Legislator Case Law & Legislation
II Cz 400/14 AI generated

Appeal dismissed; creditor failed to prove spousal consent for debt creation under civil procedure code.

Case Number II Cz 400/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the creditor's appeal against the lower court's refusal to grant an enforceability clause. The creditor argued that the court erred in requiring proof of spousal consent for a debt incurred by one spouse, claiming the act did not exceed ordinary asset management. The court rejected this, ruling that Article 787 of the Civil Procedure Code strictly mandates documentary proof of the spouse's consent to establish a valid claim against joint marital assets, regardless of the debt's nature.

Legislator headnote

AI generated

Art. 787 k.p.c.; Art. 41 § 1 k.r.o.: A creditor seeking enforcement against joint marital assets must provide documentary proof that the debt was incurred with the consent of the other spouse; failure to do so results in the dismissal of the enforcement request.

Keywords

AI generated
enforceability clause spousal consent joint marital assets civil procedure code enforcement proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 787 k.p.c.
Stąd też wniosek, jako niespełniający warunków z art. 787 k.p.c. został oddalony.
Art. 41 § 1 k.r.o.
Art. 36 § 2 krio
Sąd Okręgowy nie może podzielić zarzutów skarżącego, jakoby w przypadku czynności prawnych, które nie przekraczają czynności zwykłego zarządu majątkiem wspólnym (a więc te z art. 36 § 2 krio) przy wniosku o nadane klauzuli wykonalności w trybie art.
Art. 37 k.r.o.
uzależnia to od zaciągnięcia zobowiązania za zgodą drugiego małżonka także w tych przypadkach, gdy nie jest ona wymagana przez art. 37 k.r.o.
Art. 385 k.p.c.
Powołane przepisy są jednak jasne, stąd też zażalenie nie mogło zostać uwzględnione, o czym orzeczono jak na wstępie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 787 k.p.c
Stąd też wniosek, jako niespełniający warunków z art. 787 k.p.c.
art. 208 § 1 pkt 5 k.p.c
naruszenie postanowień art. 208 § 1 pkt 5 k.p.c., że Sąd nie był zobowiązany do wydania zarządzenia o przedłożenie odpisu skróconego aktu zawarcia małżeństwa pomiędzy dłużniczką a jej mężem, 3.
art. 787 § 1 k.p.c
36 § 2 krio) przy wniosku o nadane klauzuli wykonalności w trybie art. 787 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 400/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Anatol Gul SO Alicja Chrzan SO Barbara Nowicka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zakładu (...) Spółki z o.o. w Ś. przy udziale B. C. o nadanie klauzuli wykonalności na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 06 marca 2014 r., sygn. akt I Co 70/14 postanawia : oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 06 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił wniosek Zakładu (...) Sp. z o.o. w Ś. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużniczki - B. C. wskazując, że wierzyciel nie dołączył do wniosku dokumentu w postaci odpisu aktu stanu cywilnego wskazującego, że M. C. i B. C. pozostają w związku małżeńskim, jak również nie wykazał, że czynność prawna powstała za zgodą małżonka. Stąd też wniosek, jako niespełniający warunków z art. 787 k.p.c. został oddalony. W zażaleniu wnioskodawca zarzucił :

1. sprzeczność istotnych ustaleń Sądu ze zgromadzonym materiałem dowodowym przez ustalenie, że do podpisania umowy o wywóz nieczystości powinna być zgoda współmałżonka, 2. naruszenie postanowień art. 208 § 1 pkt 5 k.p.c., że Sąd nie był zobowiązany do wydania zarządzenia o przedłożenie odpisu skróconego aktu zawarcia małżeństwa pomiędzy dłużniczką a jej mężem, 3. pominięcie dokonanych ustaleń przez Komornika co do wspólności majątkowej. Wskazując na powyższe wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w zakresie powyższych zarzutów, a w szczególności do ewentualnego zobowiązania wierzyciela do ustalenia terytorialnego (...) i wystąpienie do(...)o przedłożenie odpisu skróconego aktu zawarcia związku małżeńskiego pomiędzy dłużniczka a jej mężem, przy uwzględnieniu kosztów postępowania.

Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia. W pierwszej jednak kolejności zauważyć trzeba, że wnioskodawca wykazał fakt, iż uczestnik postępowania jest małżonkiem dłużniczki. Dostatecznie wynika to z dołączonych do wniosku pism Komornika Sądowego. Niemniej jednak zgodnie z art. 787 k.p.c. wierzyciel oprócz powyższego obowiązany był wykazać dokumentem urzędowym lub prywatnym, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużniczki. Dokument taki nie został złożony.

Sąd Okręgowy nie może podzielić zarzutów skarżącego, jakoby w przypadku czynności prawnych, które nie przekraczają czynności zwykłego zarządu majątkiem wspólnym (a więc te z art. 36 § 2 krio) przy wniosku o nadane klauzuli wykonalności w trybie art. 787 § 1 k.p.c. wierzyciel był zwolniony z obowiązku wykazania, iż czynność ta została dokonana za zgodą drugiego ze współmałżonków. Skuteczne zaciągnięcie zobowiązania przez jednego z małżonków nie jest bowiem wystarczające do nabycia przez wierzyciela uprawnienia do zaspokojenia z majątku wspólnego małżonków.

Artykuł 41 § 1 k.r.o. uzależnia to od zaciągnięcia zobowiązania za zgodą drugiego małżonka także w tych przypadkach, gdy nie jest ona wymagana przez art. 37 k.r.o. W zamiarze ustawodawcy takie rozwiązanie miało stanowić instrument ochrony dobra rodziny małżonków, choć w praktyce istotnie może osłabiać pozycję wierzyciela co do możliwości zaspokojenia z majątku wspólnego (vide : Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego art. 787, pod. Red. D. Zawistowskiego, publ. LEX ). Powołane przepisy są jednak jasne, stąd też zażalenie nie mogło zostać uwzględnione, o czym orzeczono jak na wstępie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c