Polish court lacks jurisdiction over Italian deceased's estate due to habitual residence in Italy under EU Regulation 650/2012.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Polish court rejected the request to declare inheritance rights because it determined it lacked jurisdiction. The deceased was an Italian citizen who lived in Italy with assets there, while the applicant claimed residence in Poland based on registration. The court ruled that habitual residence, determined by factual presence rather than intent, placed the case under Italian jurisdiction per EU Regulation 650/2012.
Legislator headnote
AI generatedRozporządzenie (UE) nr 650/2012, art. 4; art. 15; art. 1099 § 1 k.p.c.: Sąd państwa członkowskiego, w którym zmarły miał miejsce zwykłego pobytu w chwili śmierci, ma jurysdykcję do orzekania co do ogółu spraw dotyczących spadku.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I Ns 499/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny Przewodniczący Sędzia Sądu Rejonowego Dorota Słowik po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. A. z udziałem E. A., L. A. (1), M. D. o stwierdzenie nabycia spadku po L. A. postanawia odrzucić wniosek
UZASADNIENIE
Wnioskodawca F. A. wniósł do Sądu Rejonowego w Tczewie wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po L. A., zmarłym w dniu 18 marca 2018 r., ostatnio zamieszkałym w T.. Wobec informacji, wynikających z załączonych do wniosku dokumentów Sąd jest zobligowany do rozważenia, czy w danej sprawie Sąd polski posiada kompetencje do orzekania, albowiem kwestię jurysdykcji krajowej Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę w każdym stanie sprawy, a w razie stwierdzenia jej braku koniecznym jest odrzucenie wniosku. W przeciwnym razie przeprowadzone postępowanie dotknięte byłoby nieważnością (art. 1099 k.p.c.).
Na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku – oświadczeń uczestników o odmowie przyjęcia spadku z dnia 19 kwietnia 2018 r. oraz oświadczenia wnioskodawcy o przyjęciu spadku z dnia 9 maja 2018 r., Sąd ustalił, iż spadkodawca L. A. przed śmiercią zamieszkiwał w S.. Spadkodawca był nadto obywatelem włoskim, w Polsce nie posiadał nieruchomości (oświadczenie wnioskodawcy o przyjęciu spadku z dnia 9 maja 2018 r.), nadto posiadał zezwolenie na osiedlenie się w Polsce. Wobec powyższego w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego.
Stosownie do art. 4 rozporządzenia 650/2012, sądy państwa członkowskiego, w którym zmarły miał swoje miejsce zwykłego pobytu w chwili śmierci, mają jurysdykcję do orzekania, co do ogółu spraw dotyczących spadku. O tym gdzie znajduje się miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy decyduje faktyczne przebywanie, a nie sama wola, czy chęć pobytu. Z przedłożonych dokumentów, w szczególności z oświadczeń wnioskodawcy i uczestników wynika, iż przed śmiercią spadkodawca miał miejsce stałego pobytu w S. we W., tam posiadał majątek, nadto posiadał włoskie obywatelstwo.
Samo zaś zameldowanie w T. nie może przesądzić o jurysdykcji sądu polskiego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, na postawie art. 15 rozporządzenia 650/2012 w zw. z art. 1099 § 1 k.p.c., Sąd doszedł do przekonania, iż nie posiada jurysdykcji do rozpoznania sprawy o stwierdzenie nabycia spadku i orzekł jak w sentencji. ZARZĄDZENIE 1 1. (...) 2 2. (...) 3 3. (...) 4.(...). T., dnia 20 listopada 2018 r. SSR Dorota Słowik