Court ruled social insurance applies to service contracts for heating installation, dismissing contractor's appeal on work contracts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Administrative Court partially allowed the social security payer's appeal, overturning the lower court's finding that the workers' contracts were for 'work contracts' rather than service contracts. The court determined that the workers performed repetitive, continuous tasks defined by the employer rather than a specific, pre-defined result, which constitutes a service under the Social Security System Act. Consequently, the workers were subject to mandatory social insurance, and the court adjusted the legal fees payable to the social security agency based on the new regulation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 750 k.c.: The court established that when civil contracts focus on the execution of repetitive, continuous tasks determined by the employer rather than a specific, pre-defined technical result, they constitute service contracts, thereby creating a title for mandatory social insurance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 1740/19
UZASADNIENIE
ZUS Oddział w C. decyzjami z dnia 16 października 2017r. objął obowiązkiem ubezpieczeń społecznych ubezpieczonych: W. B. i J. S., jako zleceniobiorców płatnika składek - (...) spółki z o.o. w K. w okresach wskazanych w decyzjach. Organ rentowy ustalił, że zawarte z płatnikiem składek umowy określone jako „umowy o dzieło” polegające na montażu grzejników w budynkach spółdzielczych i usunięciu awarii wodno-kanalizacyjnej w przedszkolu były umowami o świadczenie usług, o których mowa w przepisie art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych i stanowiły tytuł do obowiązkowego ubezpieczenia społecznego.
Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 6 czerwca 2018r. oddalił odwołania płatnika składek i zasądził od skarżącej spółki na rzecz organu rentowego 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt 2 wyroku). Sąd ustalił, że ubezpieczeni w okresach pomiędzy 1 grudnia 2015r., a 6 grudnia 2016r. wykonywali prace instalacyjne polegające na montażu grzejników w klatkach schodowych budynków Spółdzielni (...) (J. S.) oraz montażu nakryw ogrodzenia na cmentarzu komunalnym (W. B.). Ubezpieczeni wykonali prace wraz z pracownikami płatnika.
Sąd nie uwzględnił odwołań płatnika, który utrzymywał, że umowy były umowami rezultatu, a nie starannego działania, ze względu na ich przedmiot i sposób ich realizacji. W apelacji od wyroku płatnik składek zaskarżając wyrok w całości, wnosił o jego zmianę poprzez ustalenie, że zainteresowani w sprawie ubezpieczeni nie podlegali ubezpieczeniom społecznym. Apelujący zarzucił wyrokowi naruszenie przepisów art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, art. 627 k.c., art. 233 § 1 k.p.c., a także przepisów rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
W uzasadnieniu apelacji skarżąca spółka podniosła, że ubezpieczeni realizowali umowy o dzieło, gdyż przedmiot dzieła został dostatecznie i ściśle określony w sposób pozwalający na późniejsze określenie odpowiedzialności za wady. Skarżący wskazywał na orzecznictwo sądów uznające prace remontowe i wykonawcze za przedmioty umów o dzieło. Odnośnie rozstrzygnięcia co do zwrotu kosztów podniesiono, że ich wysokość została bezzasadnie ustalona w/g wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej przez organ rentowy. W odpowiedzi na apelację organ rentowy wnosił o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w/g wartości przedmiotu zaskarżenia.
Sąd Apelacyjny nie uwzględnił apelacji w jej zasadniczej części dotyczącej kwestii oceny prawnej czynności wykonywanych przez ubezpieczonych w ramach zawartych z płatnikiem składek umów cywilnoprawnych. W. B., zgodnie z umową, dokonał naprawy, fugowania i montażu nakryw ogrodzenia, a J. S. miał za zadanie usunąć awarię instalacji wodnej i zamontować grzejniki cieplne w budynkach. W ocenie Sądu, samo sformułowanie umów akcentowało przede wszystkim wykonanie określonych czynności, a nie ich rezultat, rozumiany jako „oznaczone dzieło” w rozumieniu art. 627 k.c., tj. coś, co odróżnia się w szczególny sposób od innych występujących na danym rynku rezultatów pracy - materialnych bądź niematerialnych.
Wykonane przez ubezpieczonych prace nie zostały z góry (przy zawarciu umów) określone według kryteriów, czy technicznych parametrów, pozwalających na ścisłe zindywidualizowanie dzieła. Sposób wykonania pracy (w zespole pracowników płatnika) polegającej na podjęciu powtarzalnych stosunkowo prostych czynności w pewnej ciągłości czasowej determinowanej nie przez wykonawców lecz przez zamawiającego, a także niezdolność poddania końcowego efektu pracy ścisłemu technicznemu, z góry sprecyzowanemu sprawdzianowi pod kątem wad (oprócz ogólnej oceny wizualnej całości prac) oznacza świadczenie usługi w interesie innej osoby, w sensie art. 750 k.c., a tym samym, sporna kwestia oceny kontraktów dokonana w aspekcie unormowań ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych - art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 12 ust. 1 prowadzi do konkluzji o istnieniu tytułu do ubezpieczeń społecznych dla ubezpieczonych.
W związku z tym należało orzec, jak w pkt 2 wyroku, w myśl art. 385 k.p.c. Orzekając o zmianie zaskarżonego wyroku w pkt 1 Sąd uwzględnił zarzut apelującego dotyczący niezgodnego z przepisem § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego w/g wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. wysokości należnych składek. W rozpoznawanej sprawie zasadniczą kwestią było rozstrzygnięcie o podleganiu ubezpieczeniom społecznych zgodnie z treścią zaskarżonych decyzji.
Oznaczenie podstaw wymiaru składek dla ubezpieczonych w sprawie było kwestią następczą i pochodną od orzeczenia o objęciu obowiązkiem ubezpieczeń społecznych. Regulacja z § 9 ust. 2 rozporządzenia obowiązująca od 13 października 2017r. powinna znaleźć zastosowanie w sprawie. W związku z tym, Sąd zasądził na rzecz organu rentowego kwotę 360 zł (2 x 180 zł) tytułem opłaty w stawce minimalnej. W konsekwencji takiego stanowiska, orzeczono w pkt 3 o kosztach postępowania apelacyjnego, w myśl § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015r. (2 x 240 zł). /-/SSA E.Kocurek-Grabowska /-/SSA M.Żurecki /-/SSA G.Pietrzyk-Cyrbus Sędzia Przewodniczący Sędzia