Court orders payment of two pensions when military pension is at 75% maximum, allowing dual benefits.

Sygn. akt VIII U 1180/21

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23.02. 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ustalił T. Ś. wysokość emerytury od 1 lutego 2021 roku, tj. od następnego dnia po rozwiązaniu stosunku pracy. Podniósł, że decyzja jest zaliczkowa, a ostateczna zostanie wydana po zakończeniu postępowania wyjaśniającego z (...) i otrzymaniu informacji , czy ma prawo do wypłaty świadczeń z dwóch organów rentowych. Wypłata została zawieszona. (decyzja k.20, pismo – k. 22 akt ZUS). Skarżący odwołał się od powyższej decyzji w dniu 6 kwietnia 2021 roku. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i wypłatę przyznanego świadczenia, powołując się na wyrok SN z dnia 24.01.2019 r, (I UK 426/17). ( odwołanie k.3 ). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując, jak w zaskarżonej decyzji. Wniósł także o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej w innym postepowaniu. (odpowiedź na odwołanie – k.

10) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: T. Ś. urodził się (...). W dniu 20.01.2021 r złożył wniosek o emeryturę. ( okoliczności niesporne). Ubezpieczony od 1 kwietnia 2000 r posiada uprawnienia do emerytury wojskowej. Przyjęto 32 lat wysługi emerytalnej (75 % podstawy wymiaru) (okoliczność bezsporna, decyzja – k. akt (...)) W okresie 15.02.2000 r – 31.01.2021 r wnioskodawca świadczył pracę w (...) ZOZ w Ł., a stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem zgodnie z treścią art. 32§ 1 kp. (okoliczność bezsporna) Decyzją z dnia 23.02. 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ustalił T.

Ś. wysokość emerytury od 1 lutego 2021 roku, tj. od następnego dnia po rozwiązaniu stosunku pracy. Podniósł, że decyzja jest zaliczkowa, a ostateczna zostanie wydana po zakończeniu postępowania wyjaśniającego z (...) i otrzymaniu informacji , czy ma prawo do wypłaty świadczeń z dwóch organów rentowych. Wypłata została zawieszona. (decyzja k.20, pismo – k. 22 akt ZUS). Decyzją z dnia 9.03. 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przyznał T. Ś. emeryturę od 1 lutego 2021 roku, tj. od następnego dnia po rozwiązaniu stosunku pracy.

Świadczenie zostało zawieszone w związku z pobieraniem świadczenia z (...). (decyzja k.26 akt ZUS).

Sąd zważył, co następuje:

Na wstępie należy podnieść, że w niniejszym postępowaniu Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 148 1 kpc, zgodnie z którym Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, między innymi w sytuacji, gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym jest niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy.

W rozpoznawanej sprawie strony nie wnosiły o rozpoznanie sprawy na rozprawie, a złożone dotychczas pisma procesowe i brak wniosków dowodowych, po pouczeniu o możliwości ich zgłaszania dawały podstawę do przyjęcia, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. W przypadku, gdy głosy stron miałyby się ograniczyć tylko do powtórzenia argumentacji zawartej w pismach procesowych, to wyznaczanie rozprawy tylko w tym celu nie wydaje się uzasadnione./tak wyrok SA w Gdańsku z dnia 26.06.2018, III AUa 1815/17/. Sprawa nie miała charakteru wielowątkowego, wymagającego wyjaśnienia twierdzeń stron oraz odniesienia się do złożonych wniosków dowodowych.

Sprawa w świetle stanowisk stron i zebranych dokumentów nie budziła żadnych wątpliwości./por. wyrok SA w Warszawie z dnia 26.04.2018, VI ACa 1694/17/ Odwołanie wnioskodawcy jest zasadne. Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. 2021 poz.291 t.j) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184. Na podstawie powyższego przepisu ZUS przyznał skarżącemu emeryturę.

