Social Security Court allows pension claim by confirming 15 years of special conditions work and ruling on open fund transfer timing.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court partially allowed the appellant's appeal, overturning the initial denial of pension rights while dismissing the earlier decision. The court found that the appellant worked as an electrician in special conditions for over 15 years, supported by witness testimony and employment records. Although the appellant failed to meet the pension eligibility date in the first decision due to an unsubmitted transfer request for open fund assets, the court recognized the right from the date this request was finally submitted.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The court may modify a social security decision when new facts prove the applicant met statutory requirements, and pension rights vest from the date the applicant fulfills all conditions, including the transfer of open fund assets.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 1131/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 6 sierpnia 2013 r. i z dnia 12 września 2013 r. (Nr (...) ) w sprawie M. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury I. oddala odwołanie od decyzji z dnia 6 sierpnia 2013 roku; II. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 12 września 2013 roku i ustala prawo M. J. do emerytury od 03 września 2013 roku; III. zasądza od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz M. J. kwotę 60,00 (sześćdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt: IV U 1131/13
UZASADNIENIE
Decyzją z 6 sierpnia 2013r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił M. J. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w warunkach szczególnych wynosi 6 miesięcy i 28 dni i obejmuje okresy zatrudnienia w (...) SA w S.. Ponadto wskazał, że ubezpieczony jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i nie złożył wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Następnie, po złożeniu przez M. J. w dniu 3 września 2013r. oświadczenia o przekazaniu środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa, w dniu 12 września 2013r. organ rentowy wydał kolejną decyzję odmawiającą M.
J. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie wykazał, że do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach. Odwołania od w/w decyzji złożył M. J. wnosząc o ich zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołań wskazał, że do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy doliczyć okres pracy w Zakładzie (...) w G., w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. oraz w E. Zakładzie (...) w S., a następnie w (...) Budowlane SA w S.. We wszystkich tych przedsiębiorstwach ubezpieczony wykonywał pracę elektromontera, która zaliczana jest do pracy w szczególnych warunkach ,tj. pracy przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych w rozumieniu wykazu A Działu II załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r.
Postanowieniem z 17 lutego 2014r. Sąd połączył rozpoznanie i rozstrzygnięcie odwołań ubezpieczonego od decyzji z 6 sierpnia 2013r. i 12 września 2013r. zarejestrowanych pod sygnaturami akt odpowiednio IV U 1131/13 i IV U 1215/13 i obie sprawy prowadził pod sygnaturą akt IV U 1131/13 (postanowienie z 17 lutego 2014r. k.27-27v – minuta 2 nagrania). W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonych decyzjach (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.11-12 i 27v – minuta 6 nagrania).
Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony M. J. dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 27 czerwca 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 27 czerwca 2013r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 30 lat, 1 miesiąc i 28 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 29 lat, 8 miesięcy i 22 dni, a okresy nieskładkowe 5 miesięcy i 6 dni.
Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 6 miesięcy i 28 dni z tytułu zatrudnienia w (...) SA w S. (świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach w (...) SA w S. k.28-31 akt emerytalnych). Jednocześnie organ rentowy ustalił, że ubezpieczony jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i nie złożył wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Mając na uwadze ostatnią okoliczność oraz brak wymaganego ustawą stażu pracy w warunkach szczególnych decyzją z 6 sierpnia 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 6 sierpnia 2013r. k.46 akt emerytalnych). W dniu 3 września 2013r. ubezpieczony złożył w organie rentowym oświadczenie o przekazaniu, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa (oświadczenie ubezpieczonego z 2 września 2013r. k.49 akt emerytalnych).
W następstwie powyższego organ rentowy wydał decyzję z 12 września 2013r., w której ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury wskazując, że nie udowodnił, iż do 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (decyzja z 12 września 2013r. k.52 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w Zakładzie (...) G. w okresie od 1 września 1968r. do 11 września 1975r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 16 września 1975r. k.9 akt emerytalnych).
W czasie tego zatrudnienia w następujących okresach: 24 czerwca 1971r., od 27 czerwca 1971r. do 15 sierpnia 1971r., od 1 września 1971r. do 24 kwietnia 1973r. i od 8 maja 1975r. do 11 września 1975r., a zatem łącznie przez 2 lata, 1 miesiąc i 17 dni wykonywał prace w szczególnych warunkach ,tj. prace przy wytwarzaniu, przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 14 października 2013r. wystawione przez (...) SA będący następcą prawnym Zakładu (...) - w kopercie na 7 akt IV U 1215.13).
Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. w okresie od 1 października 1975r. do 30 czerwca 1992r. w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym w okresie od 13 września 1991r. do 30 czerwca 1992r. przebywał na urlopie bezpłatnym w związku z pracą na budowie eksportowej. Wyłączając okres pobytu na urlopie bezpłatnym zatrudnienie ubezpieczonego w tym przedsiębiorstwie wynosi 15 lat, 11 miesięcy i 12 dni (świadectwo pracy z 30 czerwca 1992r. k.11 akt emerytalnych). Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego przez cały okres zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie ubezpieczony zatrudniony był na stanowisku elektromontera, przy czym w angażach stanowisko pracy (bez zmiany obowiązków) określane było jako elektromonter lub elektryk (umowa o pracę z 1 października 1975r. na czas nieokreślony na stanowisku elektromontera k.73 akt osobowych i angaże k.68, 56-58, 50, 47-48, 43, 40, 29-35, 23-26, 21 akt osobowych). (...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...) w S. zajmowało się budową obiektów przemysłowych.
Praca ubezpieczonego polegała na zabezpieczeniu terenów, na których realizowane były budowy, w energię elektryczną. Ubezpieczony pracował przy budowie linii napowietrznych i kablowych oraz przy podłączaniu sieci do stacji transformatorowych i następnie podłączaniu stacji do sieci. Praca odbywała się przez cały rok, często na wysokości. Ubezpieczony nie był delegowany do wykonywania innych prac (zeznania świadków: A. O. k.28v – nagranie od minuty 25 do 32, G. S. k.29 – nagranie od minuty 32 do 42, B. P. k.29-29v – nagranie od minuty 42 do 46 i zeznania ubezpieczonego k.43v – nagranie od minuty 3 do 8 i k.27v-28 – nagranie od minuty 7 do 20).
Po zakończeniu pracy w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S., od 1 lipca 1992r. ubezpieczony podjął zatrudnienie w (...) Zakładzie (...) w S., który od 1 kwietnia 1994r. przekształcił się w (...) Spółkę Akcyjną (...) w S.. Łącznie ubezpieczony pracował tam w okresie od 1 lipca 1992r. do 30 czerwca 1995r., a zatem przez 3 lata w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku elektromontera (świadectwa pracy z 31 marca 1994r. k.22 akt emerytalnych i 6 lipca 1995r. k.24 akt emerytalnych). W przedsiębiorstwach tych ubezpieczony wykonywał taką samą pracę jak podczas zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. ,tj. pracę polegającą na budowie linii napowietrznych i kablowych (zeznania świadków:
A. O. k.28v – nagranie od minuty 25 do 32 i B. B. k.29v – nagranie od minuty 47 do 52 oraz zeznania ubezpieczonego k.43v – nagranie od minuty 3 do 8 i k.27v-28 – nagranie od minuty 7 do 20).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie M. J. od decyzji z 12 września 2013r. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Z chwilą złożenia przez ubezpieczonego w dniu 3 września 2013r. oświadczenia (wniosku) o przekazaniu środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa odpadała również negatywna przesłanka w postaci brak takiego wniosku wskazana we wcześniejszej decyzji z 6 sierpnia 2013r.
