Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2558/13 AI generated

Social security court dismissed appeal against ZUS debt decision, transferring payment deferral requests to rent authority.

Case Number VIII U 2558/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Gliwice dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's (ZUS) decision ordering unpaid social and health insurance contributions. The appellant argued that the ZUS incorrectly applied legal provisions regarding the lack of explanations for non-payment and claimed insolvency due to existing enforcement proceedings. The court rejected these claims, noting the debt facts were undisputed and the appeal did not address the specific grounds for the ZUS decision, thereby transferring the appellant's requests for payment deferral and debt cancellation to the rent authority.

Legislator headnote

AI generated

Art. 477 § 10, 14 k.p.c.; Art. 28 u.s.u.s.; Art. 83 ust. 1 u.s.u.s.; The court's review of a social insurance authority's decision is limited to the circumstances contained in that decision, and new requests for debt cancellation or payment deferral must be transferred to the rent authority.

Keywords

AI generated
social insurance contributions ZUS debt collection administrative appeal dismissal rent authority transfer enforcement proceedings payment deferral request undisputed debt facts

Cited Legislation

AI generated
Art. 477 § 10 k.p.c.
Zgodnie z art. 477 10 §2 k.p.c.
Art. 477 § 14 k.p.c.
Zgodnie z art. 477 10 §2 k.p.c.
Art. 28 ust. 1 u.s.u.s.
Art. 83 ust. 1 u.s.u.s.
Decyzji organu rentowego zarzucił naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 83 ust.

Cited Case Law

AI generated
UK 240/05, OSNP 2007/7-8/111
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006r., I UK 240/05, OSNP 2007/7-8/111).
Sąd Apelacyjny w Lublinie III AUa 346/13
Sąd Apelacyjny w Krakowie III AUa 1605/12
I UK 55/06
I UK 55/06, zgodnie z którym Sąd rozstrzyga o zasadności odwołania od decyzji w granicach co do przedmiotu oraz zakresu rozpoznania wyznaczonych przez jej treść.
I UK 240/05
Social security contributions can be partially waived by waiving interest and fees while keeping the main debt.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2558/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Agata Kędzierawska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. w Gliwicach sprawy Firmy (...) Spółka jawna przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o zapłatę zaległych składek na skutek odwołania Firmy (...) Spółka jawna od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 13 września 2013 r. nr (...) 1. oddala odwołanie;

2. wniosek ubezpieczonego złożony na rozprawie 12 lutego 2014 roku o odroczenie terminu płatności należności z tytułu składek i rozłożenie należności na raty przekazuje do rozpoznania organowi rentowemu;

3. wniosek ubezpieczonego zawarty w odwołaniu z 14 października 2013 roku o umorzenie należności z tytułu składek przekazuje do rozpoznania organowi rentowemu. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. VIII U 2558/13

UZASADNIENIE

W decyzji z dnia 13 września 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. stwierdził, że firma (...) A. D. – spółka jawna, jest dłużnikiem organu rentowego z tytułu nieopłacenia składek w okresie od stycznia do czerwca 2013r. za : - ubezpieczenie społeczne w wysokości 33.088,17 zł (należność główna) wraz z odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie 1.265 zł i dalszymi odsetkami liczonymi na dzień zapłaty oraz kosztami upomnienia i egzekucyjnymi w kwotach podanych w decyzji, - ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 9,561,01 zł (należność główna) wraz z odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie 368 zł i dalszymi odsetkami liczonymi na dzień zapłaty oraz kosztami upomnienia i egzekucyjnymi w kwotach podanych w decyzji, - Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w wysokości 2.728,75 zł (należność główna) wraz z odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w wysokości 106 zł i dalszymi odsetkami liczonymi na dzień zapłaty oraz kosztami upomnienia i egzekucyjnymi w kwotach podanych w decyzji.

