Social security court allows pension claim by recognizing special working conditions in foundry machining. The court ruled in favor of the insured. The court recognized the work as special conditions. The court found the work involved heavy dust and noise. The court awarded the pension from July 1, 2013. The court rejected the social security office's denial. The court relied on witness testimony and expert analysis. The court applied the relevant social security regulations. The court determined the work met special criteria. The court granted the pension right to the applicant. The court overturned the lower administrative decision. The court emphasized the nature of the tasks. The court considered the duration of employment. The court validated the witness statements provided. The court applied the correct legal interpretation. The court followed the Supreme Court precedent. The court concluded the claim was valid. The court issued the final judgment today.

Sygn. akt IV U 1072/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSR del. Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014r. w S. odwołania J. P. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 2 sierpnia 2013 r. Nr (...) w sprawie J. P. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonemu J. P. (1) przysługuje prawo do emerytury od dnia 1 lipca 2013 roku. Sygn. akt: IV U 1072/13

UZASADNIENIE

Decyzją z 2 sierpnia 2013 r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił J. P. (1) prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy podniósł, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w S. od 20.04.1973 r. do 31.10.1992 r., z wyłączeniem okresu służby wojskowej od 16.02.1974 r. do 13.12.1974 r., ponieważ ubezpieczony nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Odwołanie od w/w decyzji złożył J. P. (1) wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że niezasadnie organ rentowy nie uznał mu okresu pracy w warunkach szczególnych w Państwowym Ośrodku (...) w S., gdzie przez 19 lat pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku tokarza, frezera obsługując maszyny do obróbki skrawania, czyli do obróbki wiórowej odlewów żeliwnych.

Ponadto ubezpieczony podniósł, że w okresie zatrudnienia otrzymywał dodatek za pracę w warunkach szkodliwych oraz dodatek regeneracyjny (mleko) (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.12-13). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. P. (1) w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 22 lipca 2013 r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury.

Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, 8 miesięcy i 1 dnia, z czego okresy składkowe wynoszą 25 lat, 8 miesięcy i 1 dzień. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony nie udowodnił staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 15 lat. Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w warunkach szczególnych decyzją z 2 sierpnia 2013 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 02.08.2013 r.- k. 23 akt emerytalnych ubezpieczonego).

Ubezpieczony w okresie od 20 kwietnia 1973 r. do 31.10.1992 r. był zatrudniony w Państwowym Ośrodku (...) w S. na stanowisku frezer-wiertacz w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy k.7 akt emerytalnych). Ubezpieczony umowę o pracę zawarł 20 kwietnia 1973 r. i zgodnie z treścią tej umowy powierzono mu pracę w charakterze tokarza w III grupie osobistego zaszeregowania pracowników warsztatowych (umowa o pracę k.10 akt osobowych). W okresie od 16.02.1974 r. do 13.12.1974 r. ubezpieczony odbył zasadniczą służbę wojskową a następnie pismem z dnia 6 stycznia 1975 r. zwrócił się do pracodawcy o przyjęcie go ponownie do pracy po odbyciu służby wojskowej i został zatrudniony z dniem 7 stycznia 1974 r.

W związku z powyższym pracodawca zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL zaliczył mu okres odbytej zasadniczej służby wojskowej do okresu zatrudnienia począwszy od dnia 20 kwietnia 1973 r. (podanie z dnia 6.01.1975 r. k.5-5v akt osobowych). Ubezpieczony przez cały okres zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w S. pracował na jednej hali i zajmował się obróbką odlewów żeliwnych, z których powstawały części do ciągników np. obudowy wałków, łożyska, korpusy do tylnych zaczepów.

Ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przy obróbce odlewów żeliwnych na tokarce (przez pierwsze cztery lata) i frezarce. Praca wykonywana była na dwie zmiany i trwała 8 godzina na zmianie. Odlewy żeliwne przychodziły do zakładu pracy ubezpieczonego i podlegały obróbce przechodząc przez liczne operacje na każdej maszynie, po przejściu których stawały się gotowymi częściami do ciągników i odwożone były do U.. Obróbka odlewów żeliwnych szła taśmowo i każdy z pracowników miał w zakresie swoich obowiązków wykonywanie jednej operacji – ubezpieczony frezował uszy w odlewach żeliwnych, z których powstawały korpusy do ciągników, a pracując wcześniej na tokarce obrabiał odlewy na pokrywę wałka i odlewy na inne części w zależności od potrzeb.

