Social security appeal dismissed because claimant failed to object to the doctor's assessment within the legal deadline.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court rejected the appeal filed by J. W. against the Social Insurance Institution's refusal of a disability pension. The claimant argued that the decision was factually incorrect and that she still required systematic treatment, but the court found her appeal relied solely on disagreeing with the Social Insurance Doctor's assessment. Since the claimant failed to file a formal objection to the doctor's ruling within the statutory 14-day period, the court applied a specific procedural rule to dismiss the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 9 pkt 3 k.p.c.; Appeals in social security benefit cases are dismissed if the applicant fails to object to the social insurance doctor's assessment within the legal term and the appeal is based exclusively on that assessment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 1093/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSR del. Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014r. w Siedlcach na rozprawie sprawy z wniosku J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 12 lipca 2013 r. Nr (...) p o s t a n a w i a : odrzucić odwołanie. Sygn. akt: IV U 1093/13
UZASADNIENIE
Decyzją z 12 lipca 2013 r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 ze zm.) odmówił J. W. prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ rentowy wskazał, że orzeczeniem z dnia 27 czerwca 2013 r. Lekarza Orzecznik ZUS stwierdził, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy, wobec powyższego nie zostały spełnione przesłanka z art. 57 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy (k.10 akt organu rentowego).
Odwołanie od w/w decyzji złożyła J. W. wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że zaskarżona decyzja nie jest zgodna ze stanem faktycznym, nadal wymaga systematycznego leczenia i rehabilitacji (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego odrzucenie, wskazując, iż ubezpieczona nie wniosła sprzeciwu w ustawowym terminie od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS do Komisji Lekarskiej ZUS, a ponadto powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3).
Na rozprawie dnia 16 kwietnia 2014 r. ubezpieczona J. W. wskazała, że opiera swoje odwołanie wyłącznie na tym, że nie zgadza się z orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 27.06.2013 r. (k.7). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona J. W. w dniu 23 maja 2013 r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.1-2 akt organu rentowego). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował wnioskodawczynię na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 27 czerwca 2013 r. ustalił, że ubezpieczona J.
W. nie jest niezdolna do pracy (wypis z orzeczenia Lekarza Orzecznika z 27.06.2013 r. k.7 akt organu rentowego). J. W. nie wniosła sprzeciwu od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS do Komisji Lekarskiej ZUS (bezsporne). Decyzją z 12 lipca 2013 r. znak: I/15/036014816 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 ze zm.) odmówił J. W. prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z dn.12.07.2013 r. k.10 akt organu rentowego).
Dnia 13 sierpnia 2013 r. ubezpieczona złożyła do organu rentowego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, który został odmownie rozpoznany przez organ rentowy (k.12-14 akt organu rentowego).
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 477 9 § 3 1 kpc sąd odrzuca odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. W przedmiotowej sprawie zachodzi podstawa do zastosowania art. art. 477 9 § 3 1 kpc, bowiem ubezpieczona nie wniosła odwołania w ustawowym 14 dniowym terminie od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 27.06.2013 r., które jej doręczono tego samego dnia (k.7 akt organu rentowego) i swoje odwołanie opiera wyłącznie na tym, że nie zgadza się z tym orzeczeniem, bowiem choruje na serce, jest pod stałą opieką lekarza kardiologa, co powoduje, że jest niezdolna do pracy. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu.