Court dismisses conviction due to statute of limitations expiration for the defendant's alleged offense.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court vacated the first-instance judgment and ordered the proceedings to be discontinued. The defendant was found guilty of littering, but the defense successfully argued that over three years had passed since the alleged act. The court ruled that the statute of limitations for prosecution had expired, mandating the discontinuation of the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.p.k.; Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.: When the limitation period for prosecution expires before the final judgment, the court must vacate the conviction and discontinue the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 790/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2021r. Sąd Okręgowy w Siedlcach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSO Dariusz Półtorak Protokolant st. sekretarz sądowy Paulina Jarczak po rozpoznaniu dnia 18 lutego 2021r. sprawy obwinionego J. J. art. 154 § 2 kw na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 27 października 2020r., sygn. akt II W 606/18 I. zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie wobec J. J. na podstawie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw umarza wobec przedawnienia karalności, stwierdzając, że wydatki postępowania za I i II instancję ponosi Skarb Państwa; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. R. 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) za obronę obwinionego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt II Ka 790/20
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 października 2020r. Sąd Rejonowy w Siedlcach uznał J. J. za winnego popełnienia czynu z art. 154 §2 kw w zw. z art. 17§2 kw i na postawie art. 154§ 1 i 2 kw w zw. z art. 17§2 kw odstąpił od wymierzenia kary. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego zarzucając: I. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 kpk i art. 410 kpk, poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz dowolnej i sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego analizy zgromadzonego materiału dowodowego w odniesieniu do: - wyjaśnień obwinionego J.
J. i uznaniu ich za nie w pełni wiarygodne, podczas gdy prawidłowa analiza i ocena tego dowodu powinna prowadzić do wniosku, że wyjaśnienia te są stanowcze, konsekwentne, nie zawierają żadnych wewnętrznych sprzeczności i są w pełni wiarygodne, - zeznań świadka K. J. polegającej na obdarzeniu ich walorem wiarygodności i uznaniu, że dowód ten jest przekonywujący i potwierdza wyrzucanie śmieci i wylewanie płynnych nieczystości przez J. J., podczas gdy strony pozostają w wieloletnim konflikt na tle majątkowym, który wskazuje że K.
J. miał motyw, aby pomówić J. J. o zarzucany mu we wniosku o ukaranie czyn, - zeznań świadków D. M., P. B., S. T. polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że dowody te potwierdzają sprawstwo obwinionego w zakresie przypisanego mu w wyroku czynu, podczas gdy z treści protokołów przesłuchań tychże świadków wynika, iż me widzieli oni jakichkolwiek czynności sprawczych, których miałby się dopuścić obwiniony J. J., a w konsekwencji obrazy tych przepisów obrońca zarzuciła także: II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na błędnym przyjęciu, że: - obecność ścieków (płynów) na powierzchni spornego gruntu nie jest konsekwencją znajdowania się w tymże pasie gruntu drenacji naziemnej i podziemnej, - pas gruntu objęty sporem należy do K.
J., - J. J. około godziny 09.30 w miejscowości W. wyrzucał śmieci oraz wylewał płynne nieczystości, co następnie skutkowało przypisaniem czynu z art. 154 § 2 k.w. Apelacja zawierała wniosek o zmienię wyroku i uniewinnienie obwinionego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Przypisany obwinionemu czyn popełniony został w dniu 6 lutego 2018r., tak więc od tej daty, do chwili orzekania przez Sąd upłynęło ponad 3 lata. Powoduje, że stosownie do uregulowań art. 45 § 1 kpk w czasie orzekania przez Sąd II instancji, nastąpiło przedawnienie karalności czynu. Zaistnienie tej okoliczności obligowało Sąd Odwoławczy do uchylenia wyroku i umorzenia postępowania z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przesłanki określonej w art. 104 § 1 pkt 7 kpw. Orzeczenie o wydatkach uzasadnia art. 119§2 pkt 1 kpw.