W odniesieniu do pracy w szczególnych warunkach ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, gdyż oprócz niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach na rzecz (...) SA w S., pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz Zakładu (...) w G., na rzecz (...) Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w S. oraz na rzecz E. Zakładu (...) w S. (później (...) Budowlane SA w S.). Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe potwierdziło zasadność powyższego stanowiska ubezpieczonego.
Jeżeli chodzi o pracę ubezpieczonego w Zakładzie (...) w G. w okresie od 1 września 1968r. do 11 września 1975r., to już w trakcie procesu ubezpieczony złożył świadectwo pracy w szczególnych warunkach w następujących okresach: 24 czerwca 1971r., od 27 czerwca 1971r. do 15 sierpnia 1971r., od 1 września 1971r. do 24 kwietnia 1973r. i od 8 maja 1975r. do 11 września 1975r., a zatem łącznie przez 2 lata, 1 miesiąc i 17 dni (vide: ustalenia faktyczne i świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 14 października 2013r. - w kopercie na 7 akt IV U 1215/13).
Świadectwo to – po dostarczeniu organowi rentowemu – zostało przez organ uznane za prawidłowe i potwierdzające wykonywanie pracy w szczególnych warunkach (vide: pismo organu rentowego z 20 lutego 2014r. k.35). W odniesieniu zaś do zatrudnienia ubezpieczonego w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. przeprowadzone dowody potwierdziły, że czasie zatrudnienia trwającego (po wyłączeniu okresu urlopu bezpłatnego) 15 lat, 11 miesięcy i 12 dni (vide: ustalenia faktyczne), ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę elektromontera polegającą na budowie linii napowietrznych i kablowych na terenie obiektów realizowanych przez przedsiębiorstwo.
Taką samą pracę ubezpieczony wykonywał następnie w czasie trwającego 3 lata zatrudnienia w (...) Zakładzie (...) w S. (później (...) Spółka Akcyjna (...) w S.). Prace wykonywane przez ubezpieczonego w powyższych zakładach zaliczyć należy do pracy w szczególnych warunkach o jakiej mowa w wykazie A dział II załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ,tj. pracy przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych.
W zakresie rodzaju czynności wykonywanych przez ubezpieczonego podczas zatrudnienia we wskazanych przedsiębiorstwach Sąd oparł się na zeznaniach wskazanych wyżej świadków, którzy pracowali w tych zakładach w tym samym okresie, co ubezpieczony i widzieli jego pracę. Zeznania te są spójne i korespondują z zeznaniami ubezpieczonego, dlatego stanowią wiarygodny dowód w sprawie. Ponadto Sąd dysponował aktami osobowymi ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S.. Zgromadzone w nich dokumenty również potwierdzają, że ubezpieczony pracując na stanowisku elektromonetra wykonywał pracę w szczególnych warunkach.
Reasumując uznać należało, że po doliczeniu powyższych okresów zatrudnienia ubezpieczonego do okresu niekwestionowanego przez organ rentowy, ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję z 12 września 2013r. i ustalił, że M. J. przysługuje prawo do emerytury od 3 września 2013r. ,tj. od dnia, w którym ubezpieczony złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa (vide: wniosek k.49 akt emerytalnych) – pkt II wyroku.
W tej dacie odpadła bowiem negatywna przesłanka do ustalenia prawa do emerytury dla osoby będącej członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu Sąd na podstawie art.98§1 i 3 kpc w zw. z §12 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz.461) Sąd zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 60 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego – pkt III wyroku.
W odniesieniu do odwołania ubezpieczonego od decyzji z 6 sierpnia 2013r. wskazać należy, że odwołanie to podlegało oddaleniu - pkt I wyroku. Wprawdzie – jak wykazało postępowanie dowodowe – ubezpieczony do dnia 1 stycznia 1999r. spełnił ustawowe wymogi co do ogólnego stażu ubezpieczenia oraz stażu pracy w szczególnych warunkach, ale na datę wydania w/w decyzji będąc członkiem otwartego funduszu emerytalnego nie złożył wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa.
Uczynił to dopiero w dniu 3 września 2013r.