Civil court dismisses claims for rent and damages against landlords due to lack of evidence of tenant occupancy.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiffs' main claim for rent and the counterclaim for damages against the defendants. The plaintiffs failed to prove that the defendant occupied the disputed property between December 2017 and December 2018, as the burden of proof rested on them under Article 6 of the Civil Code. Consequently, the court ruled that the main claim was unfounded under Article 225 of the Civil Code and the counterclaim under Articles 415 and 448, ordering the plaintiffs to bear the costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 225 k.c.; Art. 415 k.c.; Art. 448 k.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.: The party asserting a fact must prove it; if the tenant's occupancy is not proven, the landlord's claim for rent fails, and a claim for damages based on unauthorized interference requires proof of the landlord's fault.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 28/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2020 r. w G. sprawy z powództwa E. P. (1) i P. P. (1) przeciwko D. S. (1) o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego D. S. (1) przeciwko E. P. (1) i P. P. (1) o zapłatę I. oddala powództwo główne; II. oddala powództwo wzajemne; III. kosztami procesu w zakresie powództwa głównego obciąża powodów E. P. (1) i P. P. (1) uznając je za poniesione;
IV. nakazuje ściągnąć solidarnie od powodów E. P. (1) i P. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 465,10 zł (czterysta sześćdziesiąt pięć złotych dziesięć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych związanych z powództwem głównym; V. zasądza od powódki wzajemnej D. S. (1) solidarnie na rzecz pozwanych wzajemnych E. P. (1) i P. P. (1) kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w zakresie powództwa wzajemnego. Sygn. akt I C 28/19
UZASADNIENIE
STAN FAKTYCZNY Małżonkowie E. P. (1) i P. P. (1) nabyli nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym przy ul. (...) w G. (księga wieczysta (...) w oparciu o prawomocne postanowienie sądu z dnia 25 maja 2016 r. o przysądzeniu prawa własności. Nie władali jednak nieruchomością, zajmowaną przez dłużników (A. W. (1) i A. W. (2)). Okoliczność bezsporna (por. k.
25) W okresie od 1 grudnia 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. D. S. (1) nie zamieszkiwała na w/w nieruchomości. Dowód: zeznania D. S., k. 209-211 E. P. (1) i P. P. (1) zawarli umowę zlecenia z przedsiębiorcą A. D. (1) mającą obejmować negocjacje z osobami zamieszkującymi na nieruchomości przy ul. (...) w G. celem opuszczenia i wydania jej właścicielom. Zleceniodawcy nie nakłaniali zleceniobiorcy do działań niezgodnych z prawem. Dowód: zeznania E. P., 165-166 umowa zlecenia, k. 158 OCENA DOWODÓW Nie przedstawiono dowodów potwierdzających zamieszkiwanie D.
S. na przedmiotowej nieruchomości. Z zeznań tej strony, logicznych i szczerych, wynika, że w spornym okresie na niej nie zamieszkiwała (jej centrum życiowym i zawodowym był I.). Należy podkreślić, że to na powodach E. P. i P. P. ciążył z mocy art. 6 k.c. (po zaprzeczeniu) obowiązek udowodnienia tej okoliczności. Powoływanie się na rozbieżności w twierdzeniach stron (pełnomocników), w tym w innych postępowaniach, nie jest dowodem. Należy podkreślić, że dokonany przez A. D. w październiku 2017 r. czyn niedozwolony związany z rażącym wykroczeniem poza legalne ramy pozaegzekucyjnych czynności windykacyjnych mógł być dla D.
S. traumatycznym doświadczeniem wpływającym na decyzję o zmianie miejsca zamieszkania. Nie przedstawiono dowodu potwierdzającego świadomy udział E. P. i P. P. w dokonaniu czynu niedozwolonego przeciwko D. S.. Z wiarygodnych i szczerych zeznań E. P. wynika, że zlecając czynności windykacyjne przedsiębiorcy A. D. nie mogła przewidzieć, że zostaną one dokonane w sposób sprzeczny z prawem. Pozostałe dowody, w tym opinia biegłego, nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. KWALIFIKACJA PRAWNA Powództwo główne jest niezasadne, gdyż nie wykazano, że D.
S. w spornym okresie posiadała (współposiadała) przedmiotową nieruchomość. Podstawą rozstrzygnięcia jest art. 225 k.c. a contrario ( punkt I. sentencji). Powództwo wzajemne jest niezasadne, gdyż nie wykazano, że E. P. i P. P. dokonali na szkodę D. S. czynu niedozwolonego. Podstawą rozstrzygnięcia jest art. 415 k.c. a contrario w zw. z art. 448 k.c. a contrario ( punkt II. sentencji). KOSZTY O kosztach powództwa głównego orzeczono w punkcie III. na mocy art. 98 § 1 k.p.c. O kosztach powództwa wzajemnego orzeczono w punkcie V. na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Koszty należne pozwanym wzajemnym (wygrywającym proces w zakresie powództwa wzajemnego) to: opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).
Ponadto w punkcie IV. na mocy art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa niezaliczkowane koszty wynagrodzenia wypłaconego biegłemu, a więc w zakresie postępowania co do powództwa głównego, które P. P. i E. P. przegrali.