Legislator Case Law & Legislation
XVI K 239/13 AI generated

Court dismisses request for combined sentence due to prior final ruling on merging earlier sentences.

Case Number XVI K 239/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The defendant requested a combined sentence for multiple convictions, arguing for contact with his child. The court found that a prior final judgment had already ruled against merging the sentences from three earlier cases. Consequently, the court dismissed the request to merge the remaining sentence because the legal conditions for combination were not met.

Legislator headnote

AI generated

Art. 569 § 1 k.p.k.; Art. 85 kk: A combined sentence cannot be issued if the conditions for combining penalties were already definitively ruled out in a prior final judgment regarding the same defendant.

Keywords

AI generated
combined sentence prior final judgment res judicata penalty combination criminal procedure defendant request dismissal of motion

Cited Legislation

AI generated
art. 572 k.p.k.
na podstawie art. 572 k.p.k. i art.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
i art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie.
art. 632 pkt 2 k.p.k.
na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
§ 14 ust. 5, § 16, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
na podstawie § 14 ust. 5, § 16, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.
art. 572 k.p.k
na podstawie art. 572 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
i art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 632 pkt 2 k.p.k
na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k
oraz art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
III. K. 166/08
Po rozpoznaniu wniosku skazanego, postanowieniem z dnia 6 października 2008 roku, wydanym w sprawie III. K. 166/08, Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XVI. K. 239 / 13 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale XVI Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSO Agnieszka Kędzierska Protokolant: Sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. w Poznaniu Artura Domańskiego po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. S. (1) wniosku w przedmiocie wydania wyroku łącznego postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie.

2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

3. na podstawie § 14 ust. 5, § 16, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. F. kwotę 147,60 zł (w tym 23 % VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej, udzielonej skazanemu pomocy prawnej z urzędu.

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2013 roku do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego P. S. (1)o wydanie wyroku łącznego, obejmującego kary orzeczone w wyrokach wydanych w sprawach: XVI. K. 105/12 Sądu Okręgowego w Poznaniu, XXIII. K. 374/05 Sądu Rejonowego w Poznaniu oraz III. K. 501/05 Sądu Okręgowego w Poznaniu. W uzasadnieniu skazany stwierdził, że chciałby odnowić kontakt i uczestniczyć w wychowaniu dziecka, które ma 8 lat i obecnie mieszka ze swoją matką. Jednocześnie, P. S. stwierdził, że jego zachowanie w Zakładzie Karnym jest poprawne, a nadto okazał żal z popełnionych przez siebie czynów. Sąd Okręgowy ustalił z urzędu, iż P. S. (1) był karany następującymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2005r. w sprawie XXIII. K. 374/05 K za przestępstwo z art. 13 §1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk, popełnione w dniu 11 grudnia 2004r., na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych, przy czym, postanowieniem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 23 maja 2006 roku w sprawie XXIV. Ko. 1977/06 zarządzono wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności;

2. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2005r., w sprawie XXIII. K. 2420/05, za przestępstwa:

a) z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk, popełnione w dniu 23 lipca 2005r., na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych, b) z art. 191 § 1 kk, popełnione w dniu 22 lipca 2005 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym, orzeczone kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby, a postanowieniem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28 września 2006 roku, w sprawie XXIV. Ko. 4335/06 zarządzono wykonanie kary zastępczej 20 dni pozbawienia wolności, w zamian za nie uiszczoną karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych;

3. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 maja 2006r., w sprawie III. K. 501/05, za przestępstwo z art. 280 § 2 kk, popełnione w dniu 14 listopada 2005r., na karę 4 lat pozbawienia wolności.

4. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2012r., w sprawie XVI. K. 105/12, za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, popełnione w dniu 21 marca 2012 r., na karę 4 lat pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu wniosku skazanego, postanowieniem z dnia 6 października 2008 roku, wydanym w sprawie III. K. 166/08, Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. W uzasadnieniu postanowienia, Sąd podkreślił, iż brak jest podstaw do połączenia w wyroku łącznym wszystkich kar wymierzonych skazanemu wyrokami: Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie XXIII. K. 374/05, Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie XXIII. K. 2420/05 oraz Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III. K. 501/05.

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 569 § 1 kpk wyrok łączny wydaje się jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Karę łączną zaś, w myśl przepisu art. 85 kk orzeka się, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy – chociażby nieprawomocny – wyrok co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.

W stosunku do P. S. wydano 4 wyroki, w których orzeczono kary jednostkowe mogące stanowić podstawę kary łącznej. Jednakże, możliwość połączenia kar orzeczonych w 3 wyrokach: Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie XXIII. K. 374/05, Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie XXIII. K. 2420/05 oraz Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 501/05, była przedmiotem postępowania o wydanie wyroku łącznego, prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie III. K. 166/08. W wyniku tego postępowania prawomocnie orzeczono, iż nie ma warunków do połączenia kar orzeczonych w tychże wyrokach.

W konsekwencji, w toku obecnego postępowania, Sąd zobowiązany był do ustalenia, czy istnieje możliwość połączenia kary orzeczonej w sprawie XVI. K. 105/12,Sądu Okręgowego w Poznaniu z jakąkolwiek inną karą jednostkową orzeczoną wobec P. S.. Sąd Okręgowy wskazuje w tym miejscu, iż czyn, za który P. S. został skazany w sprawie XVI. K. 105/12 popełniony został w dniu 21 marca 2012 roku, natomiast wyroki w pozostałych sprawach dotyczących tego skazanego były wydawane odpowiednio w dniach: 22 kwietnia 2005r. w sprawie XXIII.

K. 374/05 K, 1 grudnia 2005 roku, w sprawie XXIII. K. 2420/05 oraz 29 maja 2006 roku w sprawie III. K. 501/05. W konsekwencji, w odniesieniu do żadnego z trzech poprzednich wyroków nie został spełniony warunek „popełnienia przestępstwa zanim zapadł pierwszy wyrok”. Czyn, za który orzeczona została kara w sprawie XVI. K. 105/12 został popełniony bowiem po wydaniu wszystkich wcześniejszych wyroków skazujących P. S. za przestępstwa. W konsekwencji, wobec stwierdzenia, iż co do części kar orzeczonych wobec P. S. zachodzi ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej – możliwość połączenia tych kar była przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego - a także wobec ustalenia braku przesłanek do wydania wyroku łącznego obejmującego karę orzeczoną w postępowaniu XVI.

K. 105/12, na podstawie art. 572 k.p.k. oraz art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie – punkt 1 części rozstrzygającej. O kosztach postępowania, w tym o kosztach pomocy prawnej udzielonej przez obrońcę z urzędu, orzeczono na podstawie przepisów wskazanych w punkcie 2 i 3 części rozstrzygającej postanowienia. SSO Agnieszka Kędzierska