Legislator Case Law & Legislation
II S 32/14 AI generated

Court declares procedural delay in civil case and awards 2,000 PLN compensation to the complainant.

Case Number II S 32/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal declared the civil proceedings before the District Court in Gniezno to be unduly prolonged and awarded the complainant 2,000 PLN in compensation. The complainant argued that a simple procedural act took five months to process, while the District Court attributed delays to staffing shortages and judges' medical leave. The appellate court found the delay excessive based on statutory criteria but limited the compensation to the minimum statutory amount because the complainant failed to prove particularly severe personal harm.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1, Art. 2 ust. 2, Art. 12 ust. 4 of the Act on the Right to a Court; The court must assess procedural delay by examining the timeliness of judicial acts and the nature of the case, and compensation for delay serves as non-pecuniary damages rather than a penalty, requiring proof of significant personal suffering.

Keywords

AI generated
procedural delay unduly prolonged proceedings compensation for delay non-pecuniary damages civil procedure law judicial inefficiency right to a court

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 1 of the Act on the Right to a Court
Kryteria oceny przebiegu postępowania, mające na celu ustalenie, czy doszło do jego przewlekłości formułuje art. 2 ust.
Art. 2 ust. 2 of the Act on the Right to a Court
Kryteria oceny przebiegu postępowania, mające na celu ustalenie, czy doszło do jego przewlekłości formułuje art. 2 ust.
Art. 12 ust. 4 of the Act on the Right to a Court
podjęcia czynności w trybie art. 12 ust.3 ustawy, gdyż Sąd ten nadał sprawie bieg i aktualnie nie ma w niej przewlekłości.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Miczke (spr.) Sędziowie: SSO Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz SSO Ryszard Małecki po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. przy uczestnictwie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w G. na przewlekłość postępowania sądowego w sprawie z wniosku T. G.przy uczestnictwie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w G.prowadzonej przez Sąd Rejonowy w G.pod sygn. akt I Co (...) postanawia 1. stwierdzić przewlekłość postępowania sądowego w sprawie z wniosku T. G.przy uczestnictwie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w G., prowadzonej przez Sąd Rejonowy w G.pod sygn. akt I Co (...) 2. przyznać skarżącemu T. G.od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w G. kwotę 2.000 zł (dwa tysiące złotych zero groszy);

3. oddalić skargę w pozostałym zakresie. SSO A. Kiersnowska - Tylewicz SSO M. Miczke SSO R. Małecki

UZASADNIENIE

7 stycznia 2014 r. T. G.złożył skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Gnieźnie. 28 stycznia 2014 r. skarżący sprecyzował, że skarga dotyczy sprawy z jego wniosku przy udziale Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w G.o zawezwanie do próby ugodowej, zapisanej pod sygnatura I Co (...). Uzasadniał, że sprawa toczy się przewlekle, bo wniosek złożył 19 czerwca 2013 r., a akta zostały przedłożone sędziemu dopiero 18 listopada 2013 r. Wniósł o nakazanie Sądowi Rejonowemu skierowania wniosku do pilnego rozpoznania na posiedzeniu oraz o zasądzenie od Sądu Rejonowego w G. odpowiedniej sumy pieniężnej celem zdyscyplinowania go do terminowego podejmowania czynności.

Prezes Sądu Rejonowego w G. zgłosił swój udział w postępowaniu. W piśmie z 21 lutego 2014 r. wniósł o oddalenie skargi. Szerzej odniósł się do czynności podejmowanych w sprawie o sygnaturze I Co (...). Wskazał, że skarga T. G.dotyczy sprawy I Co (...)ale argumenty skarżącego dotyczą sprawy I Co (...). Uzasadniał, że w Sądzie Rejonowym w G.nieobsadzone pozostają dwa etaty, nadto kilku sędziów korzysta z długotrwałych zwolnień lekarskich, co przekłada się na czas i sprawność postępowania. Po doręczeniu zmodyfikowanej skargi Prezes Sądu Rejonowego w G.podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z 21 lutego 2014 r.

