Legislator Case Law & Legislation
II AKzw 261/21 AI generated

Appeal court upheld denial of electronic monitoring due to negative criminal prognosis and prior misconduct.

Case Number II AKzw 261/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the defense's appeal against the first-instance court's refusal to grant permission for the defendant to serve his sentence under electronic monitoring. The court found that while the defendant met formal and technical requirements, his negative criminal prognosis, including a history of violent behavior and failure to comply with probation conditions, made electronic monitoring insufficient to achieve the goals of the punishment. Consequently, the appeal was rejected as the lower court correctly assessed that the defendant required incarceration in a prison facility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 431a § 1 pkt 2, § 2 k.k.w.; Art. 437 § 1 k.p.k.; The court must deny electronic monitoring if the defendant's criminal prognosis is negative, indicating that community-based execution would not sufficiently achieve the aims of the punishment.

Keywords

AI generated
electronic monitoring criminal prognosis sentence execution probation violation appeal dismissal prison sentence rehabilitation goals

Cited Legislation

AI generated
Art. 431a § 1 pkt 2 k.k.w.
Art. 431a § 2 k.k.w.
Art. 437 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 1 § 2 k.k.w.
z art. 1 § 2 k.k.w. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;
Art. 624 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw.
art. 207 § 1 k.k
(S.) skazanego za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 1 § 2 k.k
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.
art. 624 § 1 k.p.k
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKzw 261/21 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2021 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia SA Marcin Ciepiela Protokolant: Agnieszka Bargieł przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Błacha po rozpoznaniu w sprawie E. S. (S.) skazanego za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 12 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII Kow 3433/20, o odmowie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego postanawia 1. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Zażalenie obrońcy skazanego jest niezasadne. Poczynione przez sąd I instancji ustalenia faktyczno-prawne są trafne, wobec czego spotkały się z aprobatą Sądu Apelacyjnego. Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest to, że skazany E. S. spełnia wymogi formalne (wymierzono mu karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 1 roku i 6 miesięcy) oraz techniczne (w miejscu zamieszkania stwierdzono możliwości techniczno-organizacyjne wykonywania dozoru) do odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego (SDE), a dorośli domownicy wyrazili pisemną zgodę na rozpoczęcie dozoru.

Brzmienie art. 43la § 1 pkt 2 i § 2 k.k.w. wskazuje jednak, że głównym kryterium selekcji skazanych, którzy mogą odbywać karę w trybie w nim opisanym, jest pozytywna prognoza kryminologiczna, a w szczególności to, czy względy bezpieczeństwa i demoralizacji nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Okoliczności te muszą przekonywać, że odbycie przez skazanego kary w ramach SDE będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary. W przedmiotowej sprawie analiza akt przekonuje, że w przypadku E. S. opisana wyżej prognoza kształtuje się negatywnie, co zostało wykazane w zaskarżonym postanowieniu.

Za takim rozstrzygnięciem przemawia przede wszystkim szczegółowo opisana przez Sąd Okręgowy uprzednia karalność skazanego, w tym orzekane w przeszłości kary o charakterze wolnościowym. Nadto, kara pozbawienia wolności, którą skazany chce odbyć w ramach SDE, została pierwotnie orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w związku z tym, że skazany unikał kontaktu z kuratorem sądowym, nie wywiązywał się z nałożonych obowiązków, stosował agresję i nadużywał alkoholu, została ona zarządzona do wykonania. Wskazuje to na niepoprawność E. S..

Nie bez znaczenia pozostają także okoliczności przestępstwa, którego skazany dopuścił się wobec matki, brata, poprzedniej partnerki i małoletniej córki. Powyższe wskazuje na brak u skazanego odpowiedniej samodyscypliny koniecznej do skuteczności wolnościowych oddziaływań resocjalizacyjnych i dania rękojmi, że odbywając karę w systemie dozoru elektronicznego nie popełni kolejnego przestępstwa i będzie przestrzegał porządku prawnego. Zezwolenie na odbycie kary w ramach SDE mogłoby jedynie wyrobić w nim przekonanie o łatwym unikaniu konsekwencji swojego nagannego postępowania.

Powyższego poglądu nie zmieniają argumenty zawarte w złożonym zażaleniu. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny dotychczasowej postawy i zachowania skazanego, a argumenty zaprezentowane w wywiedzionym środku odwoławczym tego przekonania nie były w stanie przełamać. Sąd Apelacyjny nie traci z pola widzenia, że obecnie zachowanie skazanego uległo pewniej poprawie, wprowadził się od matki, jak również ma zamiar postępowania zgodnie z porządkiem prawnym i normami społecznymi. Niemniej, wobec opisanych wyżej okoliczności negatywnych, nie podważają one prawidłowości zaskarżonej decyzji i nie przemawiają za wymaganą w świetle art. 43la § 1 pkt 2 i § 2 k.k.w. oceną, że wystarczające wobec skazanego byłoby odbycie kary w ramach SDE.

Nie ma też żadnych podstaw, aby uznać, że odmowa udzielenia E. S. zezwolenia na odbycie orzeczonej kary w tym systemie jest przejawem jego niehumanitarnego traktowania. Konkludując, opisane wyżej okoliczności prowadzą na chwilę obecną do wniosku, że odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w ramach SDE nie będzie wystarczające do osiągnięcia wobec skazanego celów kary, a zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia uznać należało za chybiony. Skoro zaskarżone postanowienie oceniono jako trafne, orzeczono jak w punkcie 1 części dyspozytywnej.

W myśl norm wskazanych w punkcie 2 części dyspozytywnej, mając na uwadze aktualną sytuację osobistą i majątkową skazanego, zwolniono go od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. ZARZĄDZENIE 1. odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o prawomocności oraz jego obrońcy, 2. zwrócić akta sprawy. Katowice, dnia 23 marca 2021 r.