Legislator Case Law & Legislation
II AKa 433/19 AI generated

Court partially allows appeal by reclassifying tax fraud acts under different criminal articles and reducing sentences.

Case Number II AKa 433/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the appeal by reclassifying specific acts of tax fraud under different articles of the Criminal Code, resulting in reduced sentences for the defendants. The court found that the defendants, acting in an organized group, falsely issued VAT invoices and declarations to defraud the state of significant funds. Consequently, the court acquitted them of certain charges, redefined the nature of other crimes, and applied a suspended sentence for the final execution of the combined penalties.

Legislator headnote

AI generated

Art. 271 § 3 k.k.; Art. 258 § 1 k.k.: The court established that acts of falsifying VAT documents to evade tax obligations may be legally characterized under different criminal provisions depending on the specific intent and method, allowing for a reduction in the severity of the punishment when the original classification was deemed too broad.

Keywords

AI generated
tax fraud VAT invoices organized group criminal classification suspended sentence combined penalties appellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 271 § 3 k.k.
37 § 1 pkt 2 k.k.s., art. 271 § 3 k.k. w zw.
Art. 258 § 1 k.k.
przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podst.
Art. 65 § 1 k.k.
przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k., art.
Art. 299 § 7 k.k.
65 § 1 kk, art. 299 § 1, 5 i 6 kk w zw.
Art. 8 § 2 k.k.s.
i) na podstawie art. 8§2 i §3 k.k.s.
Art. 39 § 2 k.k.s.
Art. 69 § 1 k.k.
na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art.
Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 30 czerwca 2015r wykonanie kar łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wobec D.
Art. 63 § 1 k.k.
na podstawie art. 63 §1 k.k.
art. 9 § 1 k.k
oskarżonej z art. 9 § 1 k.k.s.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II AKa 433/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2020 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Bogusław Tocicki Sędziowie: SO del. do SA Jarosław Mazurek (spr.) SA Andrzej Kot Protokolant: Anna Konieczna przy udziale Dominika Bagrowskiego prokuratora (...) po rozpoznaniu w dniu 10 i 16 grudnia 2020 r. sprawy D. W. oskarżonej z art. 9 § 1 k.k.s. w związku z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed dnia 1 stycznia 2017roku, art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s., art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 kk przy zastosowaniu art. 65 § 1 kk, art. 299 § 1, 5 i 6 kk w zw. z art. 12 kk K.

W. oskarżonego z art. 9 § 1 k.k.s. w związku z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed dnia 1 stycznia 2017roku, art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s., art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k., art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 12 k.k., na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt III K 120/16 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec D. W. i K. W. w ten sposób, że:

a) w miejsce czynów przypisanych oskarżonym w pkt 1 i 10 części rozstrzygającej uznaje D. W. i K. W. za winnych tego, że w okresie od 14 marca 2014 roku do 24 czerwca 2014 roku, na terytorium Polski, biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu ze S. R. i A. R., w wykonaniu przyjętego podziału ról i zadań, uczestniczyli w wystawianiu poświadczających nieprawdę co do okoliczności nabycia i zbycia towaru faktur VAT i deklaracji VAT-7, wykorzystując założone przez D.

