Appeal court quashes lower court decision to resume suspended criminal proceedings due to improper expert witness appointment.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the lower court's decision to resume suspended criminal proceedings, ordering the case back for retrial. The defense argued that the court violated procedural rules by relying on a psychiatric opinion from an expert not properly summoned or qualified. The court agreed, finding that the decision to resume proceedings was based on an expert who failed to participate in the designated proceedings, rendering the factual basis insufficient.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 2 k.p.k.; Art. 167 k.p.k.; Art. 193 k.p.k.; Art. 194 pkt. 1 k.p.k.; Art. 22 § 1 k.p.k.; Art. 5 § 2 k.p.k.; Art. 201 k.p.k.; Art. 2 § 2 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 308 k.p.k. - A decision to resume suspended criminal proceedings based on an expert opinion is invalid if the expert was not properly summoned or participated in the designated proceedings, necessitating a retrial to establish a valid factual basis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKz 821/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2018 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SA Piotr Pośpiech Protokolant: Damian Krzywda przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Urgacza po rozpoznaniu w sprawie przeciwko A. G. (G.) oskarżonemu o przestępstwa z art. 11 d.k.k. w zw. z art. 148 § 1 d.k.k. zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 26 września 2016 roku, sygn. akt XXI K 130/15 w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w Katowicach do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 września 2016 roku Sąd Okręgowy w Katowicach podjął zawieszone postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 4 lutego 1985 roku postępowanie o sygn. akt IV K 223/84 w sprawie przeciwko oskarżonemu A. G.. Zażalenie na to postanowienie złożył obrońca oskarżonego zarzucając mu obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na wynik sprawy, w wyniku czego doszło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Naruszenie przepisów postępowania miało obejmować: - art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 10 września 2018 r. i uznanie jej za pełnowartościowy materiał dowodowy, podczas gdy z listy biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Katowicach nie wynika, jakoby którykolwiek z biegłych sporządzających opinię legitymował się specjalnością z zakresu medycyny sądowej; - art. 201 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k., poprzez jego niezastosowanie oraz uwzględnienie opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 10 września 2018 r., podczas gdy zachodziły podstawy do wydania opinii uzupełniającej lub nowej opinii; - art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 oraz 194 pkt. 1 k.p.k., poprzez niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji oparcie rozstrzygnięcia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania na podstawie opinii sporządzonej przez biegłego, który nie został prawomocnie powołany do udziału w wyznaczonych czynnościach; - art. 22 § 1 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., poprzez jego niezastosowanie i dyskontynuację zawieszenia postępowania z powodu nie dającej się wykluczyć długotrwałej przeszkody, uniemożliwiającej prowadzenie postępowania, tj. choroby psychicznej oskarżonego.
Stawiając takie sformułowany zarzuty, które miały skutkować błędnym ustaleniem faktycznym, że A. G. może brać udział w postepowaniu karnym, obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach i uchylenie orzeczenia o podjęciu zawieszonego postępowania oraz ponowne przeprowadzenie dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie obrońcy oskarżonego okazało się zasadne o tyle, że spowodowało uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Katowicach dopuścił dowód z dwóch biegłych lekarzy psychiatrów A. N. i M. D. (1) na okoliczność ustalenia czy oskarżony A. G. może – z uwagi na stan zdrowia – brać udział w postępowaniu karnym w charakterze oskarżonego, a jeżeli nie – jakie są tego przyczyny i jaki jest czas trwania istniejącej po jego stronie przeszkody.
Opinię sądowo-psychiatryczną z dnia 10 września 2018 r. o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego sporządzili biegli psychiatrzy M. D. (2) i A. N.. Biegli stwierdzili w treści opinii u badanego schizofrenię paranoidalną – brak pełnej remisji. W ich opinii badany może brać udział w postępowaniu karnym w charakterze oskarżonego przy udziale obrońcy. Obrońca oskarżonego trafnie zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu niewłaściwe zastosowanie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 oraz 194 pkt. 1 k.p.k., poprzez oparcie rozstrzygnięcia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania na podstawie opinii sporządzonej przez biegłego, który nie został prawomocnie powołany do udziału w wyznaczonych czynnościach.
