Social security appeal withdrawn; court dismisses case and partially awards administrative costs to the payer.
Legislator summary
AI generatedThe insured party withdrew her appeal against a social security decision regarding unpaid contributions, leading the court to dismiss the proceedings under Article 355 of the Code of Civil Procedure. Although the appellant argued legal uncertainty regarding pension provisions for customs officers, the court found no grounds to overturn the administrative decision. Consequently, the court ruled that the appellant bears half of the legal costs while the payer is not fully liable due to the early termination of the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 355 § 1 k.p.c.; Art. 98 § 1, 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c. - Withdrawal of an appeal results in the dismissal of the proceedings, and legal costs are typically split unless exceptional circumstances justify a full exemption for the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2947/20
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 22 października 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. stwierdził, że za A. Ć. funkcjonariusza (...) Skarbowej u płatnika składek Izba Administracji Skarbowej w Ł.:
1. istniał obowiązek przekazania składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, wypadkowe oraz ubezpieczenie zdrowotne z tytułu wypłaty w styczniu i lutym 2018 roku odpowiednio dodatku za służbę w godzinach nocnych za grudzień 2017 r. i nagrody rocznej należnej za 2017 r.
2. podstawy wymiaru składek po ustaniu tytułu do ubezpieczeń społecznych wynoszą:
a) na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz wypadkowe: - za styczeń 2018 r. – 100,15 zł - za luty 2018 r. – 6058,37 zł b) na ubezpieczenie zdrowotne - za styczeń 2018 r. – 88,88 zł - za luty 2018 r. – 5376,19 zł. (decyzja k 22 akt ZUS załączonych do akt sprawy) W dniu 26 listopada 2020 roku A. Ć. odwołała się od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę poprzez ustalenie, że nie istnieje obowiązek naliczenia i przekazania składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe z tytułu wypłaty opisanych w decyzji świadczeń. (odwołanie k.
3) Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 16 grudnia 2020 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (odpowiedź na odwołanie k. 8-10) Pismem z dnia 3 lutego 2021 roku płatnik składek wniósł o oddalenie odwołania oraz o zasądzenie od ubezpieczonej kosztów procesu według norm przepisanych. (pismo k 17-18) W dniu 8 września 2021 roku A. ćwiklińska pisemnie oświadczyła, że cofa odwołanie, wnosząc o umorzenie postępowania. Wniosła jednocześnie o nieobciążanie jej kosztami zastępstwa procesowego, wskazując, że wstąpiła na drogę prawną w dobrych intencjach i w sytuacji niejasnych przepisów prawnych związanych ze zmianą trybu zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy służby celno – skarbowej. (pismo k 58) Organ rentowy wyraził zgodę na cofnięcie odwołania, wnosząc o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 450 złotych (połowy obowiązującej stawki). (pismo k 64-65)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Możliwość cofnięcia środka odwoławczego należy do uprawnień ubezpieczonego. W świetle stanu faktycznego sprawy cofnięcie odwołania przez ubezpieczoną od decyzji organu rentowego nie było sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie zmierzało do obejścia prawa, ani też nie naruszało słusznego interesu ubezpieczonego, o którym mowa w art. 469 k.p.c. Zgodnie z przepisem art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy wobec cofnięcia odwołania Sąd Okręgowy, na podstawie art. 355 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie art.98§ 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804), ustalając wysokość tych kosztów na – zgodnie z wnioskiem pełnomocnika organu rentowego – na połowę stawki wynagrodzenia radcy prawnego. W stosunku do płatnika, który w pierwszym piśmie procesowym również wniósł o zwrot kosztów zastępstwa procesowego, Sąd zastosował określoną w art.102 k.p.c. zasadę słuszności, która pozwala na częściowe obciążanie strony kosztami procesu w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Biorąc pod uwagę wstępny etap sprawy, zakończenie postępowania bez konieczności udziału w rozprawie, Sąd uznał, ze obciążenie odwołującej na rzecz jej płatnika kwotą wyższą niż połowa należnych kosztów (450 złotych) nie znajduje uzasadnienia. Sąd nie znalazł natomiast podstaw do całkowitego odstępstwa w niniejszej sprawie od zasady odpowiedzialności za wynik procesu i nieobciążania A. Ć. jakimikolwiek kosztami. Odstąpienie od ogólnych reguł rozliczania kosztów procesu ze względów słuszności jest rozwiązaniem o wyjątkowym charakterze, wymagającym proporcjonalnego wyważenia interesów stron postępowania w świetle okoliczności sprawy.
Sam charakter roszczenia i przekonanie ubezpieczonej o zasadności roszczenia nie jest wystarczający do odstąpienia od obciążenia jej kosztami procesu w całości. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.