Court changes attempted murder charge to attempted serious injury due to lack of intent to kill.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially modified the first-instance judgment by reclassifying the defendant's actions from attempted murder to attempted serious injury. The court found that the prosecution failed to prove the specific intent required for murder, noting only a general intent to cause harm. Consequently, the conviction was adjusted to the lesser offense of causing serious injury, while the prohibition on operating vehicles was upheld.
Legislator headnote
AI generatedArt. 13 § 1 kk; Art. 148 § 1 kk; Art. 156 § 1 pkt 2 kk: When the prosecution fails to prove the specific intent to kill, the act may be qualified as an attempt to cause serious injury rather than attempted murder.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II AKa 78/21
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2021 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Robert Zdych Sędziowie: SA Piotr Kaczmarek SO del. SA Artur Tomaszewski (spr.) Protokolant: Katarzyna Szypuła przy udziale prokuratora Prokuratury (...) we W. Dariusza Sulikowskiego po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 r. sprawy A. C. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w związku z art. 148 § 1 kk w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kk w związku z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, oskarżonego oraz oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. akt III K 317/19 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce ustalenia o działaniu w zamiarze ewentualnym zabójstwa, przyjmuje ustalenie o działaniu w zamiarze ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, i tak przypisany czyn kwalifikuje jako zbrodnię z art. 156 §1 pkt 2 kk, który to przepis przyjmuje także jako podstawę wymierzonej kary pozbawienia wolności;
II. w miejsce rozstrzygnięcia z pkt. IV części dyspozytywnej, na podstawie art. 41 § 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego A. C. zakaz wykonywania działalności gospodarczej i zawodowej związanej z osobistym prowadzeniem pojazdów mechanicznych w celach zarobkowych przez okres 10 (dziesięciu) lat; III. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; IV. zasądza od oskarżonego A. C. na rzecz Skarbu Państwa 6,66 zł tytułem zwrotu wydatków wyłożonych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym oraz wymierza mu 400 zł opłaty za II instancję, zaliczając wydatki związane z apelacją prokuratora na rachunek Skarbu Państwa.
Artur Tomaszewski Robert Zdych Piotr Kaczmarek