Social security court grants early pension for welding work based on witness testimony and prior rulings.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Office initially denied the claimant's early pension due to lack of documentary proof for 15 years of special conditions work. The court reversed this decision by accepting witness testimonies and the claimant's statements, which were corroborated by previous successful rulings for similar workers. Consequently, the court granted the pension right effective October 1, 2013, establishing that witness credibility can suffice when documents are missing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r.: The court may grant an early pension based on special conditions work when documentary evidence is absent, provided witness testimonies are credible, logical, and consistent with prior judicial findings regarding identical work.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 2140/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2014r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Konieczna Protokolant: Monika Holona przy udziale: - po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014r. w Rybniku sprawy z odwołania Z. R. (R.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania Z. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 13 listopada 2013r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 1 października 2013r. Sędzia Sygn. akt IXU 2140/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13.11.2013r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu Z. R. ( R. ) prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdy na dzień 01.01.1999r. ubezpieczony nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, podnosząc, iż pracę taką wykonywał w okresach zatrudnienia: - w Przedsiębiorstwie (...) R. (...) Bazie (...) Spedycyjnej Nr 1 w W. na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych w latach 1968 - 1979, - w Państwowym Ośrodku (...) w W. od dnia 03.09.1979r. do dnia 30.04.1992r., w (...) S.A. w W. od dnia 01.05.1992r. do dnia 31.05.1999r., (...) Sp. z o.o. w W. od dnia 01.06.1999r. do dnia 31.12.2001r., w każdym z tych przypadków na stanowisku spawacza.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołania wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ rentowy dodał, iż w odniesieniu do powoływanych przez ubezpieczonego okresów pracy, w aktach tego organu brak jest jakichkolwiek dokumentów w postaci świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych potwierdzających zatrudnienie w takim charakterze. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony Z. R. urodził się w dniu (...) W dniu 29.10.2013r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa do emerytury.
W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy postanowił jak w zaskarżonej decyzji z dnia 13.11.2013r., omówionej na wstępie. Organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. staż pracy w łącznym wymiarze 30 lat, 3 miesięcy i 23 dni, w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony również wcześniej starał się o przyznanie prawa do emerytury. Decyzją z dnia 26.01.2012r.organ rentowy odmówił prawa do tego świadczenia, gdy ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy oraz na dzień 01.01.1999r. nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Wyrokiem z dnia 18.04.20102r. w sprawie o sygn. akt IXU 388/12 tut. Sąd oddalił odwołanie ubezpieczonego od niniejszej decyzji, gdy ubezpieczony nie spełnił koniecznego warunku prawa do dochodzonego świadczenia, a mianowicie nie rozwiązał stosunku pracy. W takiej sytuacji Sąd nie badał kolejnej niezbędnej przesłanki prawa do emerytury w postaci posiadania przez ubezpieczonego wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych ( uzasadnienie orzeczenia ). Wyrok ten uprawomocnił się, gdy żadna ze stron nie wniosła od niego apelacji.
Ubezpieczony w okresie od dnia 01.09.1968r. do dnia 01.09.1979r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w R. (...) na stanowiskach: od dnia 01.09.1968r. do dnia 30.06.1971r. – ucznia, od dnia 01.07.1971r. do dnia 01.09.1979r. – mechanika napraw pojazdów samochodowych ( świadectwo pracy z dnia 23.08.1979r., k17 akt ZUS ), przy czym w okresie od dnia 27.10.1975r. do dnia 15.10.1977r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Faktycznie w powyższym okresie spornym, na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych, ubezpieczony generalnie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę mechanika samochodowego w kanałach remontowych zajmując się naprawą samochodów ciężarowych takich jak Ziły, Stary, a także autobusów ( naprawiał m.in gaźniki, skrzynie biegów ).
Sporadycznie i to w zakresie niezbędnym do wykonywania opisanych powyżej prac ubezpieczony dokonywał czynności związanych z naprawą samochodów poza kanałami, w szczególności wobec konieczności wymontowania „ z góry ” danej części samochodowej i celem dalszej naprawy samochodu w kanale jw. Razem z ubezpieczonym pracowali w tym czasie R. P., który jako kierownik warsztatu był przełożonym ubezpieczonego oraz M. G.. Świadkowi M. G. tut. Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 05.03.2013r. w sprawie o sygn. akt IXU 1684/12 przyznał prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych, po uprzednim zaliczeniu do takiej pracy okresu zatrudnienia tego świadka w Przedsiębiorstwie (...) od dnia 01.07.1970r. do dnia 30.09.1985r., gdy świadek ten w tym czasie faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę zasadniczo tożsamą z pracą ubezpieczonego w podanym powyżej okresie spornym - mechanika samochodowego w kanałach remontowych.
