Social court grants early retirement to truck driver who proved 15 years of special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe social court granted the plaintiff's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to award early retirement. The plaintiff, a truck driver, argued he worked in special conditions from 1974 to 1990, while the institution denied him the right due to insufficient proof of this period. The court found the plaintiff's employment history valid and ruled that he met the statutory requirement of 15 years of work in special conditions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court established that an insured person acquires the right to early retirement if they have completed the required contribution period and at least 15 years of employment in special conditions as defined by the relevant ministerial regulations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XI U 1227/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy w Katowicach - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych XI Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Zapała - Jarmołowicz Protokolant: st. sekr. sądowy Renata Zdrada przy udziale po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013r. w Katowicach sprawy Z. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury na skutek odwołania Z. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 14 marca 2013 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu od daty złożenia wniosku prawo do emerytury z obniżonego wieku emerytalnego z tytułu pracy w warunkach szczególnych. sygn. akt XI U 1227/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14.03.2013 r. (k. 45 t.2 akt ZUS) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił Z. H. (H.) prawa do emerytury z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , albowiem ubezpieczony na dzień 1.01.1999r. wykazał 25 lat, 6 miesięcy i 6 dni okresów składkowych i nieskładkowych, lecz nie udowodnił wymaganych 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych. W odwołaniu wniesionym od w/w decyzji (k. 2 a.s.) Z. H. domagał się rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy w Katowicach wskazując, iż w warunkach szczególnych, jako kierowca samochodów ciężarowych powyżej 3.5 tony, pracował od 12.11.1974r. do 14.09.1990r. w Przedsiębiorstwie (...)- 6.
W odpowiedzi na odwołanie (k. 4-6 a.s.) organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując swoje stanowisko o braku spełnienia przez odwołującego się wszystkich warunków niezbędnych do nabycia prawa do emerytury. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 6.03.2013 r. Z. H. złożył w organie rentowym kolejny wniosek o emeryturę. (k. 42 t.2 akt ZUS). Poprzednie wnioski były załatwione negatywnie z uwagi na brak wieku emerytalnego, pozostawanie w stosunku zatrudnienia oraz nie wykazanie na dzień 1.01.1999r. 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Niesporne w niniejszej sprawie było, iż Z. H., ur. (...) wiek 60 lat ukończył w dniu 7.07.2012r., nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, a na dzień 1.01.1999r. wykazał wymagany ustawą, 25- letni okres składkowy i nieskładkowy.( 26lat, 3 miesiące, 4 dni okresów składkowych oraz 7 miesięcy i 18 dni okresów nieskładkowych.) Sporna kwestia sprowadzała się do ustalenia, czy Z. H. spełnił pozostałe przesłanki do przyznania prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym, przewidziane w art. 184 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , a zwłaszcza, czy posiada, wymagany tymi przepisami, 15 letni okres pracy w szczególnych warunkach.
Ubezpieczony H. wnosił o uznanie, iż pracę w szczególnych warunkach, jako kierowca ciągnika rolniczego oraz kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony wykonywał w czasie zatrudnienia w BUDOSTAL—6 w okresie od 12.11.1974r. do 14.09.1990r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. nie uwzględnił Z. H. żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach, gdyż ubezpieczony nie przedstawił jakiegokolwiek świadectwa potwierdzającego wykonywanie takiej pracy, a w postępowaniu przed organem rentowym zeznania świadków nie mogły być środkiem dowodowym na tą okoliczność. (k. 6 a.s.).
W trakcie postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy przeprowadził dowody z:
1. dokumentów zgromadzonych w aktach ZUS, 2. dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych ubezpieczonego, 3. kserokopii prawa jazdy, 4. zeznań świadków: - Z. E. - zatrudnionego w Przedsiębiorstwie (...)-6 w D. od 4.11.1978r. do 31.12.2002r., jako kierowca samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony. Świadek otrzymał za cały okres tego zatrudnienia świadectwo pracy w szczególnych warunkach- wykaz A, Dział VIII, poz.2. ( k. 21 a.s.), - J. K. - zatrudnionego w w/w Przedsiębiorstwie w okresie od 18.10.1974r. do 31.10.2000r jako kierowca samochodu ciężarowego.
W okresie od 10.03.1984r. do 23.05.1985r. świadek pracowała na budowie eksportowej w Libii. W całym okresie zatrudnienia, również na budowie eksportowej świadek był kierowcą samochodu ciężarowego jelcz-gruszka, o ciężarze około 24ton. Świadek za cały okres zatrudnienia otrzymał świadectwo pracy w warunkach szczególnych, jednakże organ rentowy nie uznał mu tego świadectwa i prawo do renty przyznał mu dopiero Sąd Okręgowy w Katowicach w sprawie XIU 2566/12. –k. 22 a.s.), 5. zeznań ubezpieczonego, przesłuchanego w charakterze strony, (k. 23 a.s.).
