Legislator Case Law & Legislation
X U 1/14 AI generated

Social court dismissed miner's pension appeal due to insufficient underground work duration proving 24 years instead of required 25.

Case Number X U 1/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Fund's refusal to grant a miner's pension. The insured argued that his period as an underground miner from 1991 to 1994 should count, but the court found he lacked the mandatory monthly attendance records for that specific role. Consequently, the court calculated his total underground work experience as only 24 years and 7 months, falling short of the 25-year requirement for the pension.

Legislator headnote

AI generated

Art. 50c ust. 1 pkt 6 ustawy emerytalnej; Art. 50e ust. 3 ustawy emerytalnej: The right to a miner's pension requires proof of 25 years of continuous underground work, and failure to document specific periods or meet the duration threshold results in denial of the benefit.

Keywords

AI generated
miner's pension entitlement underground work duration social insurance appeal continuous employment proof attendance records requirement pension eligibility criteria social court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 50c ust. 1 pkt 6 ustawy emerytalnej
1, zalicza się także okresy: 1)niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne, 2)czasowego oddelegowania pracowników, o których mowa w art. 50c ust.
Art. 50e ust. 3 ustawy emerytalnej
§ 31 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 11 października 2011r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XU 1)14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2014 roku Sąd Okręgowy w Katowicach X Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Torbus Protokolant: Małgorzata Sujka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 roku w Katowicach sprawy J. R. (R.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o prawo do emerytury górniczej na skutek odwołania J. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 29 listopada 2013roku znak (...) - (...)-5/05 Oddala odwołanie SSO Beata Torbus /Przewodniczący/ Sygn. akt XU 1)14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 listopada 2013roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu J. R. ponownego rozpatrzenia uprawnień do emerytury, podtrzymując treść decyzji odmownej z dnia 28 października 2013r. z uwagi na brak miesięcznego wykazu zjazdów pod ziemię za okres pracy od 1 lutego 1991r. do 31 grudnia 1994r. na stanowisku sygnalista-ratownik pod ziemią (k. 51 a.e.). Ubezpieczony J. R. w odwołaniu od tej decyzji wniósł o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury górniczej od listopada 2013r. przy uwzględnieniu współczynnika 1,8 dla okresu od 1lutego 1991r. do 31 grudnia 1994r.

Podniósł, iż w spornym okresie pozostawał ratownikiem górniczym kopalnianej stacji ratownictwa górniczego(k.4-6a.s.,23). Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie odwołania. Na poparcie swego stanowiska wskazał, że ubezpieczony udokumentował 20 lat 6 miesięcy i 10 dni okresów pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zamiast 25 lat takiej pracy. Podniósł, że do uprawnień do górniczej emerytury nie został uwzględniony okres zatrudnienia od 1 lutego 1991r. do 31 grudnia 1994r. na stanowisku sygnalisty-ratownika pod ziemią z uwagi na brak miesięcznego wykazu zjazdów.(k. 9).

Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. R. (ur. (...))wystąpił w dniu 11 października 2013r. do organu rentowego z wnioskiem o emeryturę górniczą(wniosek k. 3-5a.e.). Organ rentowy uznał za udowodnione przez ubezpieczonego na dzień 30 września 2013r. 20 lat, 6 miesięcy i 10 dni stażu pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pod ziemią, zaliczając do niego okresy zatrudnienia: od 2 kwietnia 1984r. do 26 kwietnia 1984r., od 2 maja 1986r. do 31 stycznia 1991r. i od 2 stycznia 1995r. do 30 września 2013r., z wyłączeniem okresu pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności i zasiłku chorobowego niespowodowanego wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową(wykaz stażu pracy k. 33a.e.) Decyzją z dnia 28 października 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury górniczej bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił 25letniego okresu pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pod ziemią.

Podano,że do uprawnień do emerytury górniczej nie został uwzględniony okres zatrudnienia od 1 lutego 1991r. do 31 grudnia 1994r. na stanowisku sygnalista ratownik pod ziemią z uwagi na brak miesięcznego wykazu zjazdów pod ziemię. 22 listopada 2013r. ubezpieczony w uzupełnieniu wniosku z dnia 8 października 2013r. złożył dodatkowe dokumenty m.in. pismo Spółki (...) S.A. w Oddział w D. Zakład Kopalnie (...) w Całkowitej Likwidacji z dnia 13 listopada 2013r. stwierdzające, że był zatrudniony jako pracownik fizyczny na pełny etat pod ziemią i miał obowiązek codziennego zjazdu na dół kopalni oraz załącznik do karty ewidencyjnej pracownika – jako zał. do zarządzenia nr 20 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 10.10.1984r. określające ilości dniówek w miesiącach i tak 1991r.:

