Court allowed appeal against police surveillance order due to lack of justification for special circumstances preventing obstruction.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court allowed the defense's appeal against the prosecutor's order to apply police surveillance with mandatory attendance. The defense argued there was no real risk of obstruction, while the prosecutor relied on general evidence of guilt. The court found the general condition met but ruled the special condition was unjustified because the suspect could not influence family court documents, making the surveillance unnecessary and potentially punitive.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 2 k.p.k.; Art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.: Preventive measures require concurrent general and special conditions; the special condition of preventing obstruction must be substantiated by facts showing the suspect can influence proceedings, which is absent when documents are held by third parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III Kp 472/21 PR 5 Ds. 301.2021 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2021 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Sądu Rejonowego Jakub Kościerzyński Protokolant: st. sekr. sąd. Justyna Walczak przy udziale prokuratora: Adama Lis po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie M. P. podejrzanego o czyn z art. 207§ 1a k.k. zażalenia obrońcy podejrzanego na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej B. – Północ z dnia 6 sierpnia 2021 roku wydane w przedmiocie zastosowania nieizolacyjnych środków zapobiegawczych, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 2 k.p.k. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Postanowieniem prokuratora Prokuratury Rejonowej B. – Północ z dnia 6 sierpnia 2021 roku zastosowano wobec podejrzanego M. P. środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji z obowiązkiem stawiennictwa podejrzanego w KP K. raz w tygodniu. Postanowienie to zaskarżyła w ustawowym terminie obrończyni podejrzanego, wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu prokuratora błąd w ustaleniach faktycznych, podlagający na przyjęciu, że zachodzi obawa utrudniania postępowania, podczas gdy nie istnieje realna i konkretna obawa takich zachowań.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje. Zażalenie wniesione przez obrońcę podejrzanego okazało się zasadne. Rację na prokurator, że zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany M. P. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Wskazać tutaj należy chociażby na: zeznania małoletniego pokrzywdzonego K. P. oraz zeznania A. P., A. J. – K., materiał fotograficzny (k. 13), opinia psychologiczna (k. 226). Wskazane dowody w wysokim stopniu uprawdopodobniły fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu czynu.
Słusznie zatem wskazał prokurator na istnienie przesłanki ogólnej, która legła u podstaw decyzji o zastosowaniu wobec podejrzanego środka zapobiegawczego wymienionego w zaskarżonym postanowieniu. Wszystkie wskazane wyżej dowody mają charakter jawny dla podejrzanego. Jednocześnie wskazać należy, iż ocena materiału dowodowego na tym etapie postępowania ma charakter tymczasowy i może podlegać zmianie w toku postępowania, w zależności od pojawienia się nowych dowodów. Organ ścigania, stosując środek zapobiegawczy, ma obowiązek dokonanie tejże tymczasowej oceny materiału dowodowego na potrzeby podjęcia decyzji w przedmiocie środków, które godzą w konstytucyjne prawa podejrzanego.
Jednakowoż wynikiem tej oceny nie musi być pewność co do sprawstwa i winy podejrzanego, gdyż taki wynik oceny jest zastrzeżony do podjęcia decyzji merytorycznej kończącej postępowanie karne. Środki zapobiegawcze można stosować, gdy zebrane dowody wskazują na wysokie prawdopodobieństwo sprawstwa podejrzanego i z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Owa tymczasowa ocena dowodów, dokonana przez organ a quo, mieści się w granicach wyznaczonych dyspozycją art. 7 k.p.k. Stosowanie środków zapobiegawczych jest jednak uwarunkowane zaistnieniem łącznie przesłanki ogólnej dla stosowania takich środków i ta, co wskazano wyżej, została wykazana, a także przesłanki szczególnej.
W realiach niniejszej sprawy prokurator nawet w najmniejszym stopniu nie uzasadnił zaistnienia przesłanki szczególnej. W podstawie prawnej wskazano jedynie art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k. (matactwo procesowe), jednakże w uzasadnieniu nie poświęcono tej kwestii nawet jednego zdania. Z części motywacyjnej zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika natomiast, że organy ścigania będą podejmowały czynności zmierzające do weryfikacji materiałów przedstawionych przez podejrzanego w szczególności poprzez pozyskanie materiałów z akt postępowania toczącego się przed sądem rodzinnym.
Trudno sobie wyobrazić w jaki sposób podejrzany mógłby w bezprawny sposób wpłynąć na treść dokumentacji z akt spraw lub sprawy toczącej się przed sądem rodzinnym, skoro akta tychże spraw nie znajdują się w jego dyspozycji. Zakres planowanych czynności procesowych w postępowaniu przygotowawczym, z uwagi na ich charakter, wyklucza możliwość jakiegokolwiek wpływu podejrzanego na tenże materiał. Natomiast środek zapobiegawczy nie może być stosowany jako forma represji wobec podejrzanego, gdyż ma on charakter celowy i każdorazowo organ musi wykazać istnienie łączne przesłanek warunkujących jego stosowanie.
Z uwagi na powyższe sąd odwoławczy, orzekł jak w sentencji. sSR Jakub Kościerzyński