W oparciu o przeprowadzone dowody ustalono, iż Z. H. był zatrudniony od 12.11.1974r. do 14.09.1990r. na pełny etat w Przedsiębiorstwie (...)-6 w D. jako kierowca. (...)6 przekształcił się w Przedsiębiorstwo (...) Spółkę z o.o.. a następnie zmieniło nazwę na (...) Spółka z o.o. W czasie kiedy pracował ubezpieczony H. Przedsiębiorstwo (...)-6 zajmowało się budową dróg, torowisk i kanalizacji. Ubezpieczony H. oraz obaj świadkowie byli pracownikami (...)-6, położonej na terenie D.. W Bazie tej znajdowały się ciągniki rolnicze z przyczepami, samochody ciężarowe poniżej i powyżej 3,5 ton oraz sprzęt budowlany, jak koparki, spycharki czy walce.
W Bazie było zatrudnionych około kilkudziesięciu kierowców. Oni wszyscy zajmowali się przewozem materiałów budowlanych, z tym, że jedni dowozili te materiały na budowy, a inni pobierali materiały od producentów i przywozili do magazynu (...). Kierowcy Bazy widywali się codziennie rano przy rozdziale pracy, a czasem i w ciągu dnia, jeżeli dowozili materiały budowlane na te same budowy. Z. H. został przyjęty do BUDOSTAL-6 jako kierowca ciągnika ( traktora). Prawo jazdy kategorii (...), uprawniające do kierowania ciągnikiem, ubezpieczony uzyskał w dniu 24.05.1971r.w czasie zatrudnienia w Kółku Rolniczym w I.. (k. 26 a.s.).
Ubezpieczony jeździł ciągnikiem z przyczepą lub z dwoma przyczepami; na każdą z przyczep wchodziło ponad 5 ton materiału. Ciągnikiem z przyczepami ubezpieczony woził kruszywo i piasek do budowy dróg, dreny pod kanalizację oraz podkłady torowe. Po około 9-10 latach Z. H. przeniósł się na samochód ciężarowy, s. (...)- wywrotkę o ładowności 7.5 tony, gdyż jazda ciągnikiem ( traktorem) źle wypływała na stan jego żołądka. Prawo jazdy kategorii „C”, uprawniające do kierowania samochodem ciężarowym powyżej 3,5 tony ubezpieczony uzyskał z dniem 30.11.1982r. (k. 26 a.s.).
Samochodem s. ubezpieczony woził na budowy prowadzone przez BUDOSTAL-6 takie same materiały budowlane, jak wcześniej ciągnikiem. Z całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym wiarygodnych zeznań świadków oraz akt osobowych ubezpieczonego, wynika, iż w całym spornym okresie pracy ubezpieczony Z. H. wykonywał, stale i w pełnym wymiarze czasu, obowiązki kierowcy ciągnika rolniczego, a następnie kierowcy samochodu ciężarowego marki S. 200 o ładowności powyżej 3,5 tony. Zarówno ubezpieczony, jak i świadkowie Z.
E. i J. K. nie byli kierowcami samochodów dostawczych poniżej 3,5 ton, jak żuk czy nysa.
Sąd zważył, co następuje:
Zagadnienie przyznawania emerytur z tytułu pracy w szczególnych warunkach reguluje ustawa z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.09.153.1227 j.t.). Zgodnie z art. 184 ust 1 cyt. ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. do dnia 1.01.1999r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn (tj. w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ) oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (tj. 25 lat dla mężczyzn) . Natomiast w myśl ustępu 2 art. 184 cyt. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.01.2013 r.- emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl art. 32 ust 1 cyt. ustawy ubezpieczonym, będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art.
27. Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (art. 32 ust 4 cyt. ustawy). Wedle § 4 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.83.8.43) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia , stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy (§ 2 ust 1), nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz - ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. do pracy w szczególnych warunkach zaliczone zostały w Dziale VIII „W transporcie i łączności”: - pod pozycją 2 prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów - pod pozycją 3 prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych.
Również w załączniku nr 1 do zarządzenie Nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty (Dz.Urz.MB.1983.3.6) -zawierającym wykaz A stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę – w dziale VIII pozycja 2 pkt 2 wskazano stanowisko kierowca samochodu ciężarowego, a w pozycji 3 pkt 1 kierowca ciągnika.
W okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, że Z. H. w Przedsiębiorstwie (...)-6 w D. wykonywał faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracę kierowcy ciągnika oraz samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, tj. pracę w warunkach szczególnych wymienioną w Dziale VIII poz. 2 i 3 wykazu A do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. Nadto obowiązki kierowcy ciągnika wykonywał także stale i na pełny etat w Kółku Rolniczym w I.. W konsekwencji ubezpieczony na dzień 1.01.1999r. niewątpliwie legitymował się dłuższym, niż wymagany 15 –letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Po myśli art. 100 ust 1 cyt. ustawy prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, jednakże świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu (art. 129 ust 1 cyt. ustawy). W dniu 6.03.2013 r. ubezpieczony złożył wniosek o świadczenie i tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędne do nabycia prawa emerytury w niższym wieku emerytalnym począwszy od tej daty.
Mając na względzie powyższe Sąd- na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c.- zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł, jak w sentencji. SSO Elżbieta Zapała- Jarmołowicz