Court dismisses plaintiff's claim against intermediary's children for agency contract obligations due to lack of privity.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit against the intermediary's children, ruling they were not parties to the agency contract. The plaintiff, a legal successor to the agency firm, argued the children were the actual owners, but the court found the contract was strictly between the firm and the adult owner. Consequently, the court held that the intermediary must verify the contracting party and that no legal presumption of agency exists without explicit evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 65 § 1, 2 k.c.; Art. 97 k.c.; Art. 353 § 1 k.c.; Art. 98 § 1 k.p.c. - A party to an agency contract is bound only if named as such; children of the owner are not liable absent proof of their agency role or power of attorney.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 496/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2021 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2021 r. w G. sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. spółka komandytowa w G. przeciwko P. M. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powoda, uznając je za poniesione. Sygn. akt I C 496/20
UZASADNIENIE
Stan faktyczny W dniu 20 stycznia 2017 r. doszło do zawarcia umowy pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości pomiędzy (...) sp. z o.o. w G. a A. M.. Dowód: umowa, k. 18-19 (...), których dotyczyła umowa pośrednictwa zostały sprzedane w dniu 27 lipca 2017 r. przez A. M. reprezentującą właścicielki (P. M. i N. M.) na rzecz J. D. i A. D.. Dowód: odpis aktu notarialnego, k. 23-31 Następnie pośrednik wystawił P. M. dwie faktury VAT obejmujące jego wynagrodzenie prowizyjne (na kwotę 2.075,01 zł i 18.450 zł). Wysyłał także do P. M. wezwania przedsądowe (bez skutku).
Okoliczności bezsporne Powód jest następcą prawnym (...) sp. z o.o. w G.. Okoliczność bezsporna Ocena dowodów Treść umowy stron, w tym w zakresie podmiotowym podlegała wykładni literalnej (art. 65 § 1 k.c.). Nie przedstawiono dowodów wskazujących na inną zgodną wolę stron, niż wynika wprost z jej treści (tekstu) – art. 65 § 2 k.c. Kwalifikacja prawna Powództwo oddalono z uwagi na brak legitymacji biernej. Słuszny jest zarzut pozwanej (reprezentowanej przez kuratora procesowego), że nie była stroną przedmiotowej umowy. Polemika z tym zarzutem przedstawiona przez stronę powodową na rozprawie jest niezasadna.
Umowa jest efektem działania obu stron, stąd w danym przypadku pośrednik jako profesjonalista powinien dokładnie sprawdzić, z kim w rzeczywistości zawiera umowę i prawidłowo oznaczyć drugą stronę. W przypadku spornej umowy zamawiającym była niewątpliwie A. M., a nie jej dzieci. Fakt, że właścicielem nieruchomości były dzieci nie wyklucza w ogóle możliwości zawarcia umowy pośrednictwa przez osobę trzecią, zlecającym pośrednictwo nie musi być właściciel. Sąd nie ma pozytywnej wiedzy o rzekomym zwyczaju na rynku obrotu nieruchomościami, że obowiązki z umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami zawsze tak naprawdę obciążają właściciela nieruchomości (niezależnie od tego, kto umowę zawarł) – do czego zmierzał w swojej wypowiedzi pełnomocnik powoda.
Nawet jeżeli zdarza się często, że umowy zawierają pełnomocnicy, to nie ma podstaw, aby każdą umowę interpretować w taki sposób. W przedmiotowej umowie nie ma ani słowa o tym, że A. M. występuje jako pełnomocnik (nie wiadomo nawet kogo). Nie ma też dowodu, że do umowy dołączono pełnomocnictwo (nie wiadomo jakiej treści i przez kogo udzielone). Poza przypadkiem uregulowanym w art. 97 k.c. w polskim prawie cywilnym pełnomocnictwa nie domniemywa się. (Mając powyższe na uwadze stwierdza się, że pozwana P. M. nie jest stroną przedmiotowego stosunku prawnego i nie obciążają ją obowiązki wynikające ze spornej umowy.
Nie jest ona dłużnikiem powoda. Z tych przyczyn powództwo oddalono w całości na mocy art. 353 § 1 k.c. a contrario (punkt I. sentencji). Koszty O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 § 1 k.p.c. albowiem powód jest stroną przegrywającą cały proces.