Military property agency dismissed claim for rent damages as plaintiff failed to prove tenant occupancy during disputed period.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the Military Property Agency's claim for unpaid rent damages against the tenant. The tenant argued she did not occupy the property between April and July 2016, while the agency demanded 100% to 150% compensation for unauthorized use. The court ruled that the agency failed to prove the tenant's residence during this specific period, as the tenant provided credible evidence of moving out in 2015 and the agency offered no contrary proof.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 41 ust. 5 ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych RP; The burden of proof regarding unauthorized occupancy lies with the creditor, and a claim for damages is dismissed if the creditor fails to establish the factual element of residence during the disputed period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt III C 1124/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2021 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy K. K. Protokolant: stażysta Patrycja Karda po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2021 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa Agencji Mienia Wojskowego w W. Oddział (...) w S. przeciwko A. C. (1) o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt III C 1124/20
UZASADNIENIE
W dniu 12 września 2016 roku Agencja Mienia Wojskowego z siedzibą w W. wniosła do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew, którym żądała zasądzenia od A. C. (1) i A. C. (2) solidarnie kwoty 1 016,12 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania pozwu Agencja Mienia Wojskowego z siedzibą w W. podniosła, że od dnia 27 lipca 2000 roku wynajmowała S. C. będący w jej zasobach lokal mieszkalny położony w S. przy Al. (...).
Po śmierci najemcy, pozwani A. C. (1) i A. C. (2), nie nabyli uprawnienia do zawarcia umowy najmu lokalu po śmierci S. C. i od tego czasu zajmują przedmiotowy lokal bezumownie. Zważywszy, że pozwani nie posiadają tytułu prawnego do zajmowania lokalu, zobowiązani są do uiszczania na rzecz powoda odszkodowania w wysokości 100% opłaty za używanie lokalu, a od dnia doręczenia wezwania do jego opuszczenia w wysokości 150% opłaty za jego używanie. Pozwani z obowiązku tego się nie wywiązywali i zaległość z tego tytułu za okres od kwietnia 2016 roku do lipca 2016 roku wynosi 1 000,12 złotych.
Powód domaga się nadto zapłaty kwoty 16 złotych tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie skapitalizowanych za okres od dnia 16 kwietnia 2016 roku do dnia 15 lipca 2016 roku. W dniu 9 grudnia 2016 roku referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z treścią żądania pozwu (ówczesna sygn. akt VI Nc – e (...)). Pozwani nie zaskarżyli nakazu zapłaty w przepisanym terminie, wobec czego stwierdzono jego prawomocność i postanowieniem z dnia 2 marca 2017 roku nadano temu orzeczeniu klauzulę wykonalności.
Pismem z dnia 11 marca 2020 roku pozwana A. C. (1) wniosła o przywrócenie terminu do zaskarżenia wydanego w sprawie nakazu zapłaty, podnosząc, ze jego odpis nie został jej skutecznie doręczony, ponieważ w dacie awizacji przesyłki nie zamieszkiwała pod adresem wskazanym w pozwie. W odniesieniu do żądania pozwu podniosła natomiast, że w okresie od kwietnia 2016 roku do lipca 2016 roku, nie zamieszkiwała w lokalu przy Al. (...), a zatem nie miała obowiązku uiszczania odszkodowania. Postanowieniem z dnia 19 maja 2020 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie odrzucił wniosek pozwanej A.
C. (1) o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wydanego w sprawie nakazu zapłaty, i uznając, że orzeczenie to zostało przez nią skutecznie zaskarżone, przekazał sprawę do rozpoznania w części co do tej pozwanej Sądowi Rejonowemu Szczecin – Centrum w Szczecinie. Agencja Mienia Wojskowego w W. podtrzymała żądanie pozwu w stosunku do A. C. (1), podnosząc, że fakt jej zamieszkiwania w lokalu przy Al. (...) został ustalony na podstawie informacji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. z dnia 18 maja 2018 roku. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 27 lipca 2000 roku poprzednik prawny Agencji Mienia Wojskowego w W. – Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w W. Oddział Terenowy w S. zawarła ze S. C. umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego w S. przy Al. (...). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Jako osoba uprawniona do zamieszkiwania w lokalu wskazany został A. C. (2). Niesporne, a nadto dowód: - umowa najmu lokalu k. 38 – 40. Pismem z dnia 27 czerwca 2012 roku A. C. (2) wystąpił do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. Oddziału Terenowego w S. o uregulowanie stanu prawnego lokalu przy Al. (...) i zawarcie z nim umowy najmu, wskazując, że S. C. zmarł, a aktualnie w lokalu zamieszkuje on wraz z żoną A.
C. (1). Pismem z dnia 6 lipca 2012 roku Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w W. odmówiła zawarcia umowy najmu, podnosząc, że w świetle treści przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 roku, Nr 206, poz. 1367 ze zm.), nie należy on do kręgu podmiotów, z którymi możliwe jest zawarcie umowy najmu lokalu pozostającego w zasobach Agencji Mienia Wojskowego. Nadto wezwano go do opuszczenia lokalu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem wystąpienia z pozwem o opróżnienie i wydanie lokalu.
Dowód: - pismo z dnia 27.06.2012 r. k. 41, - pismo z dnia 06.07.2012 r. wraz ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru k. 42 – 44. A. K. wyprowadziła się z lokalu przy Al. (...) we wrześniu 2013 roku i zamieszkała u konkubenta S. K.. W lokalu przy Al. (...) nie pozostały żadne jej rzeczy. Z dniem 23 marca 2015 roku jej związek małżeński z A. C. (2) został rozwiązany przez rozwód. Nie powróciła już do lokalu przy Al. (...) i w dniu 22 kwietnia 2015 roku wymeldowała się z niego. Dowód: - pismo z dnia 08.09.2014 r. k. 40 – 40 verte w aktach SO w Szczecinie X RC 3056/13, - wniosek z dnia 03.07.2015 r. k. 66 w aktach SO w Szczecinie X RC 3056/13 k. 66. - kopia wyroku SO w Szczecinie z dnia 23 lutego 2015 r. w sprawie X RC 3056/13 k. 20, - zaświadczenie o wymeldowaniu k. 19 verte, - zeznania świadka S. K. k. 81 verte.
W okresie od kwietnia 2016 roku do lipca 2016 roku Agencja Mienia Wojskowego w W. naliczała odszkodowanie za bezumowne zajmowanie lokalu położonego w S. przy Al. (...) odpowiednio w kwotach: - za kwiecień 2016 roku – 80,01 złotych, - za maj 2016 roku – 80,01 złotych, - za czerwiec 2016 roku – w łącznej kwocie 414,52 złotych, - za lipiec 2016 roku – w łącznej kwocie 425,58 złotych. Należność z tytułu odszkodowania za bezumowne zajmowanie lokalu położonego w S. przy Al. (...) za okres od kwietnia 2016 roku do lipca 2016 roku wynosi 1 000,12 złotych.
Odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnieniu świadczenia z tytułu odszkodowania za bezumowne zajmowanie lokalu położonego w S. przy Al. (...) naliczone za okres od dnia 16 kwietnia 2016 roku do dnia 15 lipca 2016 roku wynoszą 16 złotych. Dowód: - kartoteka konta k. 51 – 53. Pismami z dnia 27 lipca 2016 roku Agencja Mienia Wojskowego w W. wezwała A. C. (2) i A. C. (1) do zapłaty kwoty 1 007.13 złotych tytułem odszkodowania za bezumowne zajmowanie lokalu położonego w S. przy Al. (...). Przesyłka zawierająca wezwanie do zapłaty skierowane do A.
C. (1) na adres: S., Al. (...) została zwrócona jako niepodjęta w terminie. Dowód: - wezwanie do zapłaty skierowane do A. C. (2) wraz ze zwróconą przesyłką k. 45 – 47, - wezwanie do zapłaty skierowane do A. C. (1) wraz ze zwróconą przesyłką k. 48 – 50. Toczące się z wniosku Agencji Mienia Wojskowego przeciwko A. C. (1) postepowania egzekucyjne dotyczą zadłużenia z tytułu opłat za lokal przy Al. (...) powstałego w okresie, kiedy zamieszkiwała w lokalu. Dowód: - postanowienie komornika sądowego w sprawie Km 1049/20 k. 70, - postanowienie komornika sądowego w sprawie Km 1/17 k. 71, - pismo komornika sądowego w sprawie Km 686/15 k. 72, - zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego w sprawie Km 686/15 k. 73. 18 maja 2018 roku Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w S. poinformował Agencję Mienia Wojskowego w W., że nie ma możliwości sporządzenia karty informacyjnej na temat Pani A.
C. (1), zam. Al. (...), S., z uwagi na brak kontaktu z nią. A. C. (1) nie odpowiedziała na prośby o zgłoszenie się pozostawione pod ww. adresem. Dowód: - pismo (...) w S. z dnia 18.05.2018 r. k.
69.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się nieuzasadnione. Podstawę prawną żądania pozwu stanowi przepis art. 41 ust. 5 w zw. z art. 29 b ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z treścią którego za okres zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, internacie albo kwaterze internatowej do dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w ust. 4 (tj. wezwania do opróżnienia lokalu w terminie 30 dni od dnia wezwania), żołnierz jest obowiązany uiszczać odszkodowanie w wysokości opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej oraz opłaty pośrednie, a za okres od dnia doręczenia wezwania do dnia opróżnienia, odszkodowanie w wysokości 150% opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej oraz opłaty pośrednie. Do odszkodowania należnego za zamieszkiwanie w internacie albo w kwaterze internatowej nie stosuje się przepisu art. 53 ust.
1. Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów prywatnych złożonych przez strony oraz wskazanych przez pozwaną dokumentów zawartych w aktach sprawy prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Szczecinie pod sygn. akt X RC 3056/13, co do prawdziwości i wiarygodności których nie powziął zastrzeżeń oraz na podstawie zeznań świadka S. K., które w ocenie Sądu zasługiwały na wiarę. Niesporne jest, że pozwanej A. C. (1) w okresie spornym nie przysługiwało prawo do zajmowania lokalu mieszkalnego położonego w S. przy Al. (...).
Pozwana zaprzeczyła natomiast, aby w spornym okresie zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu, wobec czego okoliczność ta stała się miedzy stronami sporna, a zatem strona powodowa, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, winna fakt ten udowodnić, stosownie do treści przepisu art. 6 k.c. W świetle cytowanego przepisu art. 41 ust. 5 ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych RP przesłanką obciążenia obowiązkiem zapłaty odszkodowania jest zamieszkiwanie w lokalu bez tytułu prawnego. Obowiązek zaś uiszczania odszkodowania za bezumowne zamieszkiwanie powstaje z chwilą utraty tytułu prawnego do lokalu albo zajęcia lokalu mimo braku do tego tytułu prawnego i trwa aż do dnia opróżnienia lokalu.
Ustawa o zakwaterowaniu sił zbrojnych RP w art. 1 a pkt 5 definiuje zamieszkiwanie w lokalu jako przebywanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego. Okres sporny obejmuje kwiecień 2016 roku – lipiec 2016 roku, a zatem strona powodowa winna udowodnić, że w okresie tym pozwana zamieszkiwała w lokalu przy Al. (...). Strona pozwana wykazała, że w spornym okresie nie zamieszkiwała w lokalu przy Al. (...) w powyższym rozumieniu. Jak wynika z zeznań świadka S. K., A. C. (1) wyprowadziła się z lokalu przy Al. (...) we wrześniu 2013 roku i zamieszkała u niego.
Opuszczając ten lokal zabrała wszystkie swoje rzeczy osobiste. W toku postępowania w sprawie o rozwód, od dnia 9 września 2014 roku posługiwała się innym adresem i pod tym innym adresem odbierała korespondencję. Z dniem 23 marca 2015 roku jej związek małżeński z A. C. (2) został rozwiązany przez rozwód. Nie powróciła już do lokalu przy Al. (...) i w dniu 22 kwietnia 2015 roku wymeldowała się z niego, co wynika z treści zaświadczenia o wymeldowaniu. Strona powodowa nie zaoferowała żadnego dowodu, który pozwoliłby na podważenia prawdziwości i wiarygodności powyższych dowodów i poczynienie w tym zakresie ustaleń faktycznych zgodnych ze stanowiskiem strony powodowej.
W szczególności dowodu takiego nie stanowi fakt, że przeciwko pozwanej toczą się postępowania egzekucyjne o zapłatę zaległości z tytułu odszkodowania za zamieszkiwanie w lokalu bez tytułu prawnego i pozwana nie przeczy obowiązkowi zapłaty, gdyż jak wyjaśniła pozwana dotyczą one okresu, kiedy faktycznie zamieszkiwała w lokalu i poczuwa się do regulowania należności z tego tytułu. Roszczenia zaś dochodzone w niniejszej sprawie, dotyczące okresu od dnia 15 kwietnia 2016 roku do dnia 15 lipca 2016 roku, neguje. O fakcie zamieszkiwania pozwanej przy Al. (...) w spornym okresie, tj. kwiecień 2016 – lipiec 2016, nie świadczy również i treść pisma (...) w S. z dnia 18 maja 2018 roku.
Z jego treści nie wynika, aby podmiot ten poczynił jakiekolwiek własne ustalenia pozwalające na stwierdzenie, że w okresie kwiecień 2016 – lipiec 2016 pozwana mieszkała w tym lokalu. Wręcz przeciwnie, z pisma wynika, że nie udało się nawiązać żadnego kontaktu z pozwaną pod ww. adresem, nie odpowiadała ona na kierowane na piśmie prośby o kontakt Reasumując powyższe rozważania wskazać należy, że strona powodowa nie wykazała aby pozwana w spornym okresie faktycznie zamieszkiwała w lokalu przy Al. (...), co skutkuje oddaleniem powództwa w całości.