Appeal dismissed; psychiatric commission's security level recommendation upheld against family contact concerns.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal, upholding the first-instance decision to place him in a high-security psychiatric facility. The defendant argued that family contact restrictions justified a lower-security placement, but the court found the psychiatric commission's assessment of his dangerousness and health status sufficient. The court ruled that the commission's recommendation, based on statutory criteria, remains valid despite the defendant's objections regarding family visits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 624 § 1 k.p.k.; Art. 1 § 2 k.k.w.; The court must evaluate the psychiatric commission's opinion on security levels independently, and family contact restrictions alone cannot justify a lower-security placement recommendation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKzw 411/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2020 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący:Sędzia SA Wojciech Paluch Protokolant: Damian Krzywda przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej po rozpoznaniu w sprawie G. P. zażalenia wniesionego przez obrońcę podejrzanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 6 lutego 2020 roku sygn. akt XXI K 191/19 w przedmiocie określenia miejsca wykonywania środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia :
1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;
2. zwolnić podejrzanego G. P. od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola odwoławcza zaskarżonego postanowienia dokonana przez pryzmat podniesionych zarzutów i argumentacji przedstawionej na ich poparcie wykazała, że sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ani obrazy wskazanego przepisu postępowania, które to uchybienia mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Analiza akt sprawy, w tym w szczególności opinii Komisji Psychiatrycznej do Spraw Środków Zabezpieczających przy Ministrze Zdrowia z dnia 21 stycznia 2020 roku (k. 367-370) przekonuje o słuszności zapadłego rozstrzygnięcia. Przypomnieć należy, że zgodnie z § 4 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 stycznia 2017 r. w sprawie komisji psychiatrycznej do spraw środków zabezpieczających i wykonywania środków zabezpieczających w zakładach psychiatrycznych ( Dz.U. z 2017 roku poz.119 ze zm.) komisja w opinii, wskazując miejsce wykonywania środka zabezpieczającego w zakładach psychiatrycznych, uwzględnia:
1) rodzaj czynów zabronionych, których dopuścił się sprawca w przeszłości;
2) rodzaj, częstość i skutki zachowań agresywnych lub ucieczkowych w przeszłości;
3) aktualny stan zdrowia psychicznego i fizycznego oraz choroby współistniejące;
4) uzależnienie od alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych;
5) związek pomiędzy zaburzeniami psychicznymi a zachowaniami niebezpiecznymi;
6) ogólną sprawność fizyczną;
7) szczególne wskazania do postępowania leczniczego, rehabilitacyjnego i resocjalizacyjnego;
8) przebieg i wyniki dotychczasowego leczenia, rehabilitacji i resocjalizacji;
9) miejsce zamieszkania sprawcy oraz dostępne miejsca w zakładach psychiatrycznych. Jak wskazano w opinii, środek zabezpieczający orzeczony wobec podejrzanego G. P. winien być wykonywany, w oparciu o powyższe kryteria, w zakładzie dysponującym wzmożonym poziomem zabezpieczenia, a takim zakładem posiadającym wolne miejsca jest SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w R.. Wywody zażalenia sprowadzają się wyłącznie do kontestowania wydanej w sprawie opinii. Wbrew twierdzeniom skarżącego Komisja Psychiatryczna w sporządzonej opinii w sposób jasny i pełny wskazała powody, dla których uznała, że podejrzany winien przebywać w zakładzie psychiatrycznym dysponującym wzmocnionym stopniem zabezpieczenia.
Jakkolwiek sąd nie jest związany treścią opinii i ocenia ją tak, jak każdy dowód z opinii, niemniej jednak Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do jej kwestionowania. Tym samym nie sposób skutecznie zarzucać zaskarżonemu postanowieniu naruszenia art. 201 k.p.k. Za wystarczającą przeciwwagę dla dowodu z opinii komisji powołanej do wskazania miejsca wykonywania środka zabezpieczającego żadną miarą nie sposób uznać podniesionych w zażaleniu okoliczności dot. sytuacji rodzinnej skazanego. Podkreślić bowiem należy, że Komisja Psychiatryczna orzekając o miejscu wykonywania środka zabezpieczającego miała na względzie także związane z zakładem wzmocnionym stopniu zabezpieczenia podnoszone przez skarżącego ograniczenia dot. odwiedzin czy przepustek.
Natomiast sam fakt ograniczenia podejrzanemu kontaktu z rodziną nie może stanowić podstawy do wykonywania środka zabezpieczającego w zakładzie o podstawowym stopniu zabezpieczenia. Na marginesie jedynie wskazać należy, że jeśli w późniejszym czasie podejrzany przestanie spełniać warunki odbywania środka zabezpieczającego określone w art. 200b k.k.w., możliwa będzie zmiana miejsca wykonywania tego środka na zakład psychiatryczny o podstawowym stopniu zabezpieczenia. Jako że zażalenie, stanowiące jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji, nie zawierało argumentów przemawiających za wzruszeniem zaskarżonego postanowienia zgodnie z intencją obrońcy, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej, o kosztach postępowania odwoławczego orzekając na mocy powołanych przepisów.
ZARZĄDZENIE 1. o treści postanowienia zawiadomić podejrzanego i jego obrońcę;
2. akta zwrócić. Katowice, dnia 24 marca 2020 roku