Social security court dismissed pension appeal; employer liquidation of branch store does not count as employer liquidation for 30 years requirement.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's appeal against the Social Security Institution's refusal of pre-retirement benefits. The insured argued that the employer's liquidation of a specific branch store should be treated as the liquidation of the employer itself, allowing her to qualify under a 30-year contribution rule. The court ruled that since the legal entity continued operating other branches, the termination was due to reasons concerning the workplace, not the employer's liquidation, thus requiring the full 30 years.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1 pkt 1, 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; The liquidation of a specific branch of a legal entity does not constitute the liquidation of the employer for the purpose of pre-retirement benefits if the entity continues its business elsewhere.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 624/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2020 r. w Gliwicach sprawy D. P. (P.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania D. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 7 kwietnia 2020 r. nr (...)- (...)- (...) oddala odwołanie. (-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn akt VIII U 624/20
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 kwietnia 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonej D. P. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazał, że ubezpieczona udowodniła 24 lata, 11 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych zamiast wymaganych 30 lat. W odwołaniu ubezpieczona domagała się zmiany zaskarżonej decyzji przez przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazała, że ZUS błędnie w jej przypadku zastosował przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, a powinien zastosować art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: ubezpieczona D. P. urodziła się (...). W okresie od 12 sierpnia 2002 roku do 31 sierpnia 2019 roku była zatrudniona w (...) Sp. z o.o. w K.. Umowa o pracę została rozwiązana na mocy porozumienia stron z inicjatywy pracodawcy na podstawie art. 30 § 1 pkt 1 k.p. w związku z art. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.
Ubezpieczona świadczyła pracę w hipermarkecie (...) w R. przy ul. (...). Został on zlikwidowany z dniem 31 sierpnia 2019 roku. Przyczyną rozwiązania umowy o pracę z ubezpieczoną była likwidacja tego sklepu. Zwolnieni zostali wszyscy pracownicy świadczący prace w tym sklepie. Nie było możliwości przeniesienia ubezpieczonej do innego sklepu. Faktem powszechnie znanym jest, że (...) Sp. z o.o. w K. nadal prowadzi działalność gospodarczą, działają hipermarkety tej firmy. D. P. posiada okres uprawniający do emerytury w wymiarze 24 lata, 11 miesięcy i 12 dni.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przeprowadzonych dowodów: akt organu rentowego, przesłuchania stron (karta 19-20 a.s.), akt osobowych, informacji (...) Sp. z o.o. w K. z dnia 28 sierpnia 2020 roku ( karta 12 a.s.). Sąd w całości oparł się na przeprowadzonych dowodach dając im wiarę. Ponadto stan faktyczny nie był sporny pomiędzy stronami.
Sąd zważył co następuje:
odwołanie ubezpieczonej nie było zasadne. Przepis art. 2 ustawy z 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych / Dz. U. z 2004 r, nr 120, poz. 1252/ wymienia jakim osobom przysługuje świadczenie przedemerytalne. Stanowi on, że: art. 2 ust 1 - prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która:
1) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.
U. z 2020 r. poz. 1409), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, Organ rentowy odmówił ubezpieczonej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z powodu braku wykazania 30 lat składkowych i nieskładkowych. W ocenie sądu stanowisko organu rentowego jest słuszne. Ubezpieczona była zatrudniona u pracodawcy, który jest osobą prawną.
Nie budzi wątpliwości, że w przypadku takiego pracodawcy może dojść do jego likwidacji. W niniejszej sprawie nie doszło do likwidacji pracodawcy. (...) Sp. z o.o. w K. nie została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego i nie zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej. Zlikwidowany został jedynie hipermarket w R. przy ul (...), w którym świadczyła pracę ubezpieczona. W ocenie sądu doszło do rozwiązania umowy o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W związku z powyższym uprawnienia ubezpieczonej do świadczenia przedemerytalnego prawidłowo zostały rozpatrzone przez organ rentowy pod kątem spełniania przez nią warunków z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.
Nie jest prawidłowa wykładnia jakoby przewidziana w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych przesłanka rozwiązania stosunku pracy z powodu likwidacji pracodawcy miała być rozumiana jako wymieniona w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 5 tej ustawy przesłanka rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (obejmująca likwidację części zakładu pracy lub likwidację stanowiska pracy), w szczególności gdy się uwzględni, że wszystkie te przepisy przewidują zróżnicowane wymagania co do posiadanego okresu zatrudnienia – tak SN w postanowieniu z dnia 21 maja 2014 roku, I UK 20/14.
Wyżej zaprezentowany pogląd Sąd Okręgowy podziela. Mając powyższe na uwadze odwołanie oddalono na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. (-) Sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek