Legislator Case Law & Legislation
XXV C 2360/17 AI generated

Bank dismissed for failing to prove loan contract validity and interest calculation due to missing signatures and unclear termination notice.

Case Number XXV C 2360/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the bank's claim for payment and awarded the defendant 5,400 PLN in legal costs. The plaintiff failed to prove the existence of the loan contract due to a missing bank representative's signature and could not substantiate the interest rate or the specific amount owed. Consequently, the court ruled that the burden of proof under civil law was not met, leading to the total rejection of the plaintiff's request.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 69 ust. 1 Prawa Bankowego: The plaintiff bears the burden of proving the existence and amount of the claim; a conditional declaration of will to terminate a loan contract is inadmissible if its content is insufficiently specified.

Keywords

AI generated
burden of proof loan contract validity conditional declaration of will interest calculation missing signature civil procedure banking law

Cited Legislation

AI generated
art. 6 k.c.
Ciężar wykazania tych okoliczności stosownie do art. 6 k.c. ciąży na powodzie, powód ich nie wykazał mimo kwestionowania ich przez pozwaną.
art. 69 ust. 1 Prawa Bankowego
Dlatego też Sąd na podstawie art. 69 ust.1 prawa bankowego powództwo, jako nieudowodnione, w całości oddalił.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
art. 99 k.p.c.
z art. 99 k.p.c. Na zasądzoną w punkcie 2.
§ 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 22 października 2015 r.
sentencji wyroku kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu poniesionych przez pozwanego, składały koszty wynagrodzenia radcy prawnego ustalone zgodnie z zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
art. 227 k.p.c
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów z dokumentów, które to zostały uznane przez Sąd za mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy (w myśl art. 227 k.p.c.).
art. 6 k.c
Ciężar wykazania tych okoliczności stosownie do art. 6 k.c.
art. 99 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I ACa 288/16
Sąd podziela w tym zakresie utrwalony w orzecznictwie pogląd, że warunkowe oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy kredytu jest niedopuszczalne ( tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I ACa 288/16, Legalis nr 1514720).
I ACa 288/16
Appeal dismissed; court held late objection to contract termination violated evidence preclusion rules under Civil Procedure Code.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. XXV C 2360/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR del. Adam Mitkiewicz Protokolant: Łukasz Grochowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. w Warszawie sprawy z powództwa (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przeciwko I. A. o zapłatę 1. oddala powództwo;

2. zasądza od powoda (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz pozwanej I. A. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów procesu. Sygn. akt XXV C 2360/17

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 20 stycznia 2017 r. powód wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty, że pozwana ma zapłacić na rzecz powoda 142.360,29 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty ( pozew, k. 4 akt). Nakazem zapłaty z dnia 7 kwietnia 2017 r. tutejszy Sąd uwzględnił żądanie powoda ( nakaz zapłaty, k. 35 akt). Sprzeciwem od nakazu zapłaty z dnia 28 kwietnia 2017 r. pozwana wniosła o oddalenie powództwa z uwagi na nieudowodnienie istnienia oraz wymagalności roszczenia, brak udowodnienia roszczenia co do zasady jak i wysokości, brak wykazania wysokości odsetek ( sprzeciw, k. 40 akt).

W toku procesu do sprawy przyłączyła się organizacja pozarządowa pod nazwą Fundacja (...) ( pismo procesowe, k. 75 akt). Na dalszych etapach postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska . Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana I. A. podpisała z (...) Bank S.A. z siedzibą w W. umowę o kredyt konsolidacyjny nr (...), przeznaczony na potrzeby konsumpcyjne oraz spłatę zobowiązań finansowych z tytułu innych umów o kredyt ( umowa o kredyt, k. 7 – 11 akt). Pismem z 3 października 2016 r. powód zawiadomił pozwaną o warunkowym wypowiedzeniu umowy o kredyt konsolidacyjny nr (...) ( wypowiedzenie, k. 12 akt).

Pismem z 14 grudnia 2016 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 140.991,61 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, na wskazany rachunek bankowy ( przedsądowe wezwanie do zapłaty, k. 14 akt). Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów z dokumentów, które to zostały uznane przez Sąd za mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy (w myśl art. 227 k.p.c.).

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu. W ocenie Sądu powód nie wykazał roszczenia ani co do zasady, ani co do wysokości. Strona powodowa nie wykazała ani w jaki sposób doszło do wyliczenia kwoty podstawowego roszczenia, ani nie złożono dokumentów źródłowych z których wynikałaby wysokość oprocentowania kredytu. Nie wykazano również umocowania przedstawiciela banku do zawarcia umowy, a co więcej brak jest podpisu przedstawiciela banku pod samą umową o kredyt konsolidacyjny nr (...). Brak jest również innego dokumentu potwierdzającego, iż powodowy bank również złożył swoje oświadczenie woli w przedmiocie zawarcia umowy.

Zachodzi zatem wątpliwość co do tego, że doszło do zawarta umowy wobec braku oświadczenia woli o wypowiedzeniu umowy. Co znamienne, treść wypowiedzenia, zawierająca nadto warunek, jest niedostatecznie skonkretyzowana i w istocie nie jest wiadome, czy danym pismem bank wypowiada umowę czy nie. Sąd podziela w tym zakresie utrwalony w orzecznictwie pogląd, że warunkowe oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy kredytu jest niedopuszczalne ( tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I ACa 288/16, Legalis nr 1514720).

Konsekwencją, przyjęcia takiego stanowiska jest to, że nawet w przypadku przyjęcia, że doszło pomiędzy stronami do zawarcia umowy nie została ona rozwiązana przez powoda bo złożone przez niego oświadczenie nie było skuteczne. Uzasadnione są też twierdzenia pozwanej, dotyczące nie wykazania przez powoda, dochodzonej kwoty co do wysokości, wyciąg z ksiąg banku nie zastępuje takiego dowodu, a został zakwestionowany przez pozwaną, poza tym nie złożono, żadnych dokumentów pozwalających na zweryfikowanie dochodzonej kwoty co do wysokości, co też było kwestionowane przez pozwaną.

Ciężar wykazania tych okoliczności stosownie do art. 6 k.c. ciąży na powodzie, powód ich nie wykazał mimo kwestionowania ich przez pozwaną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 69 ust.1 prawa bankowego powództwo, jako nieudowodnione, w całości oddalił. Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Na zasądzoną w punkcie 2. sentencji wyroku kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu poniesionych przez pozwanego, składały koszty wynagrodzenia radcy prawnego ustalone zgodnie z zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Z. (...)