Appeal dismissed; total contact ban upheld due to severe parental demoralizing influence on children.

I ACz 109/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2013 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler (spr.) Sędziowie: SA Karol Ratajczak SA Piotr Górecki po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. C. przeciwko K. C. o rozwód i alimenty na skutek zażaleń obu stron na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 października 2012 roku, sygn. akt: I C 626/12 postanawia: zażalenia oddalić. SSA P. Górecki SSA J. Geisler SSA K. Ratajczak

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Poznaniu zakazał obu stronom na czas trwania postępowania kontaktów z małoletnimi dziećmi E. C. i E. C. w jakikolwiek sposób. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły obie strony. Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez ustalenie kontaktów pozwanej z córkami 2 razy w miesiącu po 3 godziny – w ośrodkach, w których przebywają małoletnie - pod obecność pracowników ośrodka oraz zezwolenia na kontakt telefoniczny z dziećmi w nieograniczonym zakresie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Oba zażalenie okazały się nieuzasadnione. Oczywiście chybiony okazał się zarzut powoda naruszenia art. 233 § 1 kpc zarzucający błędne ustalenie demoralizującego wpływu powoda na małoletnie córki. Zebrany w sprawie materiał dowodowy, zwłaszcza w postaci opinii biegłych wydanej po przeprowadzeniu badań wszystkich zainteresowanych upoważniał do stwierdzenia, że oboje rodzice mieli demoralizujący wpływ na małoletnie córki. Wbrew temu co twierdzi powód znaczna część ustaleń i wniosków opinii odnosi się do zachowania i postaw obojga rodziców, a nie tylko pozwanej.

Zgodzić się należy z pozwaną, że wnioski wynikające z opinii biegłych są kategoryczne, ale wynikają one z faktu, że na obecnym etapie rodzice nie dają żadnej gwarancji zaspokajania potrzeb dzieci w żadnej sferze. Wbrew jej stanowisku biegli wskazali kierunek działań opiekuńczo-wychowawczych zgodnych z dobrem małoletnich dzieci, który uwzględniać należy w pierwszej kolejności. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że małoletnie od urodzenia wzrastały w wysoce zaburzonym, wręcz zdemoralizowanym środowisku rodzinnym i osobiście doświadczały patologicznych zachowań ze strony obojga rodziców.

Warunki te miały wysoce negatywny wpływ na ukształtowanie małoletnich pod względem emocjonalnym i społecznym. To negatywne oddziaływanie było także widoczne już po umieszczeniu dzieci w placówce wychowawczej zarówno podczas odwiedzin rodziców, którzy zachowywali się agresywnie i wulgarnie tak w stosunku do dzieci, jak i personelu placówki, jak i podczas kontaktów telefonicznych z córkami. Najpilniejszym obecnie zadaniem jest zdrowienie po doświadczonych ze strony rodziców urazach, stabilizacja emocjonalna małoletnich i wykształcenie właściwych wzorców postępowania.

Osiągnięcie tych celów jest możliwe jedynie bez odświeżającego kontaktu z rodzicami. W tych okolicznościach trafnie przyjął Sad Okręgowy, że dobro małoletnich E. i E. C. przemawia za całkowitym zakazaniem rodzicom kontaktów z córkami. Z uwagi na powyższe zażalenia skarżących podlegały oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA P. Górecki SSA J. Geisler SSA K. Ratajczak