II-18, III-29,2, IV-30,5,V-29,2, V-29,2, VI-27,4, VII – 30, VIII-27, IX-27,X-20,4,XI-26,XII-12, 1992: I-27,4,II-26,III-30,IV-23,V-28,VI-28,4,VII-22,VIII-21,IX-27,X-30,2,XI-28,XII-27,4, 1993r.: I-27,4,II-26,III-30,IV-23,V-28,VI-28,4,VII-22,VIII-21,IX-27,X-30,2,XI-28,XII-27,4,1994r.: I-28,II-31,5,III-29,IV-27,4,V-22,VI-6,VII-27,VIII-28,IX-29,4,X-28,4,XI-28,4,XII-30. Przedłożył także zaświadczenie Spółki (...) S.A. Oddział w C. stwierdzające, że ubezpieczony w okresie od 15 września 1987r. do 18 grudnia 1995r. był czynnym członkiem drużyny ratowniczej i pełnił funkcję ratownika górniczego pod ziemią (k.37-43a.e.). 2 kwietnia 1984r. ubezpieczony został zatrudniony w KWK (...) na stanowisku młodszego tokarza pod ziemią.

W okresie od 26 kwietnia 1984r. do 8 kwietnia 1986r. odbywał zasadniczą służbę wojskową.Ponownie podjął pracę w KWK (...) 2 maja 1986r. jako młodszy tokarz pod ziemią. 1 września 1987r. nabył uprawnienia sygnalisty. We wrześniu 1987r. zrobił kurs ratownika górniczego i został oddelegowany do kopalnianej stacji ratowniczej. Od 4 lutego 1988r. pracował na stanowisku górnika ratownika pod ziemią i przeniesiony został do oddziału wentylacji z oddziału szybowego. Z dniem 1 lutego 1991r. zmieniono ubezpieczonemu stawkę zaszeregowania z kat VI na VIII – sygnalista.

Z zaświadczenia z dnia 4 marca 1992r. zamieszczonego w aktach osobowych ubezpieczonego wydanego przez (...) KWK (...) wynika, że od 15 września 1987r. do nadal jest członkiem drużyny ratowniczej. Pracę w KWK (...) ubezpieczony świadczył do 18 grudnia 1995r. Od września 1987r. do grudnia 1995r. ubezpieczony świadczył pracę w stacji ratowniczej w oddziale wentylacji jako ratownik. Codziennie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy świadczył pracę pod ziemią. Wykonywał prace profilaktyczne polegające na profilaktyce przeciwpożarowej tj.usuwaniu pyłu węglowego, izolacji wyrobisk, budowie tam wentylacyjnych, tam bezpieczeństwa, przebudowie i spągowaniu chodników wentylacyjnych na 3 czynnych poziomach 321,453 i 630 m pz.

Brał udział w akcjach ratowniczych. Dokonywał izolacji nieczynnych wyrobisk. W latach 1991-1994 jego przełożonym był B. O., który od 1991-1994r. pracował na stanowisku sztygara oddziału wentylacji, a od 1995r. kierownika stacji ratowniczej. Współpracownikiem ubezpieczonego był wówczas B. K.. W latach 1991-1994 ubezpieczony nie pracował jako sygnalista tylko jako ratownik górniczy. W zastępie ratowniczym musiało był kilku specjalistów np. górnik, ślusarz, sygnalista. Wszyscy oni jednak pracowali jako ratownicy górniczy. (akta osobowe ubezpieczonego z KWK (...) k.22 a.s., zeznania świadków B.

O., B. K. i ubezpieczonego e-protokół k. 36). Od 12 lutego 1996r. do nadal ubezpieczony jest zatrudniony w (...) S.A. Odział KWK (...) w R. na stanowisku górnika pod ziemią. Od 1 października 2013r. do 24 stycznia 2014r. nie pobierał wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy i zasiłku chorobowego ( informacja (...) S.A. Oddział KWK (...) k.

20) Ubezpieczony pobierał wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy i zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego w okresie po 14 listopada 1991r.: 1992r. – od 27 stycznia do 3 lutego – 8 dni, od 5 do 8 marca – 4 dni, od 29 września do 8 października – 10 dni, od 30 listopada do 9 grudnia – 10 dni, w 1993r. – od 16 do 19 kwietnia – 4 dni, od 28 lipca do 6 sierpnia – 10 dni, w 1994r. od 23 maja do 22 czerwca – 31 dni, w 1995r. od 29 marca do 31 marca – 3dni, od 13 do 19 września – 7 dni.(karta zasiłkowa w aktach kapitałowych ubezpieczonego).

Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony spełnił warunki do uzyskania emerytury górniczej bez względu na wiek, w szczególności czy legitymuje się 25 - letnim okresem pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony domagał się zaliczenia mu na poczet 25- letniego okresu dołowej pracy górniczej okresu zatrudnienia w KWK (...) od 1 lutego 1991r. do 31 grudnia 1994r. na stanowisku ratownika pod ziemią. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych świadków i ubezpieczonego, iż ubezpieczony w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy świadczył pracę pod ziemią jako ratownik górniczy w Oddziale Wentylacji.

Nie świadczył wówczas pracy jako sygnalista. Powyższe znajduje potwierdzenie w aktach osobowych ubezpieczonego z tego okresu zatrudnienia. Mianowicie wynika z nich, że od 4 lutego 1988r. ubezpieczony został przeniesiony z Oddziału Szybowego do Oddziału Wentylacji, zaś od 15 września 1987r. był czynnym członkiem drużyny ratownikiem pracując jako ratownik górniczy. Świadkowie B. O. przełożony ubezpieczony z tego okresu zatrudnienia i B. K. – jego współpracownik, szczegółowo opisali zakres obowiązków ubezpieczonego na stanowisku ratownika górniczego.

Okoliczność, że w okresie od 1 lutego 1991r. do 31 grudnia 1994r. w świadectwie pracy ubezpieczonego wpisano stanowisko sygnalisty ratownika pod ziemią, wynikała z faktu, że ubezpieczony miał uprawnienia sygnalisty, zaś w zastępie ratowniczym byli różni specjaliści np. sygnalista, ślusarz.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 50 e ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą emerytalną, prawo do górniczej emerytury, bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, przysługuje pracownikom, którzy pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem ust. 2.Do okresów pracy górniczej, o której mowa w ust. 1, zalicza się także okresy: 1)niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne, 2)czasowego oddelegowania pracowników, o których mowa w art. 50c ust. 1 pkt 6, do zawodowego pogotowia ratowniczego w (...) S.A. w B., w (...) S.A.

Oddział (...) w L. lub w okręgowych stacjach ratownictwa górniczego - bezpośrednio poprzedzone pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przypadające w czasie trwania stosunku pracy. Prawo do emerytury, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że pracownik nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa ( art. 50 e ust. 3 ustawy emerytalnej).

Na podstawie § 31 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia z dnia 11 października 2011r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U. Nr 237poz.1412), przy obliczaniu okresu składkowego i nieskładkowego dodaje się, osobno dla każdego z tych okresów, poszczególne lata, miesiące i dni. Okresy niepełnych miesięcy oblicza się w dniach. Sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując za miesiąc 30 dni kalendarzowych; sumę miesięcy zamienia się na lata, przyjmując pełne 12 miesięcy za jeden rok.

Jeżeli w zaświadczeniu stwierdzającym okresy zatrudnienia są podane dniówki robocze, a nie okresy zatrudnienia, sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując za miesiąc 22 dni robocze, a za okresy przed dniem 1 stycznia 1981 r. - 25 dni roboczych. Stosownie do treści art. 50 c ust. pkt 6 ustawy emerytalnej, za pracę górniczą uważa się zatrudnienie w charakterze członków drużyn ratowniczych kopalń określonych w pkt 1 i 4, mechaników sprzętu ratowniczego tych drużyn oraz w charakterze ratowników zawodowych w stacjach ratownictwa górniczego.

Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż ubezpieczony nie spełnił wszystkich przesłanek warunkujących nabycie prawa do emerytury, wynikających z art. 50 e ustawy emerytalnej. Nie wykazał bowiem, że posiada 25 letni okres pracy górniczej, wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Faktem jest, że ubezpieczony w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy świadczył pracę jako ratownik górniczy wykonując pracę pod ziemią. Z okresu tego należy odliczyć 2 miesiące i 27 dni okresu, za który ubezpieczony pobierał wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy i zasiłek chorobowy niespowodowane wypadkiem przy pracy i chorobą zawodową.

Do zaliczenia byłby zatem okres 3 lat 8 miesięcy i 3 dni. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji tj. 29 listopada 2013r. ubezpieczony wykazał zatem 24 lata 4 miesiące i 11 dni pracy górniczej, o której mowa w art. 50 e ustawy emerytalnej, zamiast 25 lat takiej pracy. Także na dzień wydania orzeczenia w niniejszej sprawie tj. 4 marca 2014r. ubezpieczony nie wykazał 25 letniego okresu pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a jedynie 24 lata 7 miesięcy i 17 dni takiej pracy. Mając powyższe na uwadze Sąd, z mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak sentencji wyroku.

SSO Beata Torbus Zarządzenie :

1) Odnotować, 2) Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełn. ubezpieczonego rpr. K. J., 3) K.. 14 dni od wykonania lub z wpływem K., dnia 25 marca 2014r. SSO B. T.