Powyższych ustaleń Sąd dokonał m.in. na podstawie uznanych za wiarygodne zeznań świadków w tamt. sprawie, w tym m.in. R. P.oraz ubezpieczonego w tamt. postępowaniu M. G. ( uzasadnienie wyroku ). Ubezpieczony był zatrudniony w Państwowym Ośrodku (...) w W. ( (...) w W. ) w okresie od dnia 03.09.1979r. do dnia 30.04.1992r. na stanowisku spawacza – ślusarza w pełnym wymiarze czasu pracy ( świadectwo pracy z dnia 30.04.1992r., k. 30 akt ZUS ), a następnie od dnia 01.05.1992r. do dnia 31.05.1999r. w powstałej wskutek sprywatyzowania Państwowego Ośrodka (...) w W., (...) S.A. w W., na stanowisku spawacza - ślusarza ( świadectwo pracy z dnia 31.12.2001r., k.32 akt ZUS ).
Ubezpieczony przyjął się do pracy w (...) w W. na stanowisko mechanika – kierowcy, a rzeczywiście pracował w tym czasie generalnie jako pomocnik spawacza. Następnie od zdobycia w dniu 25.03.1981r. uprawnień w zakresie spawania gazowego ( odpis książeczki spawacza wydanej w dniu 02.04.1981r. znajduje się w aktach osobowych ubezpieczonego ) ubezpieczony faktycznie pracował wyłącznie jako spawacz elektryczny i gazowy, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Podczas zatrudnienia w (...) w W. ubezpieczony zajmował się generalnie spawaniem przy remoncie Osinobusów, a także furgonów ( spawanie blach przy wymianie całej konstrukcji metalowej lub wymianie poszczególnych blach ), natomiast w Spółce (...) dokonywał spawania izotermów, to jest nadwozi do samochodów dostawczych.
Z tytułu tak wykonywanej pracy ubezpieczony początkowo otrzymywał mleko, a następnie dodatek pieniężny. Razem z ubezpieczonym pracowali w tym czasie A. R. oraz J. P.. Tut. Sąd przyznał prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych świadkom w niniejszej sprawie: - A. R. prawomocnym wyrokiem z dnia 10.11.2010r. w sprawie o sygn. akt IXU 2147/10, - J. P. prawomocnym wyrokiem z dnia 07.12.2011r. w sprawie o sygn. akt IXU 1190/11 po uprzednim zaliczeniu do takiej pracy okresów zatrudnienia tychże świadków w (...) w W. ( dalej Spółce (...) ) od dnia 19.01.1978r. do dnia 30.04.1992r. w odniesieniu do świadka A.
R. i od dnia 21.10.1970r. do dnia 31.12.1976r., od dnia 02.01.1978r. do dnia 13.08.1981r., od dnia 17.07.1980r. do dnia 23.03.1992r., od dnia 01.05.1992r. do dnia 31.12.1994r. w odniesieniu do świadka J. P., gdy w tym czasie ww. świadkowie faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywali pracę taką samą co ubezpieczony w okresach spornego zatrudnienia w zakładach pracy jw., to jest pracę spawacza, przy wykazanym zatrudnieniu zasadniczo na stanowisku ślusarza – spawacza ( jak w przypadku ubezpieczonego ). Powyższych ustaleń Sąd dokonał m.in. na podstawie uznanych za wiarygodne zeznań świadków w tamt. sprawach:
J. P. i Z. R. ( w sprawie o sygn. IXU 2147/10 ), A. R. i Z. R. ( w sprawie o sygn. akt IXU 1190/11 ) oraz ubezpieczonych w tamt. postępowaniach ( uzasadnienia wyroków jw. ). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, pozostaje nadal w zatrudnieniu. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego w okresach spornych, akt tut. Sądu o sygn. IXU 388/12, IXU 2147/10, IXU 1190/11 i IXU 1684/12, zeznań świadków A. R., J. P., M. G.,R. P.oraz zeznań ubezpieczonego – protokół elektroniczny z rozprawy min. 00:24:47 – 01:02:33.
Mając na uwadze powyższe ustalenia
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym w sprawie jest, że ubezpieczony w dniu 02.01.2012r. ukończył wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany co najmniej 25 letni okres składkowy i nieskładkowy, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunek prawa do emerytury o jakim mowa w art. 184 pkt.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS ( t.j. Dz.U. z 2013r., poz.1440), to jest czy na dzień 01.01.1999r. posiada 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych.
W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresach spornych faktycznie wykonywał prace w warunkach szczególnych: - generalnie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy od dnia 01.07.1971r. do dnia 01.09.1979r. ( po wyłączeniu okresu służby wojskowej od dnia 27.10.1975r. do dnia 15.10.1977r.) wymienione w Wykazie A, Dziale XIV, poz.16, to jest „ prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych… ” – takiemu przyjęciu nie przeczy fakt, iż ubezpieczony czasami wykonywał pewne czynności poza kanałami remontowymi, gdy miały one charakter marginalny, ściśle i nierozerwalnie związany z pracą mechanika w kanałach jw., - stale i w pełnym wymiarze czasu pracy od dnia 25.03.1981r., to jest od dnia uzyskania uprawnień do spawania gazowego, do dnia 31.12.1998r. - wymienione w Wykazie A, Dziale XIV, poz.12, to jest „ prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowodorowym”.
Ustalając powyższe w zakresie rzeczywiście wykonywanej pracy przez ubezpieczonego w podanych okresach spornych Sąd oparł się na danych wynikających ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji przywołanej wcześniej, a także zeznaniach świadków A. R., J. P., M. G. oraz R. P., którzy pracowali razem z ubezpieczonym w ww. okresach spornych i byli bezpośrednimi świadkami wykonywanej przez niego w tym czasie pracy, nadto świadek R. P. z racji pełnionej funkcji przełożonego ubezpieczonego nadzorował i kontrolował jego pracę. W tej sytuacji Sąd zeznaniom tym dał wiarę, gdy były one rzeczowe, logiczne, zasadniczo ze sobą zgodne.
Sąd oparł się również na zeznaniach ubezpieczonego, gdy korespondowały one z zeznaniami świadków oraz z treścią powołanej w sprawie dokumentacji i stąd Sąd uznał zarówno dokumentację jak i zeznania te za wiarygodne, dodatkowo jako nie kwestionowane przez organ rentowy. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i ubezpieczonego w niniejszej sprawie dodatkowo również w sytuacji, gdy były one spójne z zeznaniami złożonymi przez te osoby we wcześniejszych sprawach toczących się przed tut. Sądem o sygn. IXU 388//12, IXU 2147/10, IXU 1190/11 i IXU 1684/12 o zasadniczo tożsamych przedmiotach sporu.
Za przyjęciem jak na wstępie przemawia wreszcie fakt, iż z tytułu wykonywania faktycznie takiej samej pracy co ubezpieczony w okresach spornych: mechanika samochodowego w kanałach remontowych oraz spawacza, świadkom M. G., J. P. oraz A. R. zostało przyznane prawomocnymi wyrokami tut. Sądu prawo do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych, co omówiono wcześniej. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd stwierdził, iż ubezpieczony spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do świadczenia na podstawie z art.184 w związku z art.32 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w związku z § 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm. ), gdy przy zaliczeniu okresów spornych wymienionych na wstępie rozważań do pracy w warunkach szczególnych posiada on również na dzień 01.01.1999r. wymagany do przyznania emerytury 15 letni staż takiej pracy i stąd z mocy art.477 14§2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 01.10.2013r., to jest od miesiąca zgłoszenia wniosku, zgodnie z art.129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach… . Należy zauważyć, iż pozostawanie ubezpieczonego w stosunku pracy nie stanowi aktualnie przeciwwskazań do przyznania emerytury w sytuacji, gdy z dniem 01.01.2013r. weszła w życie ustawa z dnia 11.05.2012r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych… ( Dz.U. z 2012r., poz.637 ), która wskutek zmiany art.184 ustawy o emeryturach i rentach… wprowadziła możliwość przyznania prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych osobom, które nie rozwiązały stosunku pracy.
Sędzia