Biegli powoływani są jedynie przez organ procesowy prowadzący postępowanie, przy czym dla ich ustanowienia potrzebne jest wydanie postanowienia. Dopiero takie formalne powołanie konstytuuje zaistnienie biegłych w procesie. Organ procesowy też decyduje o osobie biegłego i przedmiocie jego ekspertyzy (vide: Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22 listopada 2001 r., sygn. akt II AKa 395/01, OSA 2003/6/65, KZS 2002/4/53, KZS 2002/11/42, Biul.SAKa 2002/1/5-6). W konsekwencji należy podkreślić, że koniecznym warunkiem uznania ustnej lub pisemnej wypowiedzi określonej osoby za „opinię biegłego” jest poprzedzenie jej postanowieniem organu procesowego o zasięgnięciu opinii tej osoby jako biegłego (art. 193 i 194 k.p.k.).
Postanowienie to kreuje określoną osobę biegłym i z tą chwilą staje się ona uczestnikiem postępowania, zaś jej wypowiedzi zyskują walor czynności procesowych. W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że skoro tzw. „opinia prywatna” (inaczej: opinia pozaprocesowa) nie została sporządzona przez uczestnika postępowania i nie była czynnością procesową, to nie może następnie podlegać konwalidacji (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa 227/15, Legalis nr 1504706). Sąd Apelacyjny miał na uwadze, że w wypadkach niecierpiących zwłoki (art. 308 k.p.k.) powołanie biegłego może nastąpić w innej formie niż pisemne postanowienie, także np. w rozmowie telefonicznej, choć musi ono być w dalszym toku postępowania potwierdzone we właściwej formie (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt V KK 379/08, Legalis nr 226503).
W niniejszej sprawie z całą pewnością nie doszło jednak do sytuacji powołania biegłego w innej formie, o czym świadczy treść pkt. 1 zarządzenia z dnia 1 października 2018 r., w którym przewodniczący zwrócił się do biegłych psychiatrów o wskazanie przyczyn, dla których w badaniu udział wziął inny biegły, niż wskazany w postanowieniu Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 20 sierpnia 2018 r. (k. 793, tom V). Nie sposób również mówić o zatwierdzeniu powołania biegłego w dalszym toku postępowania we właściwej formie, gdyż brak w tym przedmiocie nie tylko stosowanego postanowienia Sądu, ale również brak podstaw do zatwierdzenia biegłego, skoro Sąd dopiero w dniu 1 października 2018 r. zwrócił uwagę na rozbieżność między nazwiskami biegłych powołanych postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2018 r., a autorami opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 10 września 2018 r.
W ocenie Sądu odwoławczego, analiza akt sprawy nie wskazuje zatem jednoznacznie, że odpadła przyczyna zawieszenia postępowania karnego z uwagi na zły stan zdrowia oskarżonego A. G., nie pozwalający mu na stawiennictwo przed sądem. O kształcie takiej decyzji procesowej ostatecznie zadecydowało oparcie rozstrzygnięcia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania na podstawie opinii sporządzonej przez biegłego M. D. (2), który nie został prawidłowo powołany do udziału w wyznaczonych czynnościach. W tych okolicznościach za wcześnie jeszcze, aby zawieszone postępowanie podjąć.
Skoro więc Sąd Okręgowy nie poczynił pełnych ustaleń faktycznych w oparciu o pełnowartościowy materiał dowodowy – należało wydać orzeczenie o charakterze kasatoryjnym, celem ponownego rozważenia przedmiotowej sprawy na tle wszystkich okoliczności, po prawidłowym przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłych psychiatrów. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd powinien zająć stanowisko, czy konwaliduje zaistniałą sytuację i akceptuje zmianę składu opiniującego, czy też zwraca się ponownie o wydanie opinii w składzie przez siebie ustalonym, bądź tez wydaje zupełnie nowe postanowienie w tym zakresie, mając na uwadze lakoniczność kwestionowanej ekspertyzy i odmienne wnioski w niej zawarte od tych dotychczasowych.
Dopiero prawidłowo sporządzona opinia może być podstawą do podejmowania decyzji w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Wobec tego, mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie, co w żadnej mierze nie przesądza końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. ZARZĄDZENIE - o treści postanowienia poinformować oskarżonego z pouczeniem o jego prawomocności i jego obrońcę, - zwrócić akta sprawy do Sądu Okręgowego w Katowicach. Katowice, dnia 23 października 2018 roku.