Wypłatę świadczenia jednocześnie zawiesił, z uwagi na pobieranie przez wnioskodawcę emerytury wojskowej. Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS w razie zbiegu u jednej osoby prawa do kilku świadczeń przewidzianych w ustawie wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez zainteresowanego. Przepis ust. 1 stosuje się również, z uwzględnieniem art. 96, w razie zbiegu prawa do emerytury lub renty określonych w ustawie z prawem do świadczeń przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym osób, o których mowa w art. 2 ust. 2, z wyjątkiem przypadku, gdy emerytura wojskowa lub policyjna została obliczona według zasad określonych w art. 15a albo art. 18e ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin lub w art. 15a lub art. 15d lub art. 18e ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, (...) Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

Zgodnie z aktualnym orzecznictwem SN o zastosowaniu wyjątku od zasady wypłacania jednego świadczenia decyduje brak możliwości obliczenia emerytury wojskowej przy uwzględnieniu "cywilnego" stażu emerytalnego, a nie data przyjęcia żołnierza zawodowego do służby wojskowej (art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przy czym ten "brak możliwości" nie występuje wtedy, gdy emeryt wojskowy nie decyduje się na złożenie wniosku o doliczenie po zwolnieniu ze służby wojskowej okresów składkowych i nieskładkowych, choć mogą one zwiększyć podstawę wymiaru emerytury do 75%.

Wspólnym bowiem mianownikiem uzasadniającym prawo do dwóch świadczeń są uwarunkowania wynikające z przepisów prawa niepozwalające na wykorzystanie stażu "cywilnego" w emeryturze wojskowej, a nie wybór emeryta wojskowego. /tak SN w wyroku z dnia 24.01.2019 r, I UK 426/17, legalis nr 1866677/. Należy przypomnieć, że do wysługi emerytalnej żołnierza i funkcjonariusza, który pozostawał w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., zalicza się posiadane przed powołaniem/przyjęciem do służby okresy składkowe i nieskładkowe w rozumieniu ustawy o e.r.

FUS (art. 16 ust. 1 ustawy o z.e.ż.z. i art. 16 ust. 1 ustawy o z.e.f. w zw. z art. 15 tych ustaw). Owe okresy uwzględnia się w ten sposób, że emerytura wojskowa i policyjna wzrasta o 2,6% podstawy wymiaru za nie więcej niż 3 lata okresów składkowych poprzedzających służbę (a o 1,3% za każdy następny rok i 0,7% za każdy rok okresów nieskładkowych poprzedzających służbę) oraz podlega zwiększeniu - w wyniku doliczenia okresów przypadających po zwolnieniu ze służby - o 1,3% podstawy wymiaru za każdy rok okresów opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. lub za okres nieopłacania składek z powodu przekroczenia w trakcie roku kalendarzowego kwoty rocznej podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia, pod warunkiem że emerytura ta wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru i emeryt ukończył 50/55 lat życia albo stał się inwalidą ( art. 14 ust. 4 ustawy o z.e.ż.z. i art. 14 ust. 4 ustawy o z.e.f. w zw. z art. 15 tych ustaw).

W rozpoznawanej sprawie ubezpieczony pobiera emeryturę wojskową od początku w maksymalnej wysokości - 75 % podstawy wymiaru. Zatem skarżący nie ma możliwości włączenia okresów "cywilnego" stażu emerytalnego do algorytmu obliczenia wysokości emerytury wojskowej, zatem ma prawo do wypłaty dwóch świadczeń. Zachodzi zatem wyjątek. W ocenie Sądu niezasadnie zastosowano art. 98 ustawy emerytalnej, zgodnie z którym wstrzymanie wypłaty jednego ze świadczeń, o których mowa w art. 95, następuje od dnia, od którego przysługuje prawo do wypłaty świadczenia wyższego lub wybranego przez zainteresowanego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji, nakazując organowi rentowemu wypłatę ustalonego świadczenia. Sąd oddalił wniosek organu rentowego o zawieszenie postępowania, z uwagi na istniejące już rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego.