Legislator Case Law & Legislation
II AKzw 392/21 AI generated

Appeal dismissed; electronic monitoring rejected due to negative criminological prognosis and failed prior rehabilitation.

Case Number II AKzw 392/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal against the first-instance decision refusing consent for electronic monitoring. The defendant, a repeat offender with a history of frequent legal conflicts and failed isolation rehabilitation, argued for alternative supervision methods. The court upheld the refusal because the defendant's negative criminological prognosis and lack of self-discipline made electronic monitoring unsafe and ineffective for achieving penal goals.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 624 § 1 k.p.k.; Art. 1 § 2 k.k.w. – Consent for electronic monitoring requires a positive criminological prognosis; refusal is justified when the convicted person demonstrates a negative prognosis due to repeated offenses and failed prior rehabilitation.

Keywords

AI generated
electronic monitoring consent criminological prognosis rehabilitation failure repeat offender status penal execution conditions

Cited Legislation

AI generated
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt VII Kow 170/21 w przedmiocie odmowy zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. oraz art.
Art. 624 § 1 k.p.k.
oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 1 § 2 k.k.w.
z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia 1.
art. 278 § 1 k.k
skazanego za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt VII Kow 170/21 w przedmiocie odmowy zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 624 § 1 k.p.k
oraz art. 624 § 1 k.p.k.
art. 1 § 2 k.k
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKzw 392/21 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2021 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Grzegorz Wątroba Protokolant: Damian Krzywda przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj po rozpoznaniu w sprawie J. R. skazanego za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2021 roku, sygn. akt VII Kow 170/21 w przedmiocie odmowy zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego i obciążyć nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 43 la k.k.w. głównym kryterium selekcji skazanych, którzy mogą odbywać karę w systemie dozoru elektronicznego, jest całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego, wpływających na jego prognozę kryminologiczną – w szczególności stopień demoralizacji. W świetle bowiem przywołanego przepisu, okoliczności te muszą przekonywać, że odbywanie przez skazanego kary w tym systemie będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary. Analiza przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, iż w przypadku skazanego J.

R. owa prognoza jest negatywna. W ocenie Sądu Apelacyjnego do przyjęcia takiego poglądu w pełni uprawnia fakt nieskuteczności dotychczasowej resocjalizacji prowadzonej wobec skazanego. Nie jest on bowiem sprawcą incydentalnym - był już wielokrotnie karany, on czym dobitnie świadczy lektura jego karty karnej. Przy czym nie można tracić z pola widzenia, że w przeszłości koniecznym było zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Oświęcimiu z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt II K 591/15.

Również resocjalizacja prowadzona w warunkach izolacji penitencjarnej, jak trafnie zauważył Sąd I instancji, nie przyniosła oczekiwanego skutku, bowiem J. R. nadal regularnie wchodził w konflikt z prawem. Fakt, iż pomiędzy datą czynu objętego wyrokiem, którego dotyczy wniosek inicjujący niniejsze postępowanie, a osadzeniem skazanego do odbycia orzeczonej za to przestępstwo kary, upłynął okres kilku miesięcy, zaś z wywiadu kuratorskiego wynika, że w tym czasie skazany funkcjonował poprawnie, nie może mieć znaczenia dla oceny stopnia jego demoralizacji, jak chciałby tego skarżący.

Przytoczone uwarunkowania niniejszej sprawy w połączeniu z opinią o skazanym sporządzoną przez administrację Zakładu Karnego w Z., słusznie pozwoliły Sądowi Okręgowemu na przyjęcie iż koniecznym jest odbycie przez skazanego kary w warunkach izolacji, albowiem jedynie taka forma odbywania przez niego kary daje pełną gwarancję, że proces jego resocjalizacji będzie przebiegał w prawidłowy i niezakłócony sposób, a zarazem cele kary zostaną osiągnięte. System dozoru elektronicznego wymusza na skazanym samokontrolę, dyscyplinę i odpowiedzialność, tymczasem dotychczasowa postawa J.

R. wskazuje na brak u niego cech, koniecznych do zgodnego z prawem oraz zasadami współżycia społecznego funkcjonowania w warunkach wolnościowych. W tej sytuacji niczym nieuzasadnione byłoby pokładanie w nim zaufania i uznanie, że właściwie zachowa się na wolności, nie naruszając ponownie porządku prawnego. Nie mogła odnieść skutku argumentacja przedstawiona w wywiedzionym zażaleniu, bowiem w głównej mierze stanowi ona polemikę z prawidłowymi ustaleniami poczynionymi przez Sąd Okręgowy. Sąd penitencjarny podejmując zaskarżoną decyzję, miał w polu widzenia zachowanie skazanego w jednostce penitencjarnej i prezentowaną przez niego postawę, a także treść przeprowadzonego na potrzeby niniejszego postępowania wywiadu środowiskowego, do czego wprost odniósł się w motywach zaskarżonego postanowienia, nadał tym dowodom należyte znaczenie orzecznicze i sformułował na ich podstawie trafne wnioski.

Nie znajdując zatem powodów do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu go w mocy. O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie przepisów powołanych w komparycji niniejszego postanowienia, zwalniając skazanego od ich uiszczenia z powoduj jego trudnej sytuacji materialnej i obciążając nimi Skarb Państwa. ZARZĄDZENIE - odpis postanowienia a pouczeniem o prawomocności doręczyć skazanemu; - zwrócić akta sprawy. Katowice, dnia 23 marca 2021 r. SSA Grzegorz Wątroba