W. na nazwisko S. R. konto bankowe przez, które dokonywali przepływów środków pieniężnych pozorujących transakcje sprzedaży towarów, zaś K. W. w uzgodnieniu z D. W. przekazywał za pośrednictwem A. R. S. R. Prezesowi Zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w O. ul. (...) nierzetelne, bo poświadczające nieprawdę faktury VAT (opisane w pkt I aktu oskarżenia) i deklaracje VAT 7, który to następnie po ich podpisaniu składał je Dyrektorowi Urzędu Skarbowego w O. poświadczając nieprawdę, co do okoliczności zbycia towaru: oleju napędowego, benzyny, cynku, ołowiu, opon samochodowych i aluminiowych cystern, następującym podmiotom gospodarczym: 1) (...) sp. z o. o. z/s. w C., łącznej wartości netto towaru w kwocie 75.431.812,80 zł oraz wartości należnego podatku VAT w kwocie 17.349.316,95 zł; 2) (...) sp. z o.o. z/s. w W., łącznej wartości netto towaru w kwocie 9.817.096,44 zł oraz wartości należnego podatku VAT w kwocie 2.257.942,21 zł; 3) (...) sp. z o. o. z/s w K., łącznej wartości netto towaru w kwocie 1.788.768,28 zł oraz wartości należnego podatku VAT w kwocie 411.416,73 zł, a także deklaracje VAT-7, które S. R. złożył Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. za I kwartał, kwiecień i maj 2014 roku, odpowiednio w dniu 25 kwietnia 2014r, 26 maja 2014r i 25 czerwca 2014r. wskazując fikcyjne wartości nabycia i zbycia towarów, czym poświadczył nieprawdę: - w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów: za I kwartał 2014r. na kwotę 4.969.038 zł i należnego podatku VAT w kwocie 1.142.879 zł, za kwiecień 2014r. na kwotę 19.886.344 zł i należnego podatku VAT w kwocie 4.573.859 zł, za maj 2014r. na kwotę 18.144.279 zł i należnego podatku VAT w kwocie 4.173.184 zł, - co do krajowej sprzedaży towarów za:

I kwartał 2014 r. na kwotę netto 9.587.234 zł i należnego podatku VAT w kwocie 2.205.064 zł, za kwiecień 2014 r. na kwotę netto 31.017.975 zł i należnego podatku VAT w kwocie 7.134.134 zł., za maj 2014 r. na kwotę netto 34.586.665 zł i należnego podatku VAT w kwocie 7.954.933 zł, co miało znaczenie w postępowaniu o ustalenie należnego podatku VAT i doprowadziło do wydania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. decyzji na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, czym ułatwili nieustalonym innym osobom dokonanie nieuzasadnionego pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z treści wystawionych nierzetelnych faktur VAT i deklaracji VAT -7 narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie podatku VAT w kwocie 27.176.770 zł., czyniąc z tego procederu stałe źródło dochodu tj. przestępstwa z art. 9 § 1 k.k.s, w związku z art.62§2 k.k.s. i art. 6 § 2 k.k.s. i art.18§3 k.k. w zw. z art. 56§1 k.k.s. i w zw. z art. 7§1 k.k.s. w zw. z art. 37§ 1 pkt 2 k.k.s. w brzmieniu ustawy kodeks karny skarbowy z dnia 23 grudnia 2016r, Dz.U. z 2016r poz. 2137 tj. w zw. z art. 2§2 k.k.s. i za to na podstawie art. art. 56§1 k.k.s. przy zast. art. 7§2 k.k.s. i w zw. z art. 38§2 pkt 1 k.k.s. wymierza D.

W. i K. W. kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i kary grzywny po 1080 (jednym tysiącu osiemdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwieście) zł;

b) uchyla rozstrzygnięcia z art. 33§1 k.k.s. zawarte w pkt 2 i 11 części rozstrzygającej;

c) w miejsce czynów przypisanych oskarżonym w pkt 3 i 12 części rozstrzygającej uznaje D. W. i K. W. za winnych tego, że w okresie od 14 marca 2014 roku do 24 czerwca 2014 roku, na terytorium Polski, biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w ramach przyjętego podziału ról i zadań, działając wspólnie i w porozumieniu z A. R. i S. R., jako Prezesem Zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w O. ul. (...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wystawili i przedłożyli Dyrektorowi Urzędu Skarbowego w O. szereg poświadczających nieprawdę faktur VAT (opisanych w pkt II aktu oskarżenia), co do okoliczności zbycia towaru za sprzedaż oleju napędowego, benzyny, cynku, ołowiu, opon samochodowych i aluminiowych cystern, następującym podmiotom gospodarczym: 1) (...) sp. z o. o. z/s. w C., łącznej wartości netto towaru w kwocie 75.431.812,80 zł oraz wartości należnego podatku VAT w kwocie 17.349.316,95 zł, 2) (...) sp. z o.o. z/s. w W.

łącznej wartości netto towaru w kwocie 9.817.096,44 zł oraz wartości należnego podatku VAT w kwocie 2.257.942,21 zł, 3) (...) sp. z o. o. z/s w K. łącznej wartości netto towaru w kwocie 1.788.768,28 zł oraz wartości należnego podatku VAT w kwocie 411.416,73 zł, co miało istotne znaczenie w postępowaniu w zakresie ustalenia należnego Skarbowi Państwa podatku VAT tj. przestępstwa z art. 271 § 3 k.k., w związku z art.12 k.k. przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu ustawy kodeks karny obowiązującej do dnia 30 czerwca 2015r w zw. z art. 4§1 k.k. i za to na podstawie art. 271 § 3 k.k. wymierza D.

W. i K. W. kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności;

d) uchyla orzeczenia zawarte w pkt 4 i 13 części rozstrzygającej;

e) stwierdza utratę mocy orzeczeń o karach łącznych zawartych w pkt 8 i 17 części rozstrzygającej;

f) w miejsce czynów przypisanych oskarżonym w pkt 7 i 16 części rozstrzygającej (pkt IV i V a/o) uznaje D. W. i K. W. za winnych tego, że w okresie od 14 marca 2014 roku do 24 czerwca 2014 roku na terytorium Polski, działając wspólnie i w porozumieniu ze S. R. i A. R. i nieustalonymi osobami brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych polegających na uszczuplaniu podatku VAT, w tym poprzez narażenie na uszczuplenie zobowiązań podatkowych w kwocie 27.176.770 zł za sprzedaż oleju napędowego, benzyny, cynku, ołowiu, opon samochodowych i aluminiowych cystern poprzez wystawianie poświadczających nieprawdę, co do okoliczności nabycia i zbycia towaru faktur VAT i deklaracji VAT-7, które za pośrednictwem S. R. składali Dyrektorowi Urzędu Skarbowego w O. według przyjętego i zaakceptowanego podziału ról i zadań przy realizacji poszczególnych przestępczych przedsięwzięć, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podst. art. 258§1 k.k. wymierza D.

W. i K. W. kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności;

g) uniewinnia D. W. i K. W. od popełnienia czynów przypisanych im w pkt 5 i 14 części rozstrzygającej (pkt III aktu oskarżenia) i kosztami postępowania w tej części obciąża Skarb Państwa;

h) uchyla orzeczenia przepadku korzyści majątkowej wydane na podstawie art. 299§7 k.k. wobec D. W. i K. W. zawarte w pkt 6 i 15 części rozstrzygającej;

i) na podstawie art. 8§2 i §3 k.k.s. określa, że w zakresie orzeczonych kar pozbawienia wolności za przestępstwa przypisane w pkt I.a i I.c wykonaniu podlegają kary pozbawienia wolności orzeczone wobec D. W. i K. W. w pkt. I.c części dyspozytywnej wyroku; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec D. W. i K. W. utrzymuje w mocy; III. na podst. art. 39§2 k.k.s. za zbiegające się przestępstwa i przestępstwo skarbowe wymierza oskarżonej D. W. i K. W. kary łączne po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 30 czerwca 2015r wykonanie kar łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wobec D.

W. i K. W. warunkowo zawiesza na okresy próby po 5 (pięć) lat; V. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonych kar grzywny zalicza oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie: D. W. w dniu 26 listopada 2014r, K. W. w dniu 24 listopada 2014r., przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważy dwóm stawkom dziennym; VI. zasądza od oskarżonych D. W. i K. W. po 1/2 wydatków postępowania odwoławczego tj. w kwocie po 55,95 zł i wymierza opłatę za obie instancje: D. W. w kwocie 43.500 zł, K. W. w kwocie 43. 500 zł.

Jarosław Mazurek Bogusław Tocicki Andrzej Kot