczonej sygnaturą I C 696/21 toczącej się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd Rejonowy powołał się na przepis art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. Wskazał, że przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu toczy się szereg spraw o uchylenie uchwał podjętych przez powoda, w części postępowań zapadły wyroki uchylające uchwały. Kwestionowana jest też – jak wskazał Sąd Rejonowy – legitymacja czynna po stronie powodowej.

Sąd ten stwierdził następnie, że istnieje zależność pomiędzy uchwałami zaskarżonymi do Sądu Okręgowego we Wrocławiu oraz uchwałami będącymi podstawą żądań w niniejszym postępowaniu. Nadto, jak wskazał Sąd Rejonowy, w sprawie I C 696/21 zaskarżone uchwały dotyczą członka zarządu Wspólnoty. Sąd Rejonowy dodał przy tym, że zawieszenie postępowania w oparciu o art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. zależy również od pozytywnej oceny zawieszenia dokonanej przez sąd orzekający. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód zaskarżając je w całości i zarzucając mu nieprawidłowe zastosowanie przepisu art. 177 § 1 k.p.c. w zw. z art. 6 § 1 k.p.c. poprzez błędne uznanie, że postępowanie toczące się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I C 696/21 ma znaczenie prejudycjalne w stosunku do niniejszego postępowania.

Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał m.in., że uchwały na podstawie którego dochodzone jest w niniejszej sprawie roszczenie, nie są przedmiotem postępowania, w związku z którym Sąd Rejonowy zawiesił sprawę. Ponadto uchwały te były już objęte badaniem przez Sąd, który prawomocnie oddalił powództwa w ich przedmiocie. W związku z zarzutami skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie w całości, a także o zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o oddalenie zażalenia w całości, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i zawieszenie postępowania także do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. I C 919/20 prowadzonej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu. Uzasadniając swoje stanowisko strona pozwana odniosła się do szeregu okoliczności faktycznych sprawy, w tym wielu uchwał przyjętych przez powoda, podkreślając, że wynik niniejszego postępowania, jest zależny od wyniku postępowań toczących się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem wniosku o zawieszenie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Zgodnie z art. 327 1 § 1 k.p.c. uzasadnienie wyroku, a zatem także postanowienia (art. 361 k.p.c.) powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

Niepoprawnie sporządzone uzasadnienie nie przekłada się jednak w prosty sposób na wadliwość rozstrzygnięcia. Konieczne jest ustalenie, że uchybienie sądu w tym zakresie mogło mieć istotny wpływ na trafność rozstrzygnięcia. Z natury rzeczy sposób sporządzenia uzasadnienia orzeczenia nie ma wpływu na wynik sprawy, ponieważ uzasadnienie wyraża jedynie motywy wcześniej podjętego rozstrzygnięcia. w związku z powyższym zarzut naruszenia art. 327 1 k.p.c. może znaleźć zastosowanie w tych wyjątkowych sytuacjach, w których treść uzasadnienia orzeczenia uniemożliwia całkowicie dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia.

W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie pozwala na kontrolę dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny wniosku strony pozwanej o zawieszenie postępowania. Mimo iż strony w toku postępowania przedstawiały liczne, obszernie uzasadniane argumenty w przedmiocie wniosku o zawieszenie, Sąd Rejonowy ograniczył się do wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia i kilku lakonicznych stwierdzeń, odnoszących się do trwających przed Sądem Okręgowym postępowań w sprawie uchwał podejmowanych przez powoda. Nie stwierdził przy tym nawet, aby uchwały stanowiące podstawę roszczenia powoda były przedmiotem tych postępowań, a zwłaszcza postępowania w związku z którym zawiesił sprawę, a jedynie wskazał na zależność pomiędzy uchwałami zaskarżonymi, a będącymi podstawą żądań w niniejszej sprawie.

Nie wyjaśnił jednak, na czym ta zależność polega. Twierdzenie to jest ponadto dalece lakonicznie i w istocie nie pozwala na ocenę, jakimi przesłankami kierował się w sprawie Sąd oceniając zależność rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, od wyniku powołanej w sentencji zaskarżonego postanowienia sprawy prowadzonej przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Brak jakiejkolwiek konkretnej argumentacji Sądu Rejonowego w tym zakresie jest tym bardziej rażący, że – jak już wskazano – strony podnosiły szereg twierdzeń w tym przedmiocie.

Sąd Rejonowy nie podjął natomiast chociażby próby ich konfrontacji stwierdzając finalnie, że zawieszenie postępowania w oparciu o art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. zależy również od pozytywnej oceny celowości zawieszenia dokonanej przez sąd orzekający. Na jakiej jednak podstawie Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie dokonał tego rodzaju pozytywnej oceny, tego nie wiadomo, ponieważ Sąd ten tego nie wyjaśnił. Podkreślić należy, że Sąd musi wytłumaczyć motywy rozstrzygnięcia, tak by w wyższej instancji mogła zostać oceniona jego prawidłowość.

Braki w uzasadnieniu uniemożliwiające odczytanie motywów rozstrzygnięcia są natomiast wystarczającym powodem uchylenia werdyktu i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia (por. orzeczenie Sądu najwyższego z dnia 26 lipca 2007 r., V CSK 115/07, M. Praw. z 2007 r., nr 17, poz. 930). Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uznał, że zaskarżone postanowienie nie poddaje się kontroli instancyjnej, nie pozwala bowiem na odczytanie motywów rozstrzygnięcia. W konsekwencji niezbędnym było uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Ponownie rozpoznając wniosek Sąd Rejonowy powinien, uwzględniając twierdzenia stron w składanych przez nich pisma, szczegółowo się do nich ustosunkować, wyraźnie wskazując przy tym, jaki konkretny związek zachodzi między postępowaniem/postępowaniami toczącymi się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, a wynikiem niniejszej sprawy lub dlaczego uznał, że taki związek nie ma miejsca. Ocena w tym zakresie powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wydanego na skutek ponownego rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie jak w sentencji i przekazał sprawę w przedmiocie wniosku strony pozwanej o zawieszenie postępowania, do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu (art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c.). Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, gdyż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinno zostać zawarte w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie wydanym przez Sąd I instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2011 r.

II CZ 203/10, Lex nr 738399).