Sąd Okręgowy stwierdził następujący przebieg postępowania w sprawie, której dotyczy skarga: 19 czerwca 2013 r. T. G.złożył do Sądu Rejonowego w G.wniosek o zawezwanie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w G. do próby ugodowej i zapłacenia wnioskodawcy 65.000 zł albo innej adekwatnej kwoty za naruszenie dóbr osobistych, naruszenie konstytucyjnych praw i wolności, w tym prawa do rozpoznania sprawy sądowej w rozsądnym terminie. 12 listopada 2013 r. wnioskodawca złożył pismo, w którym domagał się udzielenia mu informacji o stanie sprawy. 9 stycznia 2014 r. referendarz sądowy stwierdził, że akta zostały zwrócone z biura obsługi interesanta 9 stycznia 2014 r. i zarządził przedłożyć akta Przewodniczącej celem rozważania zmiany dekretacji sprawy.

Zarządzeniem z 14 stycznia 2014 r. Przewodnicząca nakazała wezwanie wnioskodawcy do uiszczenia opłaty od wniosku w kwocie 40 zł w terminie tygodnia pod rygorem zwrotu wniosku. Zarządzenie zostało wykonane 16 stycznia 2014 r. 14 stycznia 2014 r. T. G. wniósł o adwokata z urzędu i zarzucił przewlekłość postępowania w sprawie. 17 stycznia 2014 r. Przewodnicząca zarządziła przedłożenie akt referendarzowi sądowemu celem rozpoznania wniosku o adwokata z urzędu. Zarządzeniem z 31 stycznia 2014 r. referendarz sądowy nakazał wezwanie wnioskodawcy do złożenia oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach w terminie tygodnia pod rygorem oddalenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). powoływanej dalej jako „ustawa”. Art. 2 ust. 1 ustawy stanowi, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (...) (przewlekłość postępowania).

Kryteria oceny przebiegu postępowania, mające na celu ustalenie, czy doszło do jego przewlekłości formułuje art. 2 ust. 2 ustawy, który stanowi, że dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty (...), uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

W sprawie wystąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu ustawy. Wniosek został złożony 19 czerwca 2013 r., a pierwsza czynność, to jest zarządzenie wzywające wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku przez uiszczenie opłaty w kwocie 40 zł, została podjęta dopiero 14 stycznia 2014 r. Uznając, że ta prosta czynność winna zostać podjęta w terminie 14 dni od wpływu skargi, a więc najdalej 3 lipca 2013 r., przewlekłość postępowania wynosi pięć miesięcy i 10 dni. Skarżący domagał się zasądzenia na jego rzecz odpowiedniej sumy pieniężnej.

Wobec braku sprecyzowania wysokości żądanej kwoty należało uznać, że skarżący domaga się zasądzenia kwoty maksymalnej, o której mowa w art.12 ust.4 ustawy, czyli kwoty 20.000 zł. Art.12 ust.4 ustawy stanowi, że uwzględniając skargę, sąd na żądanie skarżącego przyznaje od Skarbu Państwa, (...), sumę pieniężną w wysokości od 2.000 zł do 20.000 zł. Suma pieniężna, o której mowa w tym przepisie ma charakter swoistego zadośćuczynienia, czyli wynagrodzenia szkody niemajątkowej. Dlatego przy określaniu jej wysokości sąd musi brać pod uwagę rozmiar dolegliwości (krzywdy) wyrządzonej skarżącemu przewlekłością postępowania.

Przy jej szacowaniu w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy wziął pod uwagę z jednej strony istotny rozmiar przewlekłości w stosunku do ogólnego czasu trwania postępowania, a z drugiej to, że skarżący nie wykazał, aby jego krzywda miała szczególnie duże rozmiary i była istotnie dolegliwa, a przewlekłość, jaka wystąpiła w sprawie, naraziła go na szkodę. Skarżący nie skonkretyzował w skardze żadnych elementów swojej krzywdy, powołując się jedynie na to, że zasądzona suma pieniężna ma zdyscyplinować Sąd Rejonowy do terminowego podejmowania czynności.

Tymczasem suma pieniężna, o której mowa w art.12 ust.4 ustawy, nie ma charakteru penalnego, ale zadośćuczynienia. Mając wszystko to na uwadze, Sąd Okręgowy należną mu z powodu przewlekłości sumę określił na 2.000 zł, oddalając dalej idące żądanie. Nie było potrzeby zalecenia Sądowi Rejonowemu w G. podjęcia czynności w trybie art. 12 ust.3 ustawy, gdyż Sąd ten nadał sprawie bieg i aktualnie nie ma w niej przewlekłości. SSO A. Kiersnowska - Tylewicz SSO M. Miczke SSO R. Małecki