Legislator Case Law & Legislation
I C 452/19 AI generated

Court partially allowed bill of exchange claim for principal but dismissed contractual penalty claims due to lack of written terms.

Case Number I C 452/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially granted the plaintiff's claim for the principal amount of the bill of exchange but dismissed the request for contractual interest penalties. The defendants failed to appear, leading to a default judgment where the court ruled that the bill's abstract nature supports the principal debt but excludes unlisted contractual penalties. Consequently, the plaintiff received the principal sum with statutory interest while being awarded only standard litigation costs, as the claim for higher contractual penalties was inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 100 Prawa wekslowego; Art. 104 Prawa wekslowego; Art. 26 Prawa wekslowego; Art. 481 § 1 i 2 k.c.; Art. 98 k.p.c.; A bill of exchange creates an abstract obligation enforceable for the stated sum, but claims for contractual penalties must be explicitly written on the instrument to be validly pursued.

Keywords

AI generated
bill of exchange abstract obligation contractual penalty statutory interest default judgment litigation costs inadmissible claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 100 Prawa wekslowego
W danym wypadku mamy do czynienia z wekslem własnym, którego istota sprowadza się do tego że wystawca zobowiązuje się bezwarunkowo zapłacić określoną kwotę pieniężną (art. 100 Prawa wekslowego, art.
Art. 104 Prawa wekslowego
100 Prawa wekslowego, art. 104 prawa wekslowego w zw.
Art. 26 Prawa wekslowego
z art. 26 Prawa wekslowego).
Art. 481 § 1 i 2 k.c.
Zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c. można żądać odsetek za opóźnienie a jeśli stopa odsetek nie była oznaczona nalezą się odsetki ustawowe za opóźnienie.
Art. 98 k.p.c.
Tylko takie koszty mogą uchodzić za koszty celowe w rozumieniu art. 98 k.p.c. Pozew zawierał żądanie zasądzenie kwoty wynikającej z weksla własnego oraz odsetek umownych od kwoty wpisanej na wekslu.
Art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.
Mając na uwadze, że wyrok jest zaoczny nadano rygor natychmiastowej wykonalności co do punktów zawierających obowiązek zapłaty (art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 100 k.p.c
W danym wypadku mamy do czynienia z wekslem własnym, którego istota sprowadza się do tego że wystawca zobowiązuje się bezwarunkowo zapłacić określoną kwotę pieniężną (art. 100 Prawa wekslowego, art.
art. 98 k.p.c
Tylko takie koszty mogą uchodzić za koszty celowe w rozumieniu art. 98 k.p.c.
art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c
Mając na uwadze, że wyrok jest zaoczny nadano rygor natychmiastowej wykonalności co do punktów zawierających obowiązek zapłaty (art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 452/19 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2019r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Aleksander Żółty Protokolant: Żaneta Niewiara po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019r. w Wodzisławiu Śląskim na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. w B. przeciwko D. K., A. K. o zapłatę 1. zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda (...) S.A. w B. kwotę 20.546,23 zł (dwadzieścia tysięcy pięćset czterdzieści sześć złotych dwadzieścia trzy grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty;

2. w pozostałym zakresie oddala powództwo;

3. zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 2.674 zł (dwa tysiące sześćset siedemdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu;

4. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do punktu 1 i 3. Sędzia Sygn. akt I C 452/19

UZASADNIENIE

Powód – (...) S.A. z siedzibą w B. wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych D. K. i A. K. kwoty 20.546,23 złotych z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie - od dnia 7 grudnia 2018 roku wraz z kosztami procesu. Powód podniósł, że pozwani zobowiązali się poprzez podpisanie weksla dnia 26 kwietnia 2018 roku do zapłaty w dniu 6 grudnia 2018 roku kwoty wskazanej na wekslu w wysokości 20.546,23 zł. Dlatego powód wezwał pozwanych w dniu 6 listopada 2018 roku do wykupu weksla, jednak do dnia dzisiejszego pozwani nie dokonali żadnej wpłaty.

Powód podniósł, że weksel został wystawiony przez pozwanego na zabezpieczenie zwrotu całego zadłużenia z tytułu pożyczki udzielonej pozwanemu przez (...) S.A. z dnia 26 kwietnia 2018 roku, nr (...). Sprawę przekazano do postępowania zwykłego – bez wydawania nakazu zapłaty. Pozwani nie zajęli stanowiska w sprawie i zaszły podstawy do wydania wyroku zaocznego. Sąd ustalił: Na zabezpieczenie umowy pożyczki pozwani, w dniu 26 kwietnia 2018 roku podpisali weksel własny in blanco – na rzecz (...) S.A. Polska. Weksel ten został następnie wypleniony przez powoda.

