Social Security Court denies pension appeal, ruling preferential railway work conversion applies only to pre-1949 birth cohort.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Fund's refusal to grant a pension. The insured argued that railway work periods should be converted at a rate of 14 months per year, but the court found this preferential conversion rule applies only to the pre-1949 birth cohort. Consequently, the court ruled that the insured, born after December 31, 1948, must meet standard pension requirements without the railway conversion privilege.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1; Art. 43 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The preferential conversion rate for railway work periods applies exclusively to pensioners born before January 1, 1949, and is inapplicable to those born after December 31, 1948, who must satisfy standard pension eligibility criteria.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI U 700/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2019 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Tomasz Korzeń Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 roku sprawy z odwołania W. M. od decyzji z dnia 16 maja 2019 roku, znak: (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o przyznanie emerytury I. oddala odwołanie, II. nie obciąża ubezpieczonego kosztami procesu na rzecz pozwanego. Tomasz Korzeń VI U 700/19
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16.05.2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił przyznania W. M. prawa do emerytury. Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji, przyznanie prawa do emerytury i zasądzenie kosztów procesu. Podniósł że spełniła warunki konieczne do przyznania emerytury. Podniósł, iż okres pracy na kolei winien zostać zaliczony w wymiarze 14 miesięcy za każdy rok. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W. M. urodził się (...) Wniosek o emeryturę złożył 9.04.2019 r.
Pozwany ostatecznie (w decyzji z 1.07.2019 r.) uznał za wykazany do końca 1998 r. okres składkowy wynoszący 24 lata, 2 miesiące i 12 dni, okres nieskładkowy 4 dni, okres uzupełniający 6 miesięcy i 13 dni (od 1.04 do 1.09.1974 i od 1.07 do 12.08.1977) - łącznie 24 lata 8 miesięcy i 29 dni oraz okres pracy w warunkach szczególnych wynoszący ponad 23 lata. Od 2.09.1974 do 30.06.1977 wnioskodawca była zatrudniony w Zespole Szkół Zawodowych przy Lokomotywowni w K.. Okres ten pozwany uwzględnił jako okres składkowy. dowód: umowa o naukę zawodu k. 8 w aktach pozwanego: decyzje k. 38, 41, karta stażowa k. 40, zaświadczenie k. 5, świadectwo szkolne k. 6, zaświadczenia, świadectwa pracy, decyzje PUP k. 8,11-26, 34-35
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2018.1270, dalej jako ustawa) 1. Ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
2. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W sprawie pozwany kwestionował spełnienie przez ubezpieczonego jedynie jednej przesłanki przyznania prawa do emerytury – posiadanie 25 letniego okresu ubezpieczenia do końca 1998 r. Pozwany uwzględnił jako okres składkowy okres nauki w altach 1974-77. Bezsporne było wykonywanie pracy gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia do rozpoczęcia nauki i po ukończeniu szkoły do 12.08.1977 r.
Brak podstaw do „podwójnego” zaliczania okresów nauki i pracy w gospodarstwie rolnym. Wnioski dowodowe w powyższym zakresie sąd oddalił jako dotyczące okoliczności niespornych (art. 235 2 ust. 1 pkt. 2 KPC). Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy każdy pełny rok zatrudnienia na kolei na parowym, spalinowym lub elektrycznym pojeździe trakcyjnym, w drużynach konduktorskich oraz na stanowiskach manewrowych lub ustawiaczy liczy się jako 14 miesięcy zatrudnienia na kolei. Co do zakresu świadczeń, do których prawo ustala się przy zastosowaniu przelicznika z art. 43 ust. 2 ustawy, zarysowała się rozbieżność w orzecznictwie i doktrynie.
W ocenie Sądu, przywilej preferencyjnego przelicznika emerytury nie ma zastosowania do emerytury przyznanej w oparciu o art. 184 ustawy w zw. z art. 32 tej ustawy. Przywilej ten zachowany jest jedynie dla emerytur kolejowych, o których mowa w art. 40 ustawy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 grudnia 2017 r. III AUa 503/17 - LEX nr 2437813). Należy zaakcentować systematykę, wedle której umiejscowiono art. 43 ust. 2 ww. ustawy wśród przepisów regulujących prawo do emerytury kolejowej. Pozwala to na wysnucie wniosku, że przepis ten ma jedynie zastosowanie do ustalania prawa do emerytur kolejowych.
Nadto przepis ten znajduje się w rozdziale 2 działu II dotyczącym emerytur dla ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1.01.1949 roku. Natomiast odnośnie pracowników kolejowych, urodzonych po 31.12.1948 roku, do których należy również wnioskodawca, a więc osób, które w dniu wejścia w życie ustawy nie ukończyły 50 roku życia, ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zmieniła zasady nabywania świadczeń emerytalnych, a także zasady ustalania ich wysokości. Ubezpieczeni urodzeni po 31.12.1948 roku nabywają prawo do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na ogólnych zasadach, a więc po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.
Ustawa przewiduje jednak pewne wyjątki od tej zasady - art. 50 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca emerytury kolejowej (art. 50 w związku z 46 ustawy) się nie domaga. Wnioski dowodowe w zakresie charakteru zatrudnienia na kolei zakresie sąd oddalił jako dotyczące okoliczności nieistotnych dla rozstrzygnięcia. (art. 235 2 ust. 1 pkt. 2 KPC). Na podstawie art. 102 KPC sąd nie obciążył ubezpieczonego kosztami procesu na rzecz pozwanego. Tomasz Korzeń Sygn. akt III AUa 11/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2020 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SA Jolanta Hawryszko (spr.) Sędziowie: Barbara Białecka Romana Mrotek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2020 r. w Szczecinie sprawy W. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o przyznanie emerytury na skutek apelacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt VI U 700/19 oddala apelację. Romana Mrotek Jolanta Hawryszko Barbara Białecka