W odwołaniu od powyższej decyzji płatnik wniósł o jej uchylenie, umorzenie całości należności z tytułu składek, zasądzenie od ZUS na rzecz ubezpieczonego kosztów procesu. Decyzji organu rentowego zarzucił naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 83 ust. 1 w zw. z art. 28 u.s.u.s. na skutek bezzasadnego przyjęcia przez ZUS O/Z., że ubezpieczony nie złożył wyjaśnień w sprawie przyczyn nieopłacania składek. Podniósł, iż skarżona decyzja wydana została w oparciu o błędne przesłanki, bez przeprowadzenia należytego postępowania dowodowego i jej skutkiem może być nieodwracalne pogorszenie sytuacji ekonomicznej i materialnej odwołującego i jego rodziny.

Ponadto podkreślił, że prowadzone są przeciw niemu postępowania egzekucyjne z wniosku wierzycieli, na łączną kwotę ponad 2 mln zł., wobec czego ww. zaległe składki będą nieściągalne i powinny zostać umorzone. Ponadto na rozprawie w dniu 12 lutego 2014r. odwołujący wniósł o odroczenie terminu płatności i rozłożenie należności na raty. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał swoje stanowisko. Wskazał, iż odwołujący nie kwestionuje ani istnienia zaległości w płaceniu składek, ani wysokości zadłużenia i nadto nie kwestionuje sposobu ustalenia okresu zadłużenia.

Złożony w odwołaniu wniosek o umorzenie należności, w ocenie organu rentowego, nie podlega rozpoznaniu, gdyż nie leży to w zakresie kognicji Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy powołał się przy tym na wyrok SN z dn. 2 sierpnia 2006r. I UK 55/06, zgodnie z którym Sąd rozstrzyga o zasadności odwołania od decyzji w granicach co do przedmiotu oraz zakresu rozpoznania wyznaczonych przez jej treść. Nadto ZUS wskazał iż umorzenie nieopłaconych składek za ubezpieczenie społeczne i dodatkowych kosztów z tym związanych w przypadku odwołującego nie jest możliwe, z uwagi na niespełnienie przez niego przesłanek określonych przepisami ustawy z dnia 89 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (DZ.U. z dnia 31 grudnia 2012r.) i ustawy z dnia 13 października 1998 r. o s.u.s. (DZ.U. z 2009r.

Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. D. wraz z żoną G. D. prowadzi działalność gospodarczą od 10 stycznia 2003r. do nadal na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Przedmiotem działalności spółki jest m.in.: transport drogowy towarów, sprzedaż hurtowa drewna materiałów, odpadów, złomu, magazynowanie i przechowywanie towarów. Z dniem 16 sierpnia 2013r. organ rentowy wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w toku którego zebrał dowody i materiał umożliwiający wydanie zaskarżonej decyzji.

ZUS O/Z. zawiadomił odwołującego w pismach z dnia 16 sierpnia 2013r. i 30 sierpnia 2013r. o wszczęciu i zakończeniu postępowania administracyjnego. W dniu 13 września 2013r. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję, w której określono wysokość zaległych składek na koncie ubezpieczonego, dołączając do niej szczegółowe zestawienie należności za każdy miesiąc spornego okresu. Sąd ustalił, iż w okresie od stycznia do czerwca 2013r. płatnik składek nie opłacał składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w wysokościach wskazanych w zaskarżonej decyzji.

Odwołujący nie kwestionował powyższych ustaleń. Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego - dołączonych do akt niniejszej sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Nie jest kwestią sporną, że skarżący jest płatnikiem składek. Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym oraz obliczania i opłacania składek reguluje ustawa z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.). Zgodnie z art. 17 ust. 1 tej ustawy składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz chorobowe za ubezpieczonych, o których mowa w art. 16 ust. 1-3, 5, 6 i 9-12, obliczają, rozliczają i przekazują co miesiąc do Zakładu w całości płatnicy składek.

W myśl ust. 4 składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe: 1)osób prowadzących pozarolniczą działalność, 2)osób, o których mowa w art. 7 i 10, finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni. W myśl art. 32 ustawy przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne stosuje się odpowiednio także do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń.

Także zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Z kolei na podstawie art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), składkę na ubezpieczenie zdrowotne obowiązana jest opłacić osoba podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, z zastrzeżeniem art. 85 i 86.