Praca na hali produkcyjnej była trudna: panowało duże zapylenie, hałas, nie było wentylacji (zeznania świadków: S. M. (k.20v-21), J. P. (2) (k.21-21v), zeznania ubezpieczonego (k.21v-22). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (okoliczności niesporna, oświadczenie zawarte we wniosku o emeryturę -k.1v akt emerytalnych ubezpieczonego i zeznania ubezpieczonego k. 22).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie J. P. (1) okazało się uzasadnione. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art. 32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek z dniem 25 maja 2011 r., nie był członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych pracując w okresie od 20 kwietnia 1973 r. do 31 października 1992 r. w Państwowym Ośrodku (...) w S..

Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że we wskazanym przez ubezpieczonego okresie wymienionym powyżej J. P. (1) na stanowisku tokarza, a następnie frezera zajmując się obróbką i wykańczaniem odlewów żeliwnych pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy od 20.04.1973 r., a zatem na datę 1 stycznia 1999r. ubezpieczony posiada okres pracy w warunkach szczególnych w wymiarze wynoszącym 19 lat, 6 miesięcy i 11 dni. W ocenie Sądu pracę wykonywaną przez ubezpieczonego polegającą na wykańczaniu odlewów żeliwnych, z których wychodziły gotowe części do ciągników należy zaliczyć do prac wykonywanych w warunkach szczególnych wymienionych w załączniku nr 1 wykazie A dziale III poz. 23 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jako prace przy wybijaniu, oczyszczaniu i wykańczaniu odlewów żeliwa.

Zgodnie z zebranym materiałem dowodowym do Państwowego Ośrodka (...) w S. przychodziły odlewy żeliwa, które podlegały obróbce, wykończeniu. Po przejściu ośmiu operacji na linii produkcyjnej z takiego żeliwnego odlewu powstawała gotowa część do ciągników np. korpusy, wałki, łożyska i inne. Ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracując na tokarce, a następnie na frezarce pracował przy wykańczaniu odlewów żeliwnych na jednej hali produkcyjnej. Innej pracy ubezpieczony nie wykonywał w okresie zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w S..

Powyższe potwierdzili świadkowie: S. M. i J. P. (2), z którymi ubezpieczony pracował w wymienionym zakładzie pracy, które to zeznania Sąd obdarzył wiarygodnością. Wymienione dowody potwierdzają fakt wykonywania przez ubezpieczonego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac wymienionych powyżej. Zeznania wymienionych są spójne, logiczne korespondują ze sobą i z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Do pracy w warunkach szczególnych Sąd zaliczył również okres, w jakim ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową, zgodnie z stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 4 grudnia 2013 r. w sprawie II UK 217/13, (LEX nr 1408683) gdzie stwierdzono, że „pracownik zatrudniony w szczególnych warunkach, który po zakończeniu czynnej służby wojskowej powraca do tego zatrudnienia w przepisanym terminie, zachowuje status pracownika zatrudnionego w szczególnych warunkach w rozumieniu § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.

U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w okresie pełnienia tej służby.” Podkreślić także należy, że o zakwalifikowaniu pracy do pracy w warunkach szczególnych nie decyduje nazwa stanowiska, ale rodzaj wykonywanych czynności. Ubezpieczony wykonywał prace polegające na wykańczaniu odlewów z żeliwa w warunkach dużego zapylenia i hałasu wobec powyższego wykonywana przez niego praca stanowi pracę w warunkach szczególnych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że J.

P. (1) przysługuje prawo do emerytury od 1 lipca 2013 r. tj. pierwszego dnia miesiąca, w którym uprawniony złożył wniosek o przyznanie emerytury. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.