Wpisano kwotę: 20.546,23 złote oraz datę płatności: 6 grudnia 2018 roku. Nie wpisano żadnych uregulowań co do odsetek od sumy wekslowej. Dowód: weksel (k. 12),,

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części. Na początku należało poczynić uwagi co do podstawy faktycznej powództwa. Powód dochodzi roszczeń z weksla. Powód wskazał, że weksel został wystawiony na zabezpieczenie umowy pożyczki, ale to w żadnym zakresie nie sprawia, że podstawą żądania jest umowa pożyczki. Zobowiązanie wekslowe jest tzw. zobowiązaniem abstrakcyjnym czyli wynika z istnienia weksla jako papieru wartościowego. Z powyższych względów Sąd dopuścił jedynie dowód z weksla, uznając że nie bada ani kwestii zgodności wypełnienia weksla z deklaracją wekslową, ani wysokości żądania z łączącym stronę stosunkiem podstawowym, w szczególności tego, czy powód opierając się o stosunek podstawowy czy też deklarację wekslową mógł żądać od pozwanych więcej niż wynika z treści weksla.

To weksel i jego treść zakreśla bowiem granice żądania. W danym wypadku mamy do czynienia z wekslem własnym, którego istota sprowadza się do tego że wystawca zobowiązuje się bezwarunkowo zapłacić określoną kwotę pieniężną (art. 100 Prawa wekslowego, art. 104 prawa wekslowego w zw. z art. 26 Prawa wekslowego). Weksel ten był wekslem in blanco, co oznacza, że mógł być wypełniony przez wierzyciela (art. 10 Prawa wekslowego). W związku z powyższym należało zasądzić od pozwanych (solidarnie) na rzecz powoda kwotę wskazaną na wekslu to jest 20.546,23 zł, z odsetkami za opóźnienie od dnia 7 grudnia 2018 roku.

Zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c. można żądać odsetek za opóźnienie a jeśli stopa odsetek nie była oznaczona nalezą się odsetki ustawowe za opóźnienie. Mając na uwadze, że powód dochodzi roszczeń z weksla to trzeba stwierdzić, że na wekslu nie oznaczono stopy odsetek, co w konsekwencji oznacza że powód może żądać jedynie odsetek ustawowych za opóźnienie. Być może z innego stosunku prawnego łączącego strony (umowy pożyczki, deklaracji wekslowe) wynika, że powód mógł żądać odsetek wyższych, ale w ich treści weksla nie wpisał, a tym samym dochodząc roszczenia z weksla, takich innych odsetek żądać nie może. W tym zakresie – odsetek za opóźnienie przewyższających ustawowe odsetki za opóźnienie powództwo należało oddalić.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., zasądzając od pozwanych na rzecz powoda koszty w odpowiednim stosunku – to jest w takim w jakim byłyby one zasadne, gdyby profesjonalny pełnomocnik powoda prawidłowo sformułował pozew i istniała możliwość wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, względnie w upominawczym. Tylko takie koszty mogą uchodzić za koszty celowe w rozumieniu art. 98 k.p.c. Pozew zawierał żądanie zasądzenie kwoty wynikającej z weksla własnego oraz odsetek umownych od kwoty wpisanej na wekslu.

Cały pozew oparty był o zobowiązanie wekslowe, natomiast z weksla w żaden sposób nie wynikały odsetki umowne za opóźnienie. Spowodowało to konieczność skierowania sprawy do postępowania zwykłego. Co więcej jest to stała praktyka pełnomocników (...) S.A. w B., którzy od kilku lat żądają odsetek umownych, mimo braku po temu podstaw; mimo korygowania takiej praktyki przez Sąd, nie zmieniają swojego postępowania. W takiej sytuacji nie widać podstaw, dla których skierowanie sprawy do postępowania zwykłego oraz na rozprawę i potencjalnie wyższe związane z tym koszty miałyby obciążać stronę pozwaną.

Byłoby to bowiem premiowanie nierzetelnej praktyki pełnomocnika procesowego, który wadliwie sporządza pozew, doprowadza go do skierowania sprawy na rozprawę i następnie chciałby jeszcze z tego powodu wyższe wynagrodzenie. Z tego powodu Sąd zasądził koszty obejmujące opłatę od pozwu przewidzianą dla postępowania nakazowego (257 zł), opłatę od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie adwokata w wysokości 2.400 zł, czyli takie jak w postępowaniu upominawczym i nakazowym (§ 3 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie);

łącznie 2674 zł. Mając na uwadze, że wyrok jest zaoczny nadano rygor natychmiastowej wykonalności co do punktów zawierających obowiązek zapłaty (art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.). Sygn. akt I C 1501/18 ZARZĄDZENIE 1. odnotować uzasadnienie 2. odpis wyroku z uzasadnieniem przesłać: - pełn. powoda 3. kal. 14 dni 4. po wykonaniu przedłożyć W., 23 grudnia 2019