Powyższe obowiązki płatnika, wynikają wprost z przepisów ustawy, nie ma zatem potrzeby nakładania na niego takiego obowiązku z drodze decyzji. Przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Natomiast w przypadku nie wywiązania się przez płatnika składek ze swojego obowiązku, organ rentowy ma prawo do samodzielnego wydania stosownej decyzji ustalającej wysokość zaległych składek i wezwać do ich opłacenia a następnie do ściągnięcia ich w drodze egzekucji. Podstawę prawną stanowi tu z art. 83 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym ZUS wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: 1)zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; 2)przebiegu ubezpieczeń;

3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; 3a) ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; 4)ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych;

5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Po myśli art. 23 ust. 1 ustawy, od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.). Należnościami z tytułu składek są także koszty upomnienia i koszty egzekucyjne które zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub egzekucji sądowej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006r., I UK 240/05, OSNP 2007/7-8/111).

Mając na uwadze powyższe, nie budzi wątpliwości Sądu, że ZUS miał prawo wydać decyzję określającą wymiar zaległych składek, obciążając skarżącego odsetkami oraz kosztami upomnienia i kosztami egzekucyjnymi. W ocenie Sądu, nie istnieją nieprawidłowości w ustaleniu przez organ rentowy wysokości zadłużenia z tytułu składek, czy w ustaleniu okresu zadłużenia. Okoliczności te w sprawie były bezsporne. Skarżący w odwołaniu ich nie kwestionował, jak również nie kwestionował samego faktu nieopłacania składek. Wobec uznania przez Sąd zasadności decyzji ZUS z 13 września 2013r., odwołanie płatnika składek nie zasługiwało na uwzględnienie.

W samym odwołaniu płatnik zawarł natomiast wniosek o umorzenie należności z tytułu składek, motywując to złym stanem materialnym, ekonomicznym, prowadzonymi już przeciw niemu postępowaniami egzekucyjnymi i w związku z tym wysokim prawdopodobieństwem nieściągalności długu. Natomiast na rozprawie w dniu 12 lutego 2014r. płatnik złożył wniosek o odroczenie terminu płatności należności i rozłożenie ich na raty. Zgodnie z art. 477 10 §2 k.p.c. jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nie rozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu.

Zgodnie z orzecznictwem postępowanie sądowe ma charakter kontrolny w stosunku do decyzji organu rentowego, gdyż przedmiotem rozpoznania sprawy sądowej jest decyzja organu rentowego (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 maja 2013 r. III AUa 346/13). W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przeniesienie sprawy na drogę sądową przez wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego ogranicza się do okoliczności uwzględnionych w decyzji, a między stronami spornych, poza tymi okolicznościami spór sądowy nie może zaistnieć.

Przed sądem wnioskodawca może żądać jedynie korekty stanowiska zajętego przez organ rentowy i wykazywać swoją rację, odnosząc się do przedmiotu sporu objętego zaskarżoną decyzją, natomiast nie może żądać czegoś, o czym organ rentowy nie decydował. Z tego też względu odwołanie wnoszone od decyzji organu rentowego nie może mieć charakteru samodzielnego żądania (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2013 r. III AUa 1605/12). Skoro zaskarżona decyzja dotyczy wysokości zadłużenia z tytułu nieopłacania składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, FP I FGŚP, to w odwołaniu należy podnieść zarzuty dotyczące wysokości należności, okresu za jaki są naliczone oraz dotyczące samego faktu nieopłacania składek.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący takich zarzutów nie postawił. Reasumując, Sąd uznając odwołanie za bezpodstawne, na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c., orzekł jak w pkt 1 sentencji i odwołanie oddalił. W pkt 2 i 3 wyroku Sąd na mocy art. 477 10 §2 k.p.c. przekazał do rozpoznania organowi rentowemu wnioski odwołującego zawarte w odwołaniu i na rozprawie w dniu 12 lutego 2014r. dotyczące odroczenia terminu płatności należności z tytułu składek i rozłożenie ich na raty oraz umorzenia należności z tytułu składek. SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Zarządzenie:

1. uzasadnienie odnotować, 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć odwołującemu z pouczeniem, 3. kalendarz 14 dni lub z wpływem. SSO P. B.-P.