Legislator Case Law & Legislation
III AUa 779/18 AI generated

Social Security Court dismisses appeal for voluntary sickness insurance due to repeated late premium payments and lack of justification.

Case Number III AUa 779/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the appellant's appeal regarding voluntary sickness insurance coverage for the period of September 2017. The Social Security Institution determined that the appellant failed to pay premiums on time, noting this was the seventh occurrence and that no valid excuse was provided for the delay. The court upheld this decision, emphasizing the strict duty of care required from self-employed individuals to pay premiums within statutory deadlines.

Legislator headnote

AI generated

Art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 385 k.p.c.; The court held that voluntary sickness insurance for self-employed persons requires strict adherence to payment deadlines, and repeated failures to pay on time without justification constitute a valid reason to deny coverage.

Keywords

AI generated
voluntary sickness insurance social security premiums self-employed persons late payment penalty duty of care appeal dismissal social security law

Cited Legislation

AI generated
Art. 14 ust. 2 pkt 2 of the Social Security System Act
przypadał w niedzielę), Sąd Okręgowego w Przemyślu jednocześnie podzielił sta­nowisko pozwanego organu rentowego o braku podstaw do wyrażenia zgody na opłacenie składki po terminie ( art. 14 ust.
Art. 385 of the Code of Civil Procedure
Z tych wszystkich więc wyżej naprowadzonych względów i na podstawie art. 385 k.p.c.
Art. 98 § 1 of the Code of Civil Procedure
477 ( 14) § 1 k.p.c., zaś w zakresie przyjętego rozstrzygnięcia kosztach procesu art. 98 § 1 k.p.c.
Art. 108 § 1 of the Code of Civil Procedure
z art. 108 § 1 k.p.c., przy uwzględnieniu minimalnej stawki wynagrodzenia fachowego pełnomoc­nika ZUS przewidzianej w § 10 ust.
§ 10 ust. 1 pkt 2 of the Minister of Justice Regulation on Lawyers' Fees
art. 98 § 1 k.p.c
477 ( 14) § 1 k.p.c., zaś w zakresie przyjętego rozstrzygnięcia kosztach procesu art. 98 § 1 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c
z art. 108 § 1 k.p.c., przy uwzględnieniu minimalnej stawki wynagrodzenia fachowego pełnomoc­nika ZUS przewidzianej w § 10 ust.
art. 233 § 1 k.p.c
, który zarzucając w apelacji naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Z tych wszystkich więc wyżej naprowadzonych względów i na podstawie art. 385 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUa 779/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Irena Mazurek (spr.) Sędziowie: SSA Katarzyna Kaczmarczyk-Kłak SSA Józef Pawłowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Maria Piekiełek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. akt III U 285/18 I. oddala apelację , II. zasądza od wnioskodawcy M. K. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. kwotę 240 zł ( słownie : dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym . Sygn. akt III AUa 779/18

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 22 grudnia 2020 r. Decyzją z dnia 7 marca 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, że M. K., jako osoba prowadząca pozarol­niczą działalność gospodarczą , nie podlegał dobrowolnie ubezpieczeniu cho­robowemu m.in. w okresie od 1 września 2017 r. do 30 września 2017 r. W pod­stawie prawnej decyzji powołane zostały: art. 83 ust. 1 pkt 2, art.6 ust. 1 pkt. 5, art. 11 ust. 2, art. 14 ust. 1,1 a i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 963 ze zm.).

W uza­sadnieniu zaś faktycznym decyzji podano, że dobrowolne ubezpieczenie chorobowe wnioskodawcy ustało z dniem 1 września 2017 r. w związku z dokonaniem opłaty składek na ubezpieczenia społeczne w tym na dobrowolne ubezpieczenie choro­bowe za miesiąc wrzesień 2017 r. po ustawowym terminie płatności. Jednocześnie organ rentowy naprowadzał, że w dniu 27 listopada 2017 r. M. K. złożył wniosek o przywróceniu terminu zapłaty składki na dobrowolne ubezpieczenie cho­robowe za ww. miesiąc nie podając jednak jakiejkolwiek przyczyny usprawiedliwiają­cej to opóźnienie, co skutkowało nieuwzględnieniem tego wniosku .

Niezależnie od tego organ rentowy podawał , że uprzednio wnioskodawca już sześciokrotnie starał się o przywróceniu terminu płatności składek na ten rodzaj ubezpieczenia uzyskując w czterech przypadkach na powyższe zgodę. Z kolei w przebiegu ubezpieczenia chorobowego wnioskodawca deklarował różne podstawy wymiaru składek , w tym ostatnio w wysokości 7000 zł za miesiąc luty 2015 r. 9000 zł za miesiąc marzec 2015 r. a za miesiąc kwiecień 2015 r. wysokości 2375 zł co stanowiło o tym, że za­deklarowane wyższe podstawy wymiaru składek były podstawą do obliczenia wyso­kości zasiłku chorobowego na którym ubezpieczony przebywał w okresach od : 12 maja 2015 r. do 12 czerwca 2015 r. od 15 czerwca 2015 r. do 11 listopada 2015r. , od 9 grudnia 2015 r. do 7 czerwca 2016 r., od 9 czerwca 2016 r. do 28 grudnia 2016 r., od 31 grudnia 2016 r. do 13 stycznia 2017 r., od 19 stycznia 2017 r. do 23 stycznia 2017 r. , od 25 stycznia 2017 r. do 10 marca 2017 r. i od 27 marca 2017 r. do 22 lipca 2017 r. przy czym do obliczenia wysokości zasiłku chorobowego należnego za okres od 20 października 2017 r. do 3 listopada 2017 r. od 5 grudnia 2017 r. do 10 grudnia 2017 r. i od 13 grudnia 2017 r. do 19 grudnia 2017 r. została wzięta podstawa wymiaru składek za miesiąc październik 2017 r.

Tak więc w przy­padku wyrażenia zgody na opłacenie składki na ubezpieczenie chorobowe wniosko­dawcy za wrzesień 2017 r. po ustawowym terminie płatności do wyliczenia wysoko­ści zasiłku chorobowego za wyżej wymienione okresy począwszy od 20 paździer­nika 2017 r. wzięta zostałyby poprzednio wyższa podstawa wymiaru składek . Wnioskodawca M. K. odwołał się od decyzji ZUS do Sądu Okręgowego w Przemyślu. W odwołaniu z dnia 11 kwietnia 2018 r. wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez potwierdzenie podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w okresie od 1 września 2017 r. do 30 września 2017 r., przy zasądzeniu od pozwanego organu rentowego poniesionych kosztów postępowania .wnioskodawca zarzucił, że opłata składek za miesiąc wrzesień 2017 r. nastąpiła w terminie skoro w dniu 16 października 2017 r. za pomocą sys­temu bankowości internetowej wykonał 3 przelewy na rachunek bankowy ZUS w tym ten obejmujący składki na ubezpieczenie zdrowotne , jedynie przy dacie księgowa­nia w dniu 17 października 2017 r. , co tym samym stanowi, że przesądzająca w tym względzie winna być data transakcji tj. dzień 16 października 2017 r.

Niezależnie od tego -z ostrożności procesowej - odwołujący się podnosił, że nawet gdyby przyjąć że doszło do opóźnienia w opłacie składek to było ono minimalne bo zaledwie jedno­dniowe, co uzasadnia wyrażenie zgody na opłatę składki na ubezpieczenie choro­bowe za miesiąc wrzesień 2017 r. po terminie. W odpowiedzi na odwołanie z dnia 11 maja 2018 r. pozwany Zakład Ubez­pieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o oddalenie żądania wnio­skodawcy przy obciążeniu go kosztami zastępstwa procesowego Zakładu we­dług norm przepisanych , podkreślając niekonsekwencję odwołującego się który twierdząc, że opłacił składki w terminie równocześnie złożył wniosek o wyrażenie zgody na ich opłatę po terminie .

Niezależnie od tego pozwany organ rentowy podno­sił , że decydująca dla przyjęcia daty opłaty składek jest data obciążenia rachunku bankowego tj. data w której rachunek ten został pomniejszony o kwotę składki a nie data wystawienia polecenia . Sąd Okręgowy w Przemyślu, po rozpoznaniu sprawy , wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2018 r. ( sygn. akt III U 285/18 ) oddalił odwołanie M. K. , zasądzając jednocześnie od wnioskodawcy na rzecz pozwanego organu rentowego kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa proceso­wego . Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Okrę­gowy ustalił ,że M.

K. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od 15 stycznia 2010 r. do 1 listopada 2010 r. a następnie od 1 czerwca 2012 r. do nadal .W dniu 10 październiku 2017 i. Lj. w ostatnim dniu terminu płatno­ści składek .wnioskodawca za pomocą systemu bankowości internetowej (...) Banku (...) SA- z rachunku bankowego należącego do M. G. (1) -zlecił bankowi dokonanie na rzecz ZUS przelewu kwoty 1060,81 zł tytułem składek na ubezpieczenia społeczne w tym dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za miesiąc wrzesień 2017 r. Przelew ten został zrealizowany i zaksięgowany na koncie pozwa­nego organu rentowego w dniu 17 października 2017 r.

Wnioskodawca w dniu 27 li­stopada 2017 r. złożył wniosek o przywróceniu terminu płatności składki na dobro­wolne ubezpieczenie chorobowe za miesiąc wrzesień 2017 r. nie podając przy tym żadnego uzasadnienia. W piśmie z dnia 7 grudnia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Spo­łecznych Oddział w R. poinformował M. K. , że zgoda na przy­wrócenie terminu płatności wyżej wymienionej należności składkowej nie została wy­rażona. Pismem 20 grudnia 2017 r. wnioskodawca zwrócił się do pozwanego organu rentowego o ponowne przeanalizowanie sprawy.

W odpowiedzi na powyższe organ rentowy pismem z 25 stycznia 2016 r. poinformował odwołującego się, że prośba o przywrócenie terminu płatności składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za wrzesień 2017 r. jest bezzasadna. W dniu 7 lutego 2016 r. do Zakładu Ubezpie­czeń Społecznych Oddziału w R. wpłynął wniosek M. K. o wydanie decyzji o podleganiu dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu, wo­bec czego Zakład wydał- zaskarżoną w niniejszym postępowaniu - Decyzję z dnia 7 marca 2018 r. Jednocześnie Sąd I instancji ustalił, że wnioskodawca uprzednio już sześciokrotnie starał się o przywrócenie terminu płatności składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe uzyskując w czterech przypadkach zgodę na powyższe ZUS .

W oparciu zaś o postanowienia Regulaminu Świadczenia przez (...) (...)SA usług w ramach prowadzenia rachunków oszczędnościowo -rozliczeniowych oraz rachunków oszczędnościowych dla osób fizycznych Sąd Okręgowy ustalił ,że realizacja dyspozycji polecenia przelewu następuje w dacie złożenia dyspozycji w banku, nie później niż w następnym dniu roboczym przy czym za moment otrzyma­nia przez bank zlecenia płatniczego polecenia przelewu wychodzącego uznaje się dzień dokonania autoryzacji zlecenia płatniczego w przypadku gdy zlecenie to ma miejsce w dniu roboczym do godziny granicznej lub w sobotę do godziny granicznej.

W sytuacji zaś otrzymania zlecenia po tej godzinie jest to pierwszy dzień roboczy na­stępujący po dniu złożenia zlecenia przelewu. W przypadku zaś zlecenia dokona­nego przez wnioskodawcę w dniu 16 października 2017 r. z rachunku M. G. (1)do jego realizacji doszło już w dniu następnym tj. 17 października 2017 r. i był to dzień obciążania tego rachunku bankowego . W świetle powyższych ustaleń Sąd Okręgowy w Przemyślu dokonując oceny prawnej sprawy uznał żądanie odwoła­nia za nieuzasadnione a zaskarżoną decyzję ZUS za trafną i odpowiadającą prawu.

Przesądzając bowiem powyższym sposobem , że składka na dobrowolne ubezpie­czenie chorobowe wnioskodawcy za miesiąc wrzesień 2017 r. została uiszczona z jednodniowym opóźnieniem , przy podkreślaniu, że decydująca w tym względzie jest data obciążenia rachunku bankowego Stosownie do art. 59 § 1 pkt. 1 i art. 60 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 ustawy systemowej (przy przywołaniu wy­roku Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2017 r. II UK 417/16, LEX nr 2390728) co w tym wypadku miało miejsce już w 17 września 2017 r. w sytuacji gdy termin opłaty składek upływał z dniem 16 września 2017 r.(jako, że dzień 15 września 2017 r. przypadał w niedzielę), Sąd Okręgowego w Przemyślu jednocześnie podzielił sta­nowisko pozwanego organu rentowego o braku podstaw do wyrażenia zgody na opłacenie składki po terminie ( art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) w sytuacji gdy odwołujący w żaden sposób nie uzasadnił swojego w tym przedmiocie wniosku nadto nie pierwszego już w przebiegu jego ubezpieczenia chorobowego .

Równocześnie Sąd I instancji podkreślał, że ubezpieczenie choro­bowe osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą ma dobrowolny charakter i jego powstanie uzależnione jest od woli samego ubezpieczonego zaś warunkiem trwania tego ubezpieczenia jest terminowe opłacanie należnych z tego ty­tułu składek .W podstawie prawnej wyroku oprócz wyżej wskazanych przepisów prawa materialnego powołany został art. 477 ( 14) § 1 k.p.c., zaś w zakresie przyjętego rozstrzygnięcia kosztach procesu art. 98 § 1 k.p.c. wzw. z art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 265) .

Wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia do 30 sierpnia 2018 r. za­skarżony został przez wnioskodawcę M. K. , który zarzucając w apelacji naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na przyjęciu przez sąd orzekający, iż nie dochował usta­wowego terminu zapłaty składek a w szczególności przyjęciu, że dzień wprowadze­nia do realizacji przelewów nie jest dniem nieobciążania rachunku bankowego , a także naruszenie prawa materialnego tj. art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przez błędne uznanie, że opłacenie składki należnej na ubezpieczenie chorobowe za miesiąc wrzesień 2017 r. nastąpiło po terminie , względnie, że nie zachodzi uzasadniony przypadek wyrażenia zgody na opłacenie składki po terminie , wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie żądania odwołania, przy obciążeniu pozwanego organu rentowego poniesionymi kosztami procesu za obie instancji ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, przy uwzględnieniu kosztów postępo­wania apelacyjnego jako części kosztów procesu.

W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego skarżący w szczególności podkreślał, że obciążenie rachunku bankowego następuje z chwilą wydania dyspozycji przelewu a to miało miejsce w dniu 16 października 2017 r. , tym samym data księgowania 17 października 2017 r. nie ma w tej sprawie znaczenia. Niezależnie od tego apelujący podnosił że gdyby nawet nie zgodzić się z tym stanowiskiem to jednodniowe opóźnienie w opła­cie składek jest uzasadnionym przypadkiem do wyrażenia zgody na opłatę tych na­leżności po terminie .

W tym kontekście wnioskodawca podkreślał, że nie powinien ponosić ujemnych skutków opóźnienia w realizacji transakcji przez bank, skoro sam dochował należytej staranności dokonując przelewów w ustawowym terminie do opłaty składek. Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o oddalenie apelacji wnioskodawcy jako bezzasadnej przy obciążeniu skarżą­cego poniesionymi na tym etapie postępowania kosztami zastępstwa proceso­wego według norm przepisanych, podkreślając zarówno prawidłowość ustaleń faktycznych jak i oceny prawnej sprawy Sądu I instancji.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, rozpoznając apelację wnioskodawcyM. K. , zważył co następuje ; Wniesiony przez wnioskodawcę środek odwoławczy nie może wywrzeć pożądanego skutku. Wbrew bowiem zarzutom zaskarżenia wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 30 sierpnia 2018 r. oparty został na prawidłowych ustaleniach faktycznych a w efekcie na właściwej ocenie prawnej sprawy . Przede wszystkim już na wstępie należy w zdecydowany sposób odrzucić stanowisko apelującego co do terminowego uiszczenia przez niego składki na dobrowolne ubezpieczenie choro­bowe za miesiąc wrzesień 2017 r.

Tak jak bowiem słusznie podkreślił to Sąd I in­stancji , zgodnie z art. 59 § 1 pkt. 1 i art. 60 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w przypadku rozliczeń bezgo­tówkowych dniem zapłaty składki jest dzień obciążenia rachunku bankowego na pod­stawie polecenia przelewu, przy czym jako dzień obciążenia rachunku bankowego należy rozumieć dzień, w którym rachunek bankowy został pomniejszony o kwotę składki. Tym samym nie jest tym dniem dzień zlecenia bankowi dokonania operacji ani też dzień kiedy pieniądze trafią na rachunek organu rentowego ( bliżej na ten te­mat w powołanym już przez Sąd Okręgowy w Przemyślu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2017 r.

II UK 417/16, LEX nr 2390728 ) Dlatego też w każdym przypadku tak istotna jest umowa rachunku bankowego bo bank wykonuje dyspozy­cję dłużnika w sposób przewidziany w tej umowie. W okolicznościach zaś faktycz­nych przedmiotowej sprawy umowa łącząca M. G. (1) (z rachunku któ­rego dokonano obciążenia składkami na ubezpieczenia społeczne w tym i dobro­wolne ubezpieczenie chorobowe wnioskodawcy za wrzesień 2017 r.) z (...) Bank (...) SA przewidywała , że w tym względzie istotna jest godzina złożenia zlecenia , bo w sytuacji gdy następuje to już po godzinie granicznej w dniu roboczym ( a jest to godz. 11:30 ) do obciążenia rachunku dochodzi już w dniu następnym .

Jak prze­widuje ponadto Regulamin Świadczenia przez (...) Bank (...) SA usług w ramach prowadzenia rachunków oszczędnościowo -rozliczeniowych oraz rachunków osz­czędnościowych dla osób fizycznych w tej ostatniej sytuacji polecenia przelewu wychodzącego przez system bankowości elektronicznej w dniu roboczym po godzi­nie granicznej) uznaje się wręcz ,że następny dzień roboczy jest momentem otrzy­mania przez bank zlecenia płatniczego polecenia przelewu . Tym samym niewątpli­wie odwołujący się w dniu 16 października 2017 r. wykonał za pomocą systemu ban­kowości internetowej 3 przelewy na rachunek bankowy ZUS , ale najwidoczniej już po godzinie granicznej, co tym samym stanowiło o obciążeniu rachunku dopiero w dniu następnym, a więc już po ustawowym terminie opłaty składek .

O tym zaś, że do obciążenia tego doezło dopiero w dniu 17 paździornika 2017 r. ćwiadozy toż przedłożona przez wnioskodawcę kserokopia wydruku z rachunku bankowego M. G. (1) dotycząca omawianej operacji, w której odnotowano pomniejsze­nia salda po transakcji dopiero w wyżej wskazanej dacie . W tej sytuacji przesądze­nia wymagało więc jedynie czy istnieje przewidziany w art. 14 ust.2 pkt 2 ustawy systemowej uzasadniony przypadek do wyrażenia zgody na opłacenie przez wnio­skodawcę składki na ubezpieczenie chorobowe po terminie .

W tym jednak względzie Sąd Apelacyjny w zupełności zgadza się z Sądem Okręgowym w Przemyślu , że w przypadku wnioskodawcy nie ma ku temu jakichkolwiek podstaw . Nie dość bo­wiem ,że powyższy wniosek nie został przez niego w żaden sposób uzasadniony ( odwołujący się w całym toku postępowania nie naprowadzili na żadne obiektywnie istniejące przeszkody do zapłaty składki w terminie ) to nadto nie był to pierwszy a już 7, w przebiegu jego ubezpieczenia chorobowego, przypadek niedochowania terminu do opłaty składki na ten rodzaj ubezpieczenia .

Z kolei dobrowolny charakter ubezpieczenia chorobowego osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodar­czą w szczególny sposób od nich wymaga dochowania należytej staranności w ter­minowym opłacaniu składek , skoro chcą korzystać z przewidzianych dla tego ubez­pieczenia świadczeń ( por wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2016 r. I UK 35/15, OSNP 2017/8/99 ). W tym kontekście stwierdzić zaś należy, że nic nie stało na przeszkodzie aby wnioskodawca stosowne polecenie przelewu składek dokonał przed dniem 16 października 2017 r.

Ponadto z opisanego w uzasadnieniu zaskarżo­nej decyzji przebiegu dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego wnioskodawcy wy­nika, że ubezpieczenie to traktowane jest przez niego dość instrumentalnie ,przy kil­kukrotnych zmianach wysokości podstawy wymiaru składek co rzutowało na wyso­kość pobieranych później i to przez długi okres czasu zasiłków chorobowych . Z tych wszystkich więc wyżej naprowadzonych względów i na podstawie art. 385 k.p.c. orzeczono o oddaleniu apelacji wnioskodawcy jako bezzasadnej ( pkt I sentencji wyroku ).Tak określony końcowy wynik sprawy uzasadniał z kolei obciążenie skarżącego poniesionymi przez pozwany organ rentowy w postępowaniu apelacyjnym kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, o czym orzeczono jak w pkt.

II sentencji wyroku, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c., przy uwzględnieniu minimalnej stawki wynagrodzenia fachowego pełnomoc­nika ZUS przewidzianej